ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΑΥΛΙΔΗ ….

Πιο επίφοβοι για διαρροές φαίνεται να θεωρούνται δυσαρεστημένοι βουλευτές της Ν.Δ. που ποντάρουν στην επόμενη μέρα της μετακαραμανλικής εποχής. Αν οι προσωπικές σκοπιμότητες κυριαρχήσουν της κομματικής συνείδησης θα φανεί.

Μέχρι να καταμετρηθεί και η τελευταία ψήφος, η κυβέρνηση θα κρέμεται σε μια κλωστή. «Μπορεί και με 150» Προ των ευθυνών του θα βρεθεί και ο πρώην υπουργός Αιγαίου σε περίπτωση παραπομπής του. Θα πρέπει να απαντήσει στο δίλημμα αν θα επιμείνει στη σκληρή γραμμή ότι δεν θα παραιτηθεί, ούτε θα ανεξαρτητοποιηθεί, ή αν θα διευκολύνει το κόμμα και την κυβέρνηση προκειμένου να αποφευχθούν οι διπλές εκλογές σε μια πολύ αρνητική συγκυρία. Βέβαια υπάρχουν κάποιες φωνές, όπως εκείνη του Κυριάκου Μητσοτάκη, που υποστηρίζουν ότι ο Κώστας Καραμανλής, ανεξάρτητα από την εξέλιξη της υπόθεσης Παυλίδη, δεν θα πρέπει να πάει σε εκλογές διότι μπορεί να κυβερνά και με 150 βουλευτές. «Ενδεχόμενη παραπομπή δεν συνεπάγεται απώλεια της δεδηλωμένης», εκτιμά. «Οι κυβερνήσεις πέφτουν όταν δεν υπάρχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία». Η δυσμενής κατάσταση της οικονομίας, όμως, σε συνδυασμό με τη σκανδαλολογία που έχει φουντώσει κάνουν ακόμη πιο δυσχερείς τους όποιους κυβερνητικούς χειρισμούς. Ο Κ. Καραμανλής δύσκολα θα δεχθεί να στηρίζεται στην ψήφο ενός υπόλογου βουλευτή ή στον ΛΑ.Ο.Σ. «Η Ν.Δ. δεν πρόκειται να κυβερνήσει με 150 βουλευτές και με έναν βουλευτή ο οποίος παραπέμπεται και δεν θα αναλάμβανε τις ευθύνες του», δήλωσε ο Σάββας Τσιτουρίδης (στον realnews). «Αν το εννοεί…»

Η ψυχολογική πίεση στον Παυλίδη να παραιτηθεί, συνεχίζεται αμείωτη. «Αν ο κ. Παυλίδης το εννοεί ότι πρέπει να ψηφίσουμε κατά συνείδηση και όχι στο δίλημμα διπλές εκλογές ή όχι, να δεσμευτεί ότι αν παραπεμφθεί θα παραιτηθεί», δήλωσε ο Γιάννης Μανώλης. «Καθήκον μας είναι, όταν χρειάζεται, να κάνουμε κάποιες πράξεις προκειμένου να διευκολύνουμε την κυβέρνηση και να μην την οδηγούμε σε τυχόν αδιέξοδα», δήλωσε ο Απόστολος Σταύρου. Ο υπουργός Υγείας Δημήτρης Αβραμόπουλος, μιλώντας για την προσωπικότητα του Κωνσταντίνου Καραμανλή στη Ρόδο, τόνισε ότι «η προσωπικότητά του και η κληρονομιά του διδάσκουν τι σημαίνει προσήλωση στο δημόσιο καθήκον».

Με εντολή του Δ. Σιούφα, ο Παυλίδης δεν παρευρέθη για να μην υπάρξει κάποια όξυνση. Ανώτερη κομματική πηγή, με την οποία συνομίλησε η «Ε», υποστήριξε ότι δεν έγινε καμιά παρασκηνιακή συμφωνία με τον πρώην υπουργό. «Είναι αγύριστο κεφάλι ο Παυλίδης», είπε χαρακτηριστικά. «Με όποιον μιλάει επιμένει ότι είναι αθώος και κόβει κάθε συζήτηση. Παίζει το τελευταίο του χαρτί, προσδοκώντας στην τήρηση σκληρής γραμμής από τους βουλευτές της Ν.Δ. υπέρ της μη παραπομπής του. Αν συμβεί το αντίθετο όμως, πιστεύω ότι, επειδή ακριβώς εκλέγεται 32 χρόνια βουλευτής, ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει για τον ίδιο και για το κόμμα η μη παραίτησή του».

Στην πρόταση βουλευτών της Ν.Δ. να μην είναι υποψήφιοι όσοι πλήγωσαν το κόμμα, ο Πέτρος Δούκας, που είχε εμπλοκή με την υπόθεση Βατοπεδίου, δήλωσε (στον 9,84): «Αν υπάρχουν βάσιμα στοιχεία σε βάρος κάποιου, τότε όχι μόνο συμφωνώ αλλά υπερθεματίζω. Αν, όμως, είναι καθαρά προϊόν λάσπης και συκοφαντίας και παρεξήγησης, είναι τελείως διαφορετικό πράγμα».

*****

Την παραπάνω είδηση την πήρα από την Ελευθεροτυπία.. Έχουμε περίπου 2 εβδομάδες και κάτι που ασχολούμαστε με τον κ. Παυλίδη! Πραγματικά δεν έχουμε άλλα θέματα να μας απασχολούν ως χώρα? Βγήκε ένας εφοπλιστής που ήταν πρωινά δάσκαλος – αυτό και αν είναι επαγγελματική εξέλιξη- και είπε ότι την εποχή που ο κ. Παυλίδης ήταν Υπουργός Ναυτιλίας του ζήτησε να αποκτήσει κάποια δρομολόγια για τα πλοία του και φυσικά – όπως καταγγέλλει ο εφοπλιστής- ο Υπουργός ζήτησε λίγο λάδι κοινώς μίζα! Ο κ. Παυλίδης ήταν Υπουργός Ναυτιλίας με την πρώτη εκλογή της ΝΔ ως κυβερνήσεως το 2004 δηλαδή .. Ένα ερώτημα λοιπόν είναι το «γιατί ο εφοπλιστής να καρφώσει τον Παυλίδη 2-3 χρόνια μετά το συμβάν, τώρα δηλαδή που ο «κατηγορούμενος» είναι απλός βουλευτής και όχι Υπουργός?».

Μια απάντηση που θα μπορούσε να δοθεί είναι ότι ο εφοπλιστής ξύπνησε μια μέρα και του ήρθε απλά να ρίξει τροφή για σχόλια και να καταστρέψει τη φήμη κάποιου.. Ίσως αλλά πιο πιθανό είναι ότι ο εφοπλιστής έκλεισε κάποιου είδους συμφωνία με ένα κόμμα της Αντιπολίτευσης που φυσικά ήθελε να θάψει την κυβέρνηση.. συμφωνία με το αζημίωτο εννοείται! Αλήθεια τώρα που γίνεται κάποιου είδους έρευνα για την συγκεκριμένη υπόθεση, θα ασχοληθεί κανείς με το πώς ο δασκαλάκος κατάφερε και βρήκε τα κεφάλαια για να εξελιχθεί σε εφοπλιστή? Πάντως αυτή η επαγγελματική εξέλιξη ακούγεται πολύ καλή για να είναι νόμιμη..

Δεν θεωρώ έντιμο όμως ένας βουλευτής που κατηγορείται για κάτι να δημιουργεί τόση φασαρία γύρω από το όνομά του και να συνεχίζει να είναι μέλος του κόμματος της ΝΔ. Με ποιο δικαίωμα ένας άνθρωπος να σέρνει στον πάτο όλο το κόμμα και τους βουλευτές του? Τη στιγμή που εκκρεμεί μια υπόθεση τέτοιας σοβαρότητας θα έπρεπε ο κ. Παυλίδης να αποχωρήσει από την κοινοβουλευτική ομάδα τουλάχιστον μέχρι να ξεκαθαρίσει η όλη ιστορία! Παρόλα αυτά δεν έχει τα ******* να παραιτηθεί από μόνος του και την ίδια στιγμή η ΝΔ δεν μπορεί να τον διαγράψει γιατί τότε θα αντιμετωπίζει «πληθυσμιακό πρόβλημα».

Από την άλλη όμως έχουμε και τον κ. Καρατζαφέρη ο οποίος είπε πως σε ότι κρίνει σωστό θα στηρίζει ο ΛΑ.Ο.Σ την κυβέρνηση. Σίγουρα αν ο Παυλίδης πάρει πόδι τότε ο ΛΑ.Ο.Σ και οι βουλευτές του θα τεθούν κατά κάποιο τρόπο στην Υπηρεσία της Αυτού Κυβερνήσεως και σε περίπτωση που χρειαστούν παραπάνω ψήφοι για την ψήφιση νομοσχεδίων ο Πρωθυπουργός και το κόμμα του δεν θα βρεθούν «ξεκρέμαστοι..» Αρκεί βέβαια τα νομοσχέδια αυτά να είναι υπέρ του Κράτους και όχι υπέρ τσέπης ή ιδιωτικών συμφερόντων.

Για να μην το ξεχάσω! Ο κ. Παυλίδης λέει ότι έχει 30 χρόνια σαν βουλευτής.. 30 χρόνια δεν είναι πολύς καιρός για κάποιον να είναι βουλευτής?. Πόσο έχει βοηθήσει τον τόπο ο κ. Παυλίδης όλα αυτά τα χρόνια? Ως τόπο εννοώ την Ελλάδα και όχι τη γενέτειρα του βουλευτή! Οποιοσδήποτε «πολιτικάντης» μπορεί να κάνει τα ρουσφέτια στους κοντοχωριανούς του με σκοπό να εξασφαλίζει ψήφους και υποστήριξη. Θυμηθείτε πως εξελέγη ο Μόσχος και έγινε υπουργός στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.. Φυσικά είχε από πίσω του τον πατέρα της γυναίκας του Ρόζας, τον Μπαμπαγιούρη που ήταν δική του όλη η Λαμία! Είμαι της άποψης ότι οι νέοι άνθρωποι έχουν νέες ιδέες.. Γιατί λοιπόν να μην προωθηθεί η ιδέα των νεαρών και μορφωμένων υποψηφίων βουλευτών παρά να βλέπουμε συνέχεια τα ίδια «κρεμασμένα» πρόσωπα κάθε μέρα να τρώγονται για το ποιος θα «μασήσει» πρώτος από τον κρατικό κορβανά? Θα πει κανείς «γιατί μήπως είσαι σίγουρος ότι ο νέος θα δουλέψει για το καλό του τόπου και όχι για να φτιάξει μια βίλα στο Καπανδρίτι ή στην Πάρο?» Φυσικά και δεν είμαι σίγουρος για τίποτα.. Αλλά τουλάχιστον ας ανοίξουμε το δρόμο στους νέους και σε 4 χρόνια αν δεν έχουν δουλέψει θα ρίξουμε «μαύρο δαγκωτό»!!!

Δυστυχώς αν καθίσουμε να σκεφτούμε λίγο πόσοι από τους βουλευτές αξίζουν θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι μόνο 10 με 20 άτομα το πολύ δουλεύουν για το συμφέρον της Ελλάδας..! 20 άτομα σε 300! Εντελώς αποκαρδιωτικό….

Η ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΖΗΤΑ ΑΝΑΚΛHΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΗΣ FYROM!

Την ανάκληση της απόφασης που είχε λάβει η κυβέρνηση Μπους για την αναγνώριση της ΠΓΔΜ με τον όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» ζητεί από τη νέα αμερικανική κυβέρνηση η Παμμακεδονική Ένωση Ηνωμένων Πολιτειών.

Με επιστολή της προς την υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, η οποία στάλθηκε πριν από τη σημερινή συνάντησή της με την υπουργό Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη, η Παμμακεδονική εκφράζει την «έντονη ανησυχία» της οργανωμένης ομογένειας των ΗΠΑ για τη «συνεχή και κλιμακούμενη αδιαλλαξία και επιθετικότητα» της ΠΓΔΜ, ζητώντας παράλληλα την καταδίκη της «αλυτρωτικής συμπεριφοράς» της. Την επιστολή προσυπογράφουν το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο, η Παγκόσμια Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνα (ΠΣΕΚΑ) και η Κυπριακή Ομοσπονδία Αμερικής. «Η λανθασμένη απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης να αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως Δημοκρατία της Μακεδονίας, έγινε ο καταλύτης μιας ολοένα και πιο επιθετικής στάσης από την ΠΓΔΜ, που σήμερα μπορεί να θεωρηθεί ως εχθρική προς την Ελλάδα, η οποία είναι χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και σύμμαχος των ΗΠΑ εδώ και πολλά χρόνια», τονίζεται στην επιστολή. «Πιστεύουμε ότι η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να ανακαλέσει την απόφαση για αναγνώριση της χώρας αυτής και πάλι ως ΠΓΔΜ και μάλιστα να εμποδίσει την ένταξή της στο ΝΑΤΟ έως ότου βρεθεί ένα νέο όνομα για την ΠΓΔΜ.

Επιπλέον, οι ΗΠΑ θα πρέπει να καταδικάσουν με τον πλέον έντονο τρόπο τον αλυτρωτισμό και την επιθετική συμπεριφορά του κρατιδίου αυτού. Είναι επιτακτική ανάγκη η αμοιβαία αποδεκτή λύση να συμπεριλαμβάνει την αλλαγή του συνταγματικού ονόματος της ΠΓΔΜ σε νέο όνομα που θα συμφωνηθεί, αλλά και η αλλαγή αυτή να εμπεριέχεται και στα διαβατήριά τους και το εν λόγω όνομα πρέπει να είναι για όλες τις χρήσεις. Επίσης, όλες οι χώρες, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που ήδη έχουν αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως Δημοκρατία της Μακεδονίας, να υιοθετήσουν το νέο όνομα για όλες τις χρήσεις», προστίθεται στην επιστολή.

Τέλος, η Παμμακεδονική Ένωση και οι άλλες ομογενειακές οργανώσεις υπογραμμίζουν ότι «οι ανωτέρω θέσεις εκφράζουν τη συντριπτική πλειοψηφία της οργανωμένης ομογένειας των ΗΠΑ», σημειώνοντας ότι τόσο «η Περιφερειακή Συνέλευση του ΣΑΕ Περιφέρειας ΗΠΑ κατά την πρόσφατη σύγκλισή της, όσο και το Δίκτυο Νεολαίας της ομόφωνα υιοθέτησαν αυτές τις θέσεις».

Την επιστολή υπογράφουν εκ μέρους της Παμμακεδονικής Ένωσης η ύπατη πρόεδρος Νίνα Γκατζούλη, εκ μέρους του Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου ο Μανώλης Βεληβασάκης, εκ μέρους της Παγκόσμιας Συντονιστικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα (ΠΣΕΚΑ) ο Φίλιπ Κρίστοφερ και της Κυπριακής Ομοσπονδίας ο Πίτερ Παπανικολάου.

ΠΗΓΗ:  http://www.naftemporiki.gr/news/

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΝ ΝΟΤΙΟΥ ΑΦΡΙΚΗΣ Ο ΚΑΛΕΜΑ ΜΟΤΛΑΤΕ

Ο αντιπρόεδρος του Εθνικού Αφρικανικού Κονγκρέσου της Νότιας Αφρικής Καλέμα Μοτλάτε ορίσθηκε πρόεδρος της χώρας, μετά την παραίτηση του Τάμπο Μπέκι από την προεδρία, μετά τις κατηγορίες για πολιτική παρέμβαση σε υπόθεση σκανδάλου στην οποία εμπλέκεται ο κύριος πολιτικός αντίπαλός του Τζέικομπ Ζούμα.

Ο Καλέμα Μοτλάτε, ο οποίος συμμετέχει στην κυβέρνηση, θα είναι πρόεδρος της Νότιας Αφρικής μέχρι τη διεξαγωγή εκλογών, τον Απρίλιο του 2009, σύμφωνα με απόφαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του Εθνικού Αφρικανικού Κονγκρέσου. Θεωρείται βέβαιο ότι ο Τζέικομπ Ζούμα θα είναι ο επίσημος υποψήφιος του ANC για την προεδρία της χώρας.

ΠΗΓΗ: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=41&nid=940298

Ο ΝΙΜΙΤΣ ΧΩΝΕΙ ΠΑΛΕΙ ΤΗ ΜΥΤΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ!

Ολες οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στη γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, το τελευταίο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, θα καταβληθούν προσπάθειες να κλείσει το θέμα του ονόματος. Ο αμερικανικός παράγοντας πιέζει για μια συνάντηση της υπουργού Εξωτερικών κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη με τον σκοπιανό ομόλογό της Αντόνιο Μιλόσοσκι. Δεν θα πρέπει πάντως να αποκλείονται και εκπλήξεις της τελευταίας στιγμής, δεδομένου ότι στη Νέα Υόρκη θα βρίσκεται τις ίδιες ημέρες και ο κ. Γκρούεφσκι.

Ο κ. Νίμιτς ζήτησε από τους διαπραγματευτές να τηρήσουν «σιγή ασυρμάτου», προκειμένου να υπάρξει γόνιμη ζύμωση επί της νέας «δέσμης ιδεών» του. Το μεγάλο «αγκάθι» εντοπίζεται όμως στο θέμα της «μακεδονικής εθνότητας». Οπως πληροφορείται «Το Βήμα», ο κ. Νίμιτς φέρεται να την ονόμασε περιφραστικά «εθνότητα του “μακεδονισμού”». Ο κ. Βασιλάκης αντιπρότεινε στον διαμεσολαβητή τον προσδιορισμό «σλαβομακεδονική», κάτι όμως που η σκοπιανή πλευρά δεν αποδέχεται.

Είναι ξεκάθαρο ότι ο κ. Νίμιτς, στην προσπάθειά του να φέρει τους Σκοπιανούς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αποφάσισε να προχωρήσει σε ξεκάθαρη παρέκκλιση της εντολής του, όπως αυτή έχει καθοριστεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ουσιαστικά, ο διαμεσολαβητής αναγνωρίζει ότι το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα πίσω από το όνομα είναι ο προσδιορισμός της εθνότητας, αποδεχόμενος τη σκοπιανή θέση. Απορρίπτει έτσι την ελληνική θέση ότι μόνο αντικείμενο των συνομιλιών είναι το όνομα, γεννώντας εύλογα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της πειθούς και των επιχειρημάτων της Αθήνας.

Με τον τρόπο αυτό, ο κ. Νίμιτς ουσιαστικά διευρύνει και τα περιθώρια χρήσης του όρου «μακεδονικός». Κάτι τέτοιο μοιάζει να κινείται στη γραμμή της προσφάτως φημολογούμενης αμερικανικής πρότασης λύσης, στην οποία γινόταν λόγος για απεριόριστη χρήση του συγκεκριμένου όρου.

«Το Βήμα» πληροφορείται ότι ο διαμεσολαβητής πρότεινε παραλλαγές των ονομάτων «Ανω Μακεδονία» και «Βόρεια Μακεδονία», οι οποίες κατ’ αρχήν ικανοποιούν την επιθυμία της Αθήνας για όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό. Στο εύρος της χρήσεως όμως ο κ. Νίμιτς αναφέρεται μόνο σε διεθνείς οργανισμούς, αφήνοντας ανέγγιχτη τη χρήση της στις διμερείς σχέσεις των Σκοπίων με τρίτες χώρες. Η ηγεσία της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (πΓΔΜ) εμμένει στη φόρμουλα της διπλής ονομασίας, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το αίτημα της Αθήνας για ένα όνομα έναντι όλων. Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, το χειρότερο είναι ότι στα επίσημα έγγραφα (π.χ., στα διαβατήρια) παρέχεται η ευχέρεια στα Σκόπια να χρησιμοποιούν όποιο όνομα θέλουν και δεν υπάρχει δέσμευση για χρήση του συμφωνηθέντος ονόματος. Τα μηνύματα από τα Σκόπια παραμένουν συγκεχυμένα. Αν η ηγεσία της χώρας κινηθεί προς αποδοχή των ιδεών Νίμιτς, αυτό θα μπορούσε να φέρει την Αθήνα σε δύσκολη θέση, διότι σε περίπτωση που απορρίψει μια πρόταση (που θα προέρχεται επισήμως από τα Ηνωμένα Εθνη) θα εισπράξει το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης για ένα νέο ναυάγιο.

ΠΗΓΗ: http://www.tovima.gr/print_article.php?e=B&f=15461&m=A30&aa=1

ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕ ΒΟΜΒΕΣ ΜΟΛΟΤΩΦ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ!

Μαζική επίθεση με βόμβες μολότωφ έγινε στις 3 Μαίου 2008 και ώρα 12:15π.μ στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στην Αθήνα. Δεν υπήρχαν νεκροί ή τραυματίες αλλά μόνο αρκετές υλικές ζημιές…

ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΚΑΙΓΕΤΑΙ,ΚΑΙΓΕΤΑΙ,ΚΑΙΓΕΤΑΙ!

ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΧΘΕΣ: Ο ΜΑΗΣ ΤΟΥ ‘68

” Την είδα πάλι στη Γαλλία, 1η του Μάη σε μια άδια πλατεία

σε λίγο οι φοιτητές θα ξεσπούσαν και μια αλλιώτικη ζωή θα ζητούσαν”

Πρίν από 40 χρόνια περίπου, ημέρες του Μάη, ένα επαναστατικό κύμα σάρωνε αρκετές χώρες του κόσμου όπως το Μεξικό, την Ιαπωνία, την Γερμανία, την Τσεχοσλοβακία, την Κίνα, και κορυφώθηκε όμως, εκείνο τον ιστορικό Μάη στην Γαλλία.Το κίνημα των εργαζόμενων αλλά και των νέων της Γαλλίας τον Μάη του 1968 τράνταξε όλη την Ευρώπη.

Ποια ήταν όμως η αφορμή αυτής της Επανάστασης?

Η εξέγερση της νεολαίας προκλήθηκε από το νέο σχέδιο τότε για την αναμόρφωση της ανώτατης εκπαίδευσης που περιόριζε τον αριθμό των εισακτέων στα Πανεπιστήμια. Όπως είναι αυτονόητο αυτό προκάλεσε την αντίδραση των φοιτητών αρχικά στο πανεπιστήμιο της Ναντέρ. Μα, μια περίπου ίδια συμπεριφορά από τους φοιτητές και μαθητές δεν είχαμε και πέρυσι στην Ελλάδα, όταν ανακοινώθηκε το 10 ως βάση για την εισαγωγή στην δημόσια ανώτατη εκπαίδευση? Αλλά, πάμε να δούμε τη συνέχεια των γεγονότων του 68.

Στις 3 Μαΐου μια ειρηνική φοιτητική διαδήλωση χτυπήθηκε από τις ειδικές δυνάμεις καταστολής της Γαλλικής αστυνομίας, τα διαβόητα «CRS» κάτι περίπου σαν τα δικά μας ΜΑΤ. Στις 5 Μαΐου οι φοιτητές που είχαν συλληφθεί σε προηγούμενες κινητοποιήσεις φυλακίστηκαν. Όμως σαν συμπαράσταση στους συλληφθέντες το κίνημα όλο και μεγάλωνε και μάλιστα τώρα πια οι φοιτητές είχαν έναν νέο σύμμαχο, τους Εργάτες.

Πώς όμως οι εργάτες συσπειρώθηκαν με τους φοιτητές?

Μέχρι και τις 5 Μαίου περίπου η ηγεσία του Κομουνιστικού Κόμματος, των εργατών της Γαλλίας, κατέκρινε τη δράση των φοιτητών χαρακτηρίζοντάς τους μάλιστα ως «παρασυρμένους από αναρχικά και τροτσκιστικά γκρουπούσκουλα και πράκτορες της CIA». Στις επόμενες ημέρες οι νέοι εργαζόμενοι άρχισαν όλο και περισσότερο να συμπαρίστανται στους φοιτητές. Μετά ακολούθησε και η περιβόητη νύχτα της 10^ης Μαΐου η οποία πέρασε στην Ιστορία ως «Νύχτα των Οδοφραγμάτων». Τότε οι διαδηλωτές χτυπήθηκαν από την αστυνομία ανελέητα, με δακρυγόνα αλλά και πρωτοφανή αγριότητα. Αλλά ας είμαστε δίκαιοι, οι φοιτητές δεν ήταν και εντελώς άοπλοι. Αν προσπαθήσουμε να σκιαγραφήσουμε την προσωπικότητα και το προφίλ των διαδηλωτών, θα καταλάβουμε ότι ήταν έτοιμοι για όλα και σε καμία περίπτωση δεν σκόπευαν να πέσουν στα χέρια της αστυνομίας…

Η αυξανόμενη πίεση από τη βάση του εργατικού κινήματος αλλά και η αηδία που αναπτύχθηκε στις διάφορες κοινωνικές ομάδες από τις δραστηριότητες της αστυνομίας, ανάγκασαν την ηγεσία του Κουμμουνιστικού Κόμματος και των διαφόρων συνδικάτων να καλέσουν μια γενική απεργία για τις 13 Μάιου. Από εκεί και ύστερα η απεργιακή θύελλα είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις. Ήταν τότε, στις 18 Μαΐου που οι απεργίες και οι καταλήψεις απλώθηκαν στα εργοστάσια της «Ρενώ», στα Ναυπηγεία, στα νοσοκομεία αλλά και τις δημόσιες επιχειρήσεις. Στις 21 Μαΐου στο απεργιακό κίνημα συμμετείχαν πλέον 10 εκατομμύρια εργαζόμενοι! Οπουδήποτε έβλεπε κανείς εκλεγμένες επιτροπές περιφρούρησης: στα Πανεπιστήμια, στα γραφεία, στα εργοστάσια, στα καταστήματα, στις γειτονιές. Στις σχολές οι φοιτητές έκαναν κοινές συνελεύσεις με τους εργάτες και συζητούσαν τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας που θα αντικαθιστούσε τον καπιταλισμό! Το κίνημα είχε πλέον ξεφύγει από την απλή διεκδίκηση αιτημάτων και το ερώτημα που τέθηκε καθαρά ήταν «ποιος διοικεί την κοινωνία;».

Τι έκανε ο πρόεδρος Ντε Γκώλ?

Στις 29 Μάιου ο πρόεδρος Ντε Γκώλ εγκατέλειψε το Παρίσι, ενώ την ίδια στιγμή εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι διαδήλωναν με αίτημα την εκλογή μιας «λαϊκής κυβέρνησης». Όμως σ’ αυτή την τόσο κρίσιμη στιγμή, οι ηγέτες του Κ.Κ αντί να πάρουν την εξουσία ανταποκρινόμενοι στα αιτήματα των μαζών, αρνήθηκαν αυτό το καθήκον, υποστηρίζοντας ότι η κατάσταση δεν ήταν ώριμη για μια σοσιαλιστική αλλαγή και ότι η κινητοποίηση των μαζών θα έπρεπε να οδηγήσει μόνο σε κάποια εφικτά αποτελέσματα, όπως αυξήσεις στους μισθούς… Έτσι σκάφτηκαν λοιπόν και επέβαλαν στους εργάτες να γυρίσουν πίσω στις δουλειές τους δεχόμενοι τις μεγάλες αυξήσεις που παραχωρούσαν οι πανικόβλητοι εργοδότες.

Αυτή η προδοσία ήταν που έκανε τον Ντε Γκώλ να γυρίσει πίσω στο Παρίσι και να εμφανισθεί ως υπερασπιστής «της τάξης και της σταθερότητας απέναντι στο χάος που δημιούργησαν οι διαδηλώσεις και οι απεργίες», συσπειρώνοντας τα μικροαστικά στρώματα που είχαν κουραστεί πια από την αναποφασιστικότητα των ηγετών του εργατικού κινήματος. Έτσι λοιπόν στις εκλογές του Ιουνίου ο πρόεδρος, εκμεταλλευόμενος την σύγχυση και την απογοήτευση των μαζών, αύξησε τις ψήφους του κόμματός του κατά 1 εκατομμύριο περίπου, κάνοντας περίπατο…. Ακολούθησαν κύματα συλλήψεων και διώξεων ενάντια σε χιλιάδες αγωνιστές που έμειναν ανυπεράσπιστοι.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ.

Ο Μάης του ‘68 ήταν που ενέπνευσε και συνεχίζει να εμπνέει με το επαναστατικό του πνεύμα ολόκληρες γενιές νεολαίων και εργαζομένων. Αν είχε νικήσει θα μπορούσε αναμφίβολα να έχει αλλάξει ολόκληρη τη ροή της Ιστορίας, δίνοντας μια ώθηση στην υπόθεση της νίκης του σοσιαλισμού πανευρωπαϊκά αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Για άλλη μια φορά όμως είδαμε ότι ο ηρωισμός και η θέληση που χρειάζονται για να γίνουν οι επαναστάσεις και οι αλλαγές υπάρχει μόνο στην ψυχή των στρατιωτών που κάνουν τις πορείες με τα πλακάτ και όχι στους αρχηγούς και υποκινητές. Στρατιωτών που δυστυχώς μετατρέπονται άθελα τους σε άβουλα όργανα, πιόνια του κάθε κομματικού αρχηγού που θα κάνει τα πάντα προκειμένου να βρεί ψήφους για να επανεκλεγεί… Θυμηθείτε τα παιδιά που βγάζει κάθε τόσο ο ΣΥ**ΖΑ στο δρόμο και θα καταλάβετε!

ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ “ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ” ΤΗΣ 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967

Στις 21 Απριλίου του 1967 και ενώ είχαν προκηρυχθεί εκλογές για τις 28 Μαΐου, αξιωματικοί του στρατού, υπό την ηγεσία του Συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου, και συμμετοχή του Ταξίαρχου Τεθωρακισμένων Στυλιανού Παττακού και του Συνταγματάρχη Νικόλαου Μακαρέζου κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα (κίνημα), το οποίο οι ίδιοι ονόμαζαν «Εθνοσωτήριον Επανάστασιν» ή «Επανάσταση της 21ης Απριλίου».

Ποια ήταν η αιτία του Πραξικοπήματος όμως?

Μετά τον Εμφύλιο του 46-49 ήταν διάχυτος ο φόβος της επικράτησης του κομμουνισμού παρά την ήττα του ΔΣΕ και την εξορία των ηγετικών στελεχών του ΚΚΕ. Οι κυβερνήσεις λάμβαναν μέτρα όπως η απαγόρευση του ΚΚΕ, η εκτόπιση αντιφρονούντων κλπ. Ορισμένοι αξιωματικοί στον στρατό, στην αστυνομία/χωροφυλακή, στην ΚΥΠ και αλλού θεωρούσαν ότι οι πολιτικοί δε λάμβαναν αρκετά μέτρα ή ότι δεν ήταν αρκετά ικανοί να αποτρέψουν τον κίνδυνο και είχαν ουσιαστικά αυτονομήσει τη δράση τους, δημιουργώντας το λεγόμενο «παρακράτος». Δημιουργήθηκαν ομάδες αξιωματικών, οι οποίες συνέρχονταν και αποφάσιζαν κοινή δράση χωρίς να λογοδοτούν ή να ελέγχονται από την πολιτική ηγεσία. Ταυτόχρονα με ψευδείς εκθέσεις ή με προβοκάτσιες προσπαθούσαν να πείσουν ότι αριστερά είχε οργανωμένη δράση για την κατάληψη της εξουσίας. Οι κυβερνήσεις της εποχής κατά τις δεκαετίες 50 και 60 δε στάθηκε δυνατόν να ελέγξουν αυτούς τους παρακρατικούς μηχανισμούς είτε διότι δεν αντιλαμβάνονταν τη σοβαρότητα του κινδύνου για τη δημοκρατία είτε διότι πολλές φορές τα ανάκτορα παρενέβαιναν υπέρ τους, νομίζοντας ότι οι παρακρατικοί είναι ως επί το πλείστον ορκισμένοι φιλομοναρχικοί. Δείγματα της δράσης των παρακρατικών ήταν το σχέδιο «Περικλής», ως ένα βαθμό η «βία και νοθεία» στις εκλογές του 1961 και η δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963.

Η δράση των αντιδημοκρατικών ακροδεξιών ομάδων αυτών εντάθηκε μετά τη νίκη στις εκλογές του 1963 της Ενώσεως Κέντρου με αρχηγό τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος ήταν μεν αντικομμουνιστής, πίστευε όμως ότι η πολιτική διώξεων κατά των κομμουνιστών μάλλον τους ενίσχυε παρά τους αποδυνάμωνε. Οι πραξικοπηματίες φοβούνταν την πιθανότητα νέας νίκης της Ενώσεως Κέντρου στις προσεχείς εκλογές. Μια νίκη της θα σήμαινε ενίσχυση της πτέρυγας του Ανδρέα Παπανδρέου και πιθανή κάθαρση του στρατεύματος από τα υπερδεξιά στοιχεία. Μια τέτοια κάθαρση αναμφισβήτητα θα περιλάμβανε πολλά από τα ηγετικά στελέχη του κινήματος. Η προηγούμενη προσπάθεια ελέγχου του στρατεύματος από την κυβέρνηση είχε καταλήξει σε σύγκρουση με τα ανάκτορα και στην Αποστασία του 1965. Αν η Ένωσις Κέντρου επανεκλεγόταν, η παρέμβαση των ανακτόρων θα ήταν πολύ πιο δύσκολη. Την ίδια στιγμή οι αντιαμερικανικές δηλώσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, η χείρα φιλίας που έτεινε προς την ΕΔΑ και οι προτροπές του για ενίσχυση της φιλίας με τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας είχαν θορυβήσει όλους τους δεξιούς θεσμικούς και εξωθεσμικούς παράγοντες, περιλαμβανομένων και των Αμερικανών. Λόγω της προχωρημένης ηλικίας του Γ. Παπανδρέου ο Α. Παπανδρέου διαφαινόταν ως ο διάδοχός του σε περίπτωση νίκης στις επερχόμενες εκλογές.

Υπήρχαν πολλές αναφορές στο ενδεχόμενο πολιτειακής εκτροπής, ενώ σχεδιαζόταν πραξικόπημα και από ανώτερους αξιωματικούς υπό τον στρατηγό Σπαντιδάκη με την ανοχή (αν όχι με την ενθάρρυνση) του βασιλιά Κωνσταντίνου του Β’. Τα σενάρια αυτά αφορούσαν την αφαίρεση της εξουσίας από την Ένωση Κέντρου, σε περίπτωση νίκης της τελευταίας στις επερχόμενες εκλογές, και την αναστολή εφαρμογής ορισμένων άρθρων του Συντάγματος για περιορισμένο χρονικό διάστημα.

Οι αξιωματικοί που τελικά προέβησαν στο πραξικόπημα την 21η Απριλίου 1967 κινήθηκαν πιο γρήγορα και εξέπληξαν τους πάντες. Το καθεστώς δικαιολόγησε την κατάληψη της εξουσίας υποστηρίζοντας ότι υπήρχε κίνδυνος να καταληφθεί η εξουσία από τους κομμουνιστές. Οι πραξικοπηματίες ισχυρίστηκαν ότι είχαν ανακαλύψει εβδομήντα φορτηγά αυτοκίνητα φορτωμένα με ψεύτικες στρατιωτικές στολές, που οι κομμουνιστές θα χρησιμοποιούσαν για να κάνουν πραξικόπημα. Ποτέ δεν παρουσίασαν κάποιο από αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία και σύντομα και οι ίδιοι εγκατέλειψαν τη πρόφαση του επερχόμενου κομμουνιστικού κινδύνου.

Πάμε τώρα να δούμε το χρονικό της Επανάστασης…

Ο Συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο Ταξίαρχος Στυλιανός Παττακός και ο Συνταγματάρχης Νικόλαος Μακαρέζος συναντήθηκαν στο αρχηγείο των Τεθωρακισμένων στο Γουδί, στις 11.30΄ της 20ης Απριλίου . Ο Παπαδόπουλος δεν είχε λάβει ακόμα κάποιες πληροφορίες και πρότεινε να αναβάλουν το πραξικόπημα κατά είκοσι τέσσερις ώρες. Ο Παττακός αρνήθηκε κι η διαφωνία τους κράτησε αρκετή ώρα. Τελικά ο Παττακός ανακοίνωσε στους άλλους συνωμότες ότι εκείνος θα ξεκινούσε το κίνημα είτε τον ακολουθούσαν, είτε όχι και τότε συμφώνησαν κι οι υπόλοιποι. Ωστόσο , το πραξικόπημα, είχε ήδη καθυστερήσει κατά μία ώρα κι οι πρώτες μετακινήσεις μονάδων άρχισαν μετά τη 1π.μ

Πρώτα έπρεπε να αποκτηθεί ο έλεγχος των επικοινωνιών

Πρώτα κινήθηκαν τα τμήματα των καταδρομέων (ΛΟΚ). Αποτελούσαν τη λύδια λίθο επιτυχίας του Κινήματος, που θα είχε πιθανότητες επικράτησης μόνο αν οι μονάδες αυτές κατόρθωναν να καταλάβουν όλα τα τηλεπικοινωνιακά κέντρα χωρίς να δοθεί το σήμα συναγερμού. Δεν έπρεπε να ειδοποιηθούν και να κινητοποιηθούν ο Βασιλιάς, οι Στρατηγοί, η Κυβέρνηση πριν ολοκληρωθούν οι βασικοί στόχοι του κινήματος. Οι τηλεπικοινωνίες – κτίριο της ΕΡΤ (τότε ΕΙΡΤ), τηλεόραση, ραδιοφωνικοί σταθμοί, τηλεφωνικό κέντρο και στρατιωτικές εγκαταστάσεις ασυρμάτου – κατελήφθησαν μεταξύ 1 και 1.30΄ π.μ. χωρίς να δοθεί το σήμα του συναγερμού. Στους δρόμους επικρατούσε ησυχία, αφού δεν είχαν ακόμα κινηθεί τα τανκς και δεν κυκλοφορούσαν ομαδικά διάφορα στρατιωτικά καμιόνια. Οι στρατιώτες μετακινούνταν γρήγορα και αθόρυβα, κατά μικρές ομάδες, στους προκαθορισμένους στόχους δίχως να κινούν την προσοχή ή τη περιέργεια. Ένα τζιπ γεμάτο στρατιώτες δεν ήταν κάτι το ασυνήθιστο στους αθηναϊκούς δρόμους. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά οι στρατιώτες της Χούντας είχαν θέσει υπό το λειτουργικό έλεγχό τους όλα τα τηλεπικοινωνιακά κέντρα

Τι ήταν το Σχέδιο Προμηθέας?

Ο Παπαδόπουλος είχε ετοιμάσει μια γραπτή Διαταγή , που όριζε τις μετακινήσεις των αναγκαίων στρατιωτικών μονάδων, πλαστογραφώντας το όνομα του Βασιλιά. Οι συνωμότες απευθύνθηκαν στους αγουροξυπνημένους στρατιώτες διαβάζοντάς τους τη, δήθεν υπογεγραμμένη από το Βασιλιά, Διαταγή και τους ανέπτυξαν το σχέδιο μάχης ,στο όνομα του Βασιλιά. Στη συνέχεια ο Παπαδόπουλος έστειλε το κωδικό σήμα για την ενεργοποίηση του Σχεδίου Προμηθεύς, σχέδιο εκτάκτης ανάγκης του ΝΑΤΟ. Το συγκεκριμένο σχέδιο προορίζονταν για την αναγκαστική ανάληψη εξουσίας από το στρατό με σκοπό την εξουδετέρωση κομμουνιστικής εξέγερσης, σε περίπτωση που εισέβαλαν στην Ελλάδα δυνάμεις του Σοβιετικού Στρατού. Βασικό στοιχείο του σχεδίου ήταν ότι έθετε όλες τις στρατιωτικές μονάδες υπό την άμεση ηγεσία του Υπουργού Άμυνας ή του Αρχηγού ΓΕΣ στρατηγού Σπαντιδάκη ή του Βασιλιά, απαγορεύοντας ρητά την υπακοή τους σε οποιαδήποτε άλλη διαταγή.

Ο έμπιστος του βασιλιά αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγός Γ. Σπαντιδάκης, αντικαταστάθηκε από τον Οδυσσέα Αγγελή. Ο Αγγελής κάνοντας χρήση του νέου του αξιώματος έδωσε εντολή στο Γ’ Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη να εφαρμόσει το Σχέδιο Προμηθεύς σε όλη τη χώρα.

Ποιοι αντικαθεστωτικοί συνελήφθησαν?

Έχοντας πια στη διάθεσή τους τηλέφωνα και ασυρμάτους, οι κινηματίες ήταν έτοιμοι να προχωρήσουν στην επόμενη φάση του σχεδίου τους, στις συλλήψεις.

Είχαν αναθέσει σε ειδικές ομάδες τη σύλληψη κορυφαίων πολιτικών. Μόλις άρχισαν ταυτόχρονα τις συλλήψεις, άρχισαν να κινούνται τα τανκς και οι μονάδες Λοκατζήδων. Ο Παπαδόπουλος έφτασε στο Πεντάγωνο, όπου τον περίμεναν ο Συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς και ο Αντισυνταγματάρχης Κωνσταντίνος Ασλανίδης. Οι στασιαστές όρμησαν μέσα και κατέλαβαν το κτίριο, χωρίς πάλι να δοθεί το σήμα του συναγερμού. Δώδεκα τανκς κι οκτώ θωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού κύκλωσαν το Πεντάγωνο, ενώ άλλα τανκς βρέθηκαν μπροστά στα κτίρια της τηλεόρασης , των ραδιοφωνικών σταθμών και των τηλεφωνικών κέντρων, ώστε να αποκρουστεί κάθε απόπειρα ανακατάληψής τους. Κι αφού είχαν δρομολογηθεί οι συλλήψεις, άλλα τανκς άρχισαν να καταλαμβάνουν θέσεις στη πλατεία Συντάγματος, μπροστά από μεγάλα ξενοδοχεία (Χίλτον) και άλλα σφράγιζαν τους δρόμους που οδηγούσαν από την επαρχία στην Αθήνα Αποκλείστηκε και το αεροδρόμιο του Ελληνικού.

Η πρώτη ειδοποίηση που πήρε ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος για όσα συνέβαιναν ήταν από τον υπασπιστή του, Ταγματάρχη Μιχάλη Αρναούτη, όταν είδε ομάδα στρατιωτών να εισβάλει στην κατοικία του στο Παλαιό Ψυχικό. Το τηλέφωνό του όμως νεκρώθηκε και τελικώς συνελήφθη και οδηγήθηκε στο Πεντάγωνο. Από τις βροντές των πυροβολισμών, ξύπνησε και η Μαργαρίτα Παπανδρέου . Η κατοικία του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν γειτονική του Μιχάλη Αρναούτη. Ένας Λοχαγός και τέσσερις κομάντος εισέβαλαν στην οικία και μετά από επεισοδιακή καταδίωξη συνέλαβαν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Κωνσταντίνος αμέσως τηλεφώνησε στον Πρωθυπουργό Παναγιώτη Κανελλόπουλο όπου ο τελευταίος τον πληροφορούσε ότι τον συνελάμβαναν εκείνη ακριβώς τη στιγμή, στις 2.23’ το πρωί.

Η δεύτερη ειδοποίηση ότι βρισκόταν σε εξέλιξη πραξικόπημα ήρθε στις 2.10΄ το πρωί, όταν ο αστυνομικός διευθυντής της Αθήνας Τασιγιώργος άκουσε τις κινήσεις των στρατιωτικών μονάδων και τηλεφώνησε στον Υπουργό Δημοσίας Τάξης Γεώργιο Ράλλη. Ο Ράλλης προσπάθησε να τηλεφωνήσει στο Τατόι, αλλά το τηλέφωνό του είχε νεκρωθεί. Κατευθύνθηκε στο γειτονικό αστυνομικό τμήμα, από όπου κατόρθωσε μέσω ασυρμάτου Motorola να συνδεθεί με το Βασιλιά. Ο Βασιλιάς έδωσε εντολή στον Ράλλη να επικοινωνήσει με τους αξιωματικούς υπηρεσίας των Σωμάτων Στρατού στην Θεσσαλονίκη, τη Καβάλα, και σε άλλες πόλεις και να τους θέσει σε κατάσταση συναγερμού και να κινηθούν προς την Αθήνα. O Γεώργιος Ράλλης προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Επιτελάρχη του Γ΄ Σώματος Στρατού, Ταξίαρχο Ορέστη Βιδάλη, για να κινητοποιήσει τις δυνάμεις στη Θεσσαλονίκη. Δεν πρόλαβε, αφού το σχέδιο Προμηθεύς είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή με αποτέλεσμα ο Ταξίαρχος Βιδάλης να αγνοήσει το σήμα του Ράλλη. Μόλις έλαβε το σήμα, ο Βιδάλης βρέθηκε σε μεγάλη αμηχανία. Έσπευσε να ζητήσει οδηγίες από το ΓΕΣ και ο Στρατηγός Σπαντιδάκης τον διαβεβαίωσε, ψευδώς, στο τηλέφωνο ότι ο Βασιλιάς ήταν σύμφωνος με ό,τι είχε γίνει και ότι έπρεπε να αγνοήσει τη διαταγή Ράλλη.

Ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Μανώλης Γλέζος, ήταν από τα πρώτα μέλη της Αριστεράς που συνελήφθησαν. Ο Γεώργιος Παπανδρέου συνελήφθη από αξιωματικούς στις 2.45΄ λέγοντάς τους, με τα προτεταμένα όπλα προς αυτόν, «είναι η πέμπτη φορά που μου συμβαίνει!».

Πριν η ώρα πάει 3.00 π.μ. οι πραξικοπηματίες είχαν θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό τους την Αθήνα. Είχαν εγκλείσει τους σημαντικότερους κρατούμενούς τους στους θαλάμους των Υποψηφίων Εφέδρων Αξιωματικών, στο δεύτερο όροφο της Σχολής Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Χιλιάδες πολίτες τους είχαν μαντρώσει στον Ιππόδρομο, στο Φαληρικό Δέλτα, στο γήπεδο Καραϊσκάκη στο Νέο Φάληρο και στο γήπεδο του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Πότε έγιναν οι διαπραγματεύσεις?

Στις 5.30΄ το πρωί, ο Ράλλης τηλεφώνησε πάλι στον Βασιλιά, του ανέφερε τις προσπάθειές του να επικοινωνήσει με τα Σώματα και του συνέστησε:«Παθητική αντίσταση Μεγαλειότατε, και ίσως αργότερα κάτι μπορέσετε να κάμετε». Στις 6.00΄ το πρωί οι Συνταγματάρχες βγήκαν στο ραδιόφωνο για να αναγγείλουν την ανάληψη της εξουσίας από το στρατό στο όνομα του Βασιλιά. Ανάγγειλαν την αναστολή ορισμένων άρθρων του Συντάγματος: επρόκειτο για τα άρθρα 5,6,8,10,11,12,14,18,20,95 και 97. Αυτό σήμαινε ότι δεν ίσχυαν πια οι διατάξεις που προέβλεπαν ότι:

• κανένας δε συλλαμβάνεται χωρίς δικαστικό ένταλμα,
• το δικαίωμα της ελεύθερης συγκέντρωσης προσώπων,
• το δικαίωμα της ίδρυσης και συμμετοχής σε σωματεία,
• το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου,
• το απαραβίαστο της αλληλογραφίας.
• Το άρθρο 18 απαγόρευε την επιβολή θανατικής ποινής σε πολιτικά εγκλήματα και τώρα μπορούσαν να συσταθούν και να λειτουργήσουν , χωρίς ειδικό νόμο, έκτακτα στρατοδικεία.

Στις 8.00΄ το πρωί, οι κινηματίες ζήτησαν συνάντηση με το Βασιλιά στο περικυκλωμένο από τανκς Τατόι. Αφού παρέδωσαν τα όπλα τους στο φυλάκιο εισόδου (και χάθηκε μια ευκαιρία σύλληψής τους) συνάντησαν τον Κωνσταντίνο όπου του ζήτησαν να υπογράψει διακηρύξεις, οι οποίες θα επέτρεπαν το σχηματισμό κυβέρνησης. Επικαλέσθηκαν τον κομμουνιστικό κίνδυνο και τη προστασία του Θρόνου και στις αρνήσεις του Κωνσταντίνου, ο Παττακός του δήλωσε : οι Επαναστάτες δεν συζητούν, απαιτούν! .Τελικά , ο Κωνσταντίνος δέχθηκε να μεταβεί στο Πεντάγωνο για μια τελική συνάντηση, όπου εκεί είχαν μεταφερθεί κορυφαίοι πολιτικοί ηγέτες και ο Πρωθυπουργός Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Πριν μεταβεί στο Πεντάγωνο, ο Κωνσταντίνος, πέρασε από τη κατοικία της μητέρας του Φρειδερίκης στο Παλαιό Ψυχικό, μάλλον για να τη συμβουλευτεί. Στο Πεντάγωνο επικρατούσε χαώδης κατάσταση. Καθώς οι ώρες περνούσαν , και δε διαφαινόταν κάποια λύση, κατώτεροι αξιωματικοί απειλούσαν ανοιχτά, κραυγάζοντας, τους ανωτέρους τους. Ο Κωνσταντίνος μπόρεσε και είδε τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο για λίγα λεπτά. Ο Π. Κανελλόπουλος εισηγήθηκε στο Βασιλιά να διατάξει τους αξιωματικούς να καταθέσουν τα όπλα. Ο Βασιλιάς δεν έλεγχε κανέναν από αυτούς που οπλοφορούσαν.

Πότε νομιμοποιήθηκε η Χούντα?

Αργά το μεσημέρι οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία. Ο Βασιλιάς δέχτηκε να αναλάβουν υπουργεία στρατιωτικοί και οι πραξικοπηματίες δέχτηκαν να γίνει Πρωθυπουργός μη στρατιωτικός. Ο Κωνσταντίνος πρότεινε τον Κωνσταντίνο Κόλλια, εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Η επιλογή προκάλεσε γενική έκπληξη, ο δε Παπαδόπουλος αναγκάστηκε να ρωτήσει ποιος ήταν αυτός ο Κόλλιας! Ο Σπαντιδάκης ανέλαβε Υπουργός Άμυνας με υφυπουργό το Στρατηγό Γεώργιο Ζωιτάκη, και οι συνωμότες, Γ. Παπαδόπουλος Υπουργός Προεδρίας, Στυλ. Παττακός Υπουργός Εσωτερικών και Νικ. Μακαρέζος Υπουργός Συντονισμού.

(Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ μετά την ορκομωσία της Χούντας των Συνταγματαρχών, πίσω από τον Κωνσταντίνο οι Μακαρέζος και Παττακός (εμφανώς ικανοποιημένοι), πρώτος από αριστερά, στη πρώτη σειρά, ο Παπαδόπουλος)

Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρεσβευτή Φίλιπς Τάλμποτ, ο οποίος επισκέφθηκε τον Βασιλιά Κωνσταντίνο στα Ανάκτορα της Ηρώδου Αττικού λίγο μετά την ορκωμοσία, ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος του αποκάλυψε ότι δεν έλεγχε πλέον το στράτευμα και πως «ορισμένοι απίστευτα βλάκες ακροδεξιοί μπάσταρδοι που είχαν τον έλεγχο των τάνκς, οδήγησαν την Ελλάδα στην καταστροφή». Ο Βασιλιάς ισχυρίστηκε ότι σκέφθηκε προς στιγμή να εκτελέσει τους πραξικοπηματίες, όταν έφτασαν στα Ανάκτορα για να ορκιστούν. Σκέφθηκε όμως ότι η κίνησή του δεν θα είχε καμία αξία, μιά και τα Ανάκτορα ήταν περικυκλωμένα από τάνκς και αξιωματικούς που τους ήταν πιστοί. Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος δεν ήταν καθόλου βέβαιος για τις επόμενες κινήσεις του και σκεπτόταν σοβαρά άν θα ήταν καλύτερο να μείνει ή να φύγει από τη χώρα. Ρώτησε το Τάλμποτ πόσος χρόνος θα χρειαζόταν για φτάσουν στο Τατόι αμερικανικά ελικόπτερα, προκειμένου να μεταφέρουν τον ίδιο και την οικογένειά του εκτός Ελλάδας και άν υπήρχε περίπτωση να αποβιβαστούν Αμερικανοί πεζοναύτες στην Ελλάδα για να τον βοηθήσουν να ανακτήσει τον έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Τις τελευταίες μέρες περισσότερο από ποτέ άλλοτε ασχολούμαστε με το θέμα της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ή αλλιώς FYROM . Ακόμα και αυτή η ονομασία από μόνη της αποτελεί ύβρη. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής ο νεότερος είπε ότι « μη λύση θα είναι και μη πρόσκληση» των Σκοπίων. Το θέμα είναι ότι πρέπει να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή λύση όσον αφορά την ονομασία δηλαδή κάτι που να θέλουν και οι 2 μεριές. Δηλαδή μια ονομασία που να περιέχει οπωσδήποτε το όνομα Μακεδονία μέσα για να μην δυσαρεστηθεί η πλευρά των Σκοπίων και μια ονομασία που να μην έχει καθόλου την λέξη Μακεδονία μέσα για να μη δυσαρεστηθούμε η Έλληνες. Η κυβέρνηση είναι σε πολύ άσχημη θέση αφού το μόνο που έκανε ήταν ίσως να καταφέρει να αγοράσει λίγο χρόνο απλά και μόνο για να σκεφτεί διεξοδικά το θέμα και να βρει μια εφικτή λύση. Αποκλείεται και οι 2 πλευρές να είναι ευχαριστημένες. Τώρα ας κάνουμε ένα μικρό ταξίδι στην ιστορία.

Η περιοχή των Σκοπίων έως και την κατοχή της από τους Γερμανούς πίσω στο 2^ο Παγκόσμιο Πόλεμο ονομαζόταν Banovina Vardarska. Αυτή η ονομασία διατηρήθηκε μέχρι τις 2 Αυγούστου 1944 όπου και ο Τίτο εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία της επετείου της επαναστάσεως του Ίλιντεν του 1903 υιοθέτησε την προπαγάνδα του BMPO (Vnatrešna Makedonska Revolucionerna Organizacija) και της έδωσε το όνομα «Makedonija». Από τότε λοιπόν ένα νέο κράτος εμφανίστηκε στο χάρτη με μια υποτιθέμενη αρχαία ιστορία και φυσικά έχει άλλη αίγλη το όνομα Makedonija (Μακεδονία) που παραπέμπει στο Μέγα Έλληνα στρατηλάτη Αλέξανδρο, από το όνομα Vardarska. Τον Μάιο του 1944 παραλίγο να δοθεί μια λύση στο μελλοντικό πρόβλημα που ονομαζόταν Τίτο με εντολή του ίδιου του Χίτλερ, αλλά…….

Ο Όττο Σκορτσένυ ήταν απο τους καλύτερους κομμάντα του Β ΠΠ.Κατα την διάρκεια του Β ΠΠ ήταν καταδρομέας στα SS.Είναι περισσότερο γνωστός για την παράτολμη και ριψοκίνδυνη διάσωση του Μουσολίνι. Ο Σκορτζένυ γεννήθηκε στην Αυστρία απο μία οικογένεια μεσαίας τάξης με μακρά στρατιωτική παράδοση.Σαν νεός μαθητής ήταν γνωστός παλαιστής(ιδιόμορφο είδος πάλης όπου φορούσαν γάντια σιδερένια και στολές ,πολύ ξύλο υπήρχε πάντα γιατρός για να τους μαζεύει.).Συμμετείχε συνολικά σε 15 μάχες,και απο μία του έμεινε ένα μόνιμο σημάδι,μια ουλή στο μάγουλο.

Εντάχθηκε στο εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα της Αυστρίας το 1931. Με την είσοδο των Γερμανικών στρατευμάτων στην Αυστρία έσωσε τον Αυστριακό πρόεδρο απο τουφεκισμό. Ο Σκορτζένυ με την έκρηξη του πολέμου αρχικά θέλησε να ενταχθεί στην Λούφτβαφε ωστόσο τελικά πήγε στα SS.Συμμετείχε στις μάχες στο ανατολικό μέτωπο το 1941 και 1942 όπου διακρίθηκε και τραυματίστηκε δις. Τον Δεκέμβριο του 1942 έλαβε τον Σταυρό των Ιπποτών για ανδρεία. Όμως για αυτό που ο Σκορτζένυ θα μείνει στην ιστορία των ειδικών δυνάμεων και του ανορθόδοξου είδους αγώνα είναι η διάσωση του Μουσολίνι. Ο Σκορτζένυ έκανε ο ίδιος την αεροπορική αναγνώριση για να σχεδιάσει την επιχείρηση διάσωσης.Μάλιστα επειδή είχε χαλάσει το φωτογραφικό του αεροπλάνου βγήκε ο ίδιος έξω και έβγαλε φωτογραφίες,κάτι που παραλίγο να του στοίχιζε την ζωή.Με ανεμόπτερα οι καταδρομείς των ΕΣ ΕΣ και οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές προσγειώθηκαν στα απόκρυμνα βράχια του όρους όπου κρατείτο ο Μουσολίνι και πριν καταλάβουν τι έγινε οι φρουροί ο Σκορτζένυ τους είχε ακινητοποιήσει και είχε ελευθερώσει τον Μουσολίνι.Είχε φέρεις εις πέρας κάτι που φάνταζε ακατόρθωτο.Και το πιο σημαντικό,το είχε σχεδιάσει ο ίδιος.
Τον Μάιο του 1944 ανέλαβε την αποστολή ”Ρόσλεσπρουνγκ”,δηλαδή την σύλληψη του Τίτο με αλεξιπτωτιστές.Ο Τίτο κατάφερε να γλιτώσει στην κυριολεξία την τελευταία στιγμή.Τον Οκτώβριο του 1944 ο Σκορτζένυ στάλθηκε στην Ουγγαρία για άλλη μία ”τρελή” αποστολή.Ο Ναύαρχος Χόρτυ είχε αρχίσει διαπραγματεύσεις για να βγει η Ουγγαρία απο τον πόλεμο κάτι που θα είχε αρνητικές συνέπειες για τους Γερμανούς.Σε μία ακόμη ειδική αποστολή,την ”Πάνζερφαυστ” απήγαγε τον γιο του Χόρτυ και έτσι εγκαταστάθηκε μια φιλογερμανική κυβέρνηση στην Ουγγαρία. Μετά το τέλος του πολέμου ο Σκορτζένυ παραδόθηκε στους συμμάχους και κρατήθηκε ως αιχμάλωτος.Το 1952 κατέφυγε στην Ισπανία,αφού του χορήγησε διαβατήριο ο Στρατηγός Φράνκο.

Στην παρακάτω διεύθυνση θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες για τον Σκορτσένυ:

http://www.2worldwar2.com/otto-skorzeny.htm

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ….

Ας γυρίσουμε 2 – 3 μήνες πίσω περίπου την εποχή που 3 αυτοκίνητα με ειδικούς φρουρούς ανέβαιναν τους δρόμους ενός χωριού της Κρήτης, τη στιγμή που ένας από τους ειδικούς φρουρούς έπεφτε αιμόφυρτος στο έδαφος αφού πυροβολήθηκε στο κεφάλι πάνω σε μια ενέδρα που είχαν στήσει Κρητικοί χασισέμποροι. Φυσικά μέχρι τώρα θα έχετε καταλάβει οτι αυτό το χωριό ήταν τα Ζωνιανά. Αυτό το περιστατικό πυροδότησε μια σειρά από εφόδους της αστυνομίας στα σπίτια του χωριού και στα κτήματα των κατοίκων. Αυτές οι έφοδοι λοιπόν έφεραν στο φως τις γνωστές μέχρι τώρα χασισοφυτείες με τις οποίες μπορούσε να μαστουρώσει πολλές φορές όλος κόσμος και άμα λάχει που λέει ο λόγος κάνουμε εξαγωγή και σε εξωγήινους. Οι αστυνομικοί όμως ανακάλυψαν σε κάθε σπίτι και κρύπτη τα καλύτερα όπλα που όμοια του δεν έχουν τα περισσότερα σώματα του στρατού και σε πολύ μεγάλες ποσότητες. Το περιστατικό πήρε τόσο μεγάλη έκταση και φυσικά απασχόλησε τα ΜΜΕ σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Θυμάμαι ότι σε μια εκπομπή που είχα παρακολουθήσει στην τηλεόραση, ο δημοσιογράφος στο panel είχε καλεσμένο έναν γέρο μουστακαλή Κρητικό. Μέσα στις ερωτήσεις ήταν και η ακόλουθη:

ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ:

Γιατί έχετε τόσα όπλα στην Κρήτη?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Καμιά απάντηση

ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ:

Τι τα θέλετε τόσα όπλα ? Τι να τα κάνετε?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Για να πολεμήσουμε!!!!!

Πολύ θα αναρωτηθούν τι εννοεί μ’ αυτό που λέει ο γέρος. Η αλήθεια είναι ότι οι Κρητικοί κάποια στιγμή θα πολεμήσουν για να αποσχιστούν από τη Δημοκρατία της Ελλάδας και να δημιουργήσουν δική τους δημοκρατία. Γι’ αυτό οπλίζονται σαν αστακοί όλοι. Γι’ αυτό όλη η Κρήτη είναι ένα απέραντο οπλοστάσιο.

Το όλο θέμα ξεκινάει στα 1912-13 τότε δηλαδή που υπογράφεται η Συνθήκη του Λονδίνου. Μέχρι τότε η Κρήτη κι από το 1898, ήταν αυτόνομη επαρχία της οθωμανικής αυτοκρατορίας, με όνομα Κρητική Πολιτεία και είχε δική της σημαία.
Η σημαία βασίζονταν στην ελληνική σημαία. Το πρώτο (χρώματος ερυθρού) όμως από τα τεταρτημόρια το οποίο απεικονίζει το αστέρι, συμβόλιζε και δήλωνε την κυριαρχία που είχε ο σουλτάνος στο νησί. Ποτέ δεν υπήρξε ανεξάρτητο κράτος της Κρήτης, αλλά μια αυτόνομη και πλήρως ελεγχόμενη περιοχή από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Έτσι λοιπόν, η σημαία δεν συμβόλιζε την ανεξάρτητη Κρήτη αλλά την υποταγή στην Οθωμανική Ύψιστη Πύλη. Σύμφωνα με την συνθήκη αυτή, μεταξύ άλλων επικυρώνεται η απελευθέρωση από την Τουρκία και στην ουσία ανοίγει ο δρόμος για την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, με εγγυήτριες τις μεγάλες δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ιταλία). Η επόμενη συνθήκη του Βουκουρεστίου στις 10 Αυγούστου 1913, επικύρωσε οριστικά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Η φράση που αναφέρεται στην Κρήτη, είναι σαφής και πουθενά δεν αναφέρεται ο όρος περί δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Κρήτης.

Κάπου στα 1990 οι Αρχές της Κρήτης άρχισαν να επικεντρώνουν τις έρευνές τους γύρω από κάποιες ανώνυμες ευχετήριες επιστολές που αποστέλλονταν σε τοπικές εφημερίδες παραμονές Πρωτοχρονιάς και Πάσχα. Στις επιστολές αυτές υπήρχαν σχέδια που παρουσίαζαν την Ελλάδα ως ένα τέρας, που άπλωνε το χέρι του και έπνιγε την Κρήτη. Κανείς όμως δεν ήξερε ποιος ήταν υπεύθυνος για όλο αυτό.
Οι μυστικές έρευνες που έκανε η ΕΥΠ έφτασαν μέχρι το εξωτερικό και φυσικά αυτό ανάγκασε τους υπαίτιους να σταματήσουν για λίγο….. Αυτά τα μηνύματα όμως εμφανίζονται ξανά τα 2 τελευταία χρόνια…..

Στη διετία αυτή έχει παρατηρηθεί μία εκστρατεία διάδοσης της Κρητικής Πολιτείας και τα αποτελέσματα είναι άκρως ανησυχητικά για τις Αρχές. Ολοένα και περισσότερες σημαίες «φιγουράρουν» σε σπίτια, ενώ δεκάδες είναι πλέον τα αυτοκίνητα στα οποία είναι τοποθετημένο το σύμβολο της Κρητικής Πολιτείας στις πινακίδες. Το φαινόμενο είναι εντονότερο στο Ηράκλειο, όπου οι Αρχές έχουν καταγράψει εκατοντάδες περιπτώσεις ανθρώπων (τόσο στην πόλη όσο και σε χωριά) που έχουν κάνει κεντρικό τους σύνθημα την Κρητική Πολιτεία και την καθ’ όλα ανεξάρτητη Κρήτη. Οι Αρχές ασφαλείας έχουν έγκυρες πληροφορίες ότι το πρόβλημα αυτό προκύπτει κυρίως από επιχειρηματικούς κύκλους που δραστηριοποιούνται στη Γερμανία. Πολλοί Κρητικοί λαμβάνουν e-mail με ανάλογο περιεχόμενο που τους προτρέπει να συσπειρωθούν για το μεγάλο όραμα της ανεξαρτησίας της Κρήτης. Δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι όλη η δραστηριότητα υποκινείται και χρηματοδοτείται από μία οργάνωση που εδρεύει στη Γερμανία. Είχαν μάλιστα καταλήξει και στον επικεφαλής που ήταν άτομο με Κρητική καταγωγή αλλά άγνωστο στην Κρήτη.

Τα τρελά όμως δεν τελειώνουν εδώ. Σε δεκάδες αμερικανικά πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών η Κρήτη θεωρείται ένα ανεξάρτητο κράτος. Η λίστα είναι μεγάλη και αξιοσημείωτη. Ανάμεσα στα πανεπιστήμια που επιλέγουν να θεωρούν την Κρήτη ως κράτος μαζί με άλλες χώρες είναι τα Albert Einstein College of Medicine, University of California, Washburn University, Brigham Young University, Georgetown University, University of Minnesota, Northeastern University, Southwestern Law School, University of Kentucky, New York Law School, Hofstra University και Winona State University. Σας έπεσε λίγο βαρύ και δύσπεπτο αυτό? Έχει και συνέχεια όμως….

H UNESCO μας πληροφορεί οτι και η Κρήτη είναι μέσα στις χώρες που συμμετέχουν στο Global Ocean Observing System (το 2003). Οι μηχανικοί απο την Κρήτη έχουν την τιμητική τους στο Institute of Electrical and Electronics Engineers.

Μέχρι τώρα αυτά τα λίγα. Θα ψάξω και θα βρω και άλλες πληροφορίες επί του θέματος. Μιλάμε για την ανεξαρτησία του Κοσσόβου τόσες μέρες αλλά το πραγματικό πρόβλημα είναι μέσα στο ίδιο μας το σπίτι…. Οι πληροφορίες μου λένε ότι ο γενικός ξεσηκωμός των Κρητικών θα γίνει το 2012, εύχομαι να είναι μόνο φήμες γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα χυθεί πολύ αίμα. Θυμηθείτε τη φράση που είπε ο γέρος : Για να πολεμήσουμε….

ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!!!

Νίκησε στον 2^ο γύρο το μάτς των εκλογών της Κύπρου ο ηγέτης του ΑΚΕΛ Δημήτρης Χριστόφιας. Η εταιρία δημοσκοπήσεων Pulse παρουσίαζε τον Χριστόφια να συγκεντρώνει ποσοστό 50,8% έναντι 49,2 του αντιπάλου του Κασουλίδη. Άλλα exit polls έδιναν τα ίδια περίπου ποσοστά. Οριακό προβάδισμα στον Δημήτρη Χριστόφια έδωσε η δημοσκόπηση εξόδου (έγινε τηλεφωνικά) του τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤ1 Κύπρου. Όπως και να έχει οι εταιρίες δημοσκοπήσεων βγήκαν σωστές, ο Χριστόφιας εξελέγη και στην Κύπρο αυτή τη στιγμή έχει στηθεί ένα τρελό πανηγύρι….