Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος (17 Ιανουαρίου, 1939 – 28 Ιανουαρίου, 2008) γεννήθηκε στη Ξάνθη και το κοσμικό του όνομα ήταν Χρήστος Παρασκευαΐδης. Μαθήτευσε στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων. Το 1962 έλαβε το πτυχίο της Νομικής και το 1967 το πτυχίο της Θεολογικής. Ήταν διδάκτωρ της Θεολογίας, πτυχιούχος της γαλλικής και αγγλικής γλώσσας, γνώστης δε της ιταλικής και γερμανικής γλώσσας. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1961 και πρεσβύτερος το 1965. Διετέλεσε επί 9 χρόνια ιεροκήρυκας και πνευματικός προϊστάμενος του Ι.Ν. της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίτσας) στο Παλαιό Φάληρο. Χρημάτισε επίσης γραμματέας και αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου επί αρχιεπισκοπίας Ιερωνύμου και Σεραφείμ. Το 1974 εξελέγη Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού. Έλαβε μέρος σε πολλές εκκλησιαστικές αποστολές στο εξωτερικό. Συνέγραψε πλήθος Θεολογικών και ηθικοπλαστικών κειμένων. Αρθρογράφησε στον εκκλησιαστικό τύπο και σε εφημερίδες. Το 1998 εξελέγη από την ιεραρχία Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Ήταν Πρόεδρος του Δ.Σ της Σιβιτανιδείου Σχολής. Στις 28 Ιανουαρίου του 2008 στις 5:15 το πρωί άφησε τη τελευταία του πνοή σε ηλικία 69 ετών ο Αρχιεπίσκοπος. Εκοιμήθη στην οικία του, οπως ο ίδιος ζήτησε, χωρίς να μεταφερθεί στο νοσοκομείο κατά την επιδείνωσή της υγείας του που τον οδήγησε στον θάνατο. Την ημέρα του θανάτου του, η ελληνική κυβέρνηση μέσω του Υπουργείου Εσωτερικών κήρυξε τετραήμερο εθνικό πένθος, ενώ ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος θα κηδευτεί την Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2008 από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών με τιμές εν ενεργεία αρχηγού του Ελληνικού Κράτους.
Το έργο του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου περιελάμβανε:
- το Ίδρυμα Διακονίας, μία υπηρεσία για τα ναρκωτικά με κέντρο πρόληψης και διάφορες εκδηλώσεις και άλλες δραστηριότητες
- το Γραφείο Νεότητας με κατασκηνώσεις, αθλητικές δραστηριότητες, ραδιόφωνο, φοιτητικές συνάξεις, σχολές βυζαντινής μουσικής, συνάξεις και άλλα.
- Από το 2000 λειτουργεί η Αλληλεγγύη, μία μη κυβερνητική οργάνωση της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μερικές από τις χώρες που δέχθηκαν την ποικιλόμορφη προσφορά (τρόφιμα, ρούχα, φάρμακα, τεχνολογικό υλικό, βιβλία και άλλα): Αιθιοπία, Αλβανία, Αρμενία, Αφγανιστάν, Βουλγαρία, Γεωργία, Ερυθραία, Ζιμπάμπουε, Ιορδανία, Ινδία, Ιράκ, Καζακστάν, Λίβανος, Μαυροβούνιο, Μπεσλάν (Β. Οσετία), Ν.Α. Ασία, Νότια Αφρική, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανία, Πακιστάν, Παλαιστίνη, Πολωνία, Ρουμανία, Σερβία, Συρία, Τουρκία, Τσεχία.
Επίσης καθιερώθηκε η επιδότηση τρίτου παιδιού στην περιφέρεια της Θράκης από το 1999, με θετικά αποτελέσματα προς την κατεύθυνση της αύξησης των γεννήσεων.
Η Δημόσια παρουσία του Αρχιεπισκόπου:
Ως Μητροπολίτης Δημητριάδος, κηρύχθηκε «ανεπιθύμητος» για την πόλη του Βόλου από το δημοτικό συμβούλιο, με ψήφισμα της 28ης Ιουνίου 1984, καθώς κρίθηκε ότι με άρθρο του, που είχε δημοσιευθεί πέντε μέρες νωρίτερα στον τοπικό τύπο, είχε «ξεφύγει από τα πλαίσια των θρησκευτικών καθηκόντων του και έβαλε και κατ’ αυτών ακόμη των Δημοκρατικών Θεσμών» Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, σταθερά από το 1998 που ενθρονίστηκε, εμφανίστηκε να κατέχει υψηλά ποσοστά δημοτικότητας. Αυτό αποδίδεται στο ότι ο Αρχιεπίσκοπος από τις πρώτες ημέρες της θητείας του επέδειξε έναν έντονο δημόσιο λόγο και έτυχε αρκετής προβολής από τα Μ.Μ.Ε, αντίθετα με τους προκατόχους του. Έντονη και ιδιαίτερα εμφανής ήταν επίσης η προσπάθειά του να προσεγγίσει τους νέους, χρησιμοποιώντας δημώδεις εκφράσεις της κοινής καθομιλουμένης της νεολαίας, π.χ. «σας πάω», φράση η οποία ειπώθηκε κατά την πρώτη περίοδο της θητείας του, αποτεινόμενος σε ομιλία του προς νέους που παρευρίσκονταν στη Λειτουργία. Η χρήση της φράσης αυτής εκλήφθη ως δήλωση συμπαράστασης και κατανόησης του Αρχιεπίσκοπου προς τη Νεολαία και τα προβλήματά της. Κατέληξε, όμως, από ορισμένους, αντικείμενο αρνητικών χαρακτηρισμών: Σε τηλεοπτικές του εμφανίσεις, ο Αρχιεπίσκοπος είχε επανειλημμένα αποφύγει να αναφερθεί στις σύγχρονες απόψεις επί της σεξουαλικότητας των νέων, εμμένοντας στον συγχωρητικό χαρακτήρα της Εκκλησίας, χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις σχετικά με τις θέσεις της Εκκλησίας πάνω στην ομοφυλοφιλία, ή προβάλλοντας την άποψη πως πλησιάζοντας ο νέος την Εκκλησία σταδιακά θα αλλάξει εμφάνιση και συμπεριφορά. Το σχετικό σχόλιο ελήφθη ως έμμεση αμφισβήτηση για την εξωτερική όψη εκείνων που δεν υιοθετούν τα παραδοσιακά πρότυπα που ενστερνίζεται η Εκκλησία της Ελλάδος και ως υπαναχώρηση και ανάκληση της αρχικής εκδήλωσης συμπαράστασης. Παρ’ όλα αυτά, με δήλωσή του στην τηλεόραση ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε χαρακτηρίσει την ομοφυλοφιλία «κουσούρι».
Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει:
· «Ιστορική και Κανονική θεώρησις του Παλαιοημερολογητικού ζητήματος κατά τε την γένεσιν και την εξέλιξιν αυτού εν Ελλάδι» (Ψηφιακή έκδοση στην ιστοσελίδα της Μυριόβιβλου)
· «Ελληνισμός προσήλυτος.Η μετάβαση από την αρχαιότητα στο χριστιανισμό»
· «Οι “φέρουσες” ή “υποκαθιστώσες” μητέρες από χριστιανική άποψη», Αθήνα 1985
· «Τεχνητή γονιμοποίηση και χριστιανική ηθική», Αθήνα 1988
· «Ηθικά και δεοντολογικά προβλήματα στην τεχνητή γονιμοποίηση», Αθήνα 1988
· «Βασικά σημεία ηθικής ιατρικής δεοντολογίας», Αθήνα 1989
· «Το ιατρικό απόρρητο: Η έκταση της εφαρμογής του και τα νέα ηλεκτρονικά δεδομένα που το απειλούν», Αθήνα 1996.
· «Η Εκκλησία μπροστά στην πρόκληση του AIDS», Αθήνα 1993
· «Προβληματισμοί από την εξέλιξη της γενετικής τεχνολογίας», Βόλος 1984
· «Εγκεφαλικός ή καρδιακός θάνατος; συμβολή στην εξελικτική πορεία των μεταμοσχεύσεων», Αθήνα 1992
· «Έρευνες και πειράματα επί του εμβρύου, η Ευρωπαϊκή πρακτική και μια Ορθόδοξη θέση», Αθήνα 1990
· «Ευγονική: ηθικοί προβληματισμοί και προοπτικές», Αθήνα 1997
· «Το δικαίωμα σ’ έναν αξιοπρεπή θάνατο», Αθήνα 1994
· «Νεώτερες απόψεις περί της ευθανασίας», Αθήνα 1986
· «Κλωνοποίηση και DNA: στην υπηρεσία της ζωής ή του ολέθρου;», Αθήνα 1995
· «Οι μεταμοσχεύσεις από χριστιανική άποψη», Βόλος 1987
· «Διαθρησκειακή θεώρηση των μεταμοσχεύσεων», Αθήνα 1991
· «Ηθική και πνευματική θεώρηση της οικονομικοποιημένης υγείας», Αθήνα 1998
· «Μουσικολογικά ανάλεκτα»
· «Εγχειρίδιον του Ιεροψάλτου»
· «Να σας ζήσει …»
· «Η εργατικότης της Παναγίας, ιδίως μετά την Κοίμησιν»
· «Καλοστεριωμένοι»
· «Εκ του θανάτου εις την ζωήν»
· «Υμνολογικαί μελέται»
· «Φεμινισμός και Εκκλησία»
· «Καταστροφικές λατρείες»
· «Λόγος ευθύνης»
· «Γρηγόριος ο Ε’, Ο εθνάρχης της οδύνης»
· «Η γυμνή αλήθεια για τους Ιεχωβάδες»
· «Μελέτιος ο Πηγάς» (Ψηφιακή έκδοση στην ιστοσελίδα της Μυριόβιβλου)
· «Η Θεία Ευχαριστία»
· «Η ψυχή της Ευρώπης», Αθήνα 2004
· «Το Θείο Πάθος» (Ψηφιακή έκδοση στην ιστοσελίδα της Μυριόβιβλου
