ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΧΘΕΣ: Ο ΜΑΗΣ ΤΟΥ ’68

» Την είδα πάλι στη Γαλλία, 1η του Μάη σε μια άδια πλατεία

σε λίγο οι φοιτητές θα ξεσπούσαν και μια αλλιώτικη ζωή θα ζητούσαν»

Πρίν από 40 χρόνια περίπου, ημέρες του Μάη, ένα επαναστατικό κύμα σάρωνε αρκετές χώρες του κόσμου όπως το Μεξικό, την Ιαπωνία, την Γερμανία, την Τσεχοσλοβακία, την Κίνα, και κορυφώθηκε όμως, εκείνο τον ιστορικό Μάη στην Γαλλία.Το κίνημα των εργαζόμενων αλλά και των νέων της Γαλλίας τον Μάη του 1968 τράνταξε όλη την Ευρώπη.

Ποια ήταν όμως η αφορμή αυτής της Επανάστασης?

Η εξέγερση της νεολαίας προκλήθηκε από το νέο σχέδιο τότε για την αναμόρφωση της ανώτατης εκπαίδευσης που περιόριζε τον αριθμό των εισακτέων στα Πανεπιστήμια. Όπως είναι αυτονόητο αυτό προκάλεσε την αντίδραση των φοιτητών αρχικά στο πανεπιστήμιο της Ναντέρ. Μα, μια περίπου ίδια συμπεριφορά από τους φοιτητές και μαθητές δεν είχαμε και πέρυσι στην Ελλάδα, όταν ανακοινώθηκε το 10 ως βάση για την εισαγωγή στην δημόσια ανώτατη εκπαίδευση? Αλλά, πάμε να δούμε τη συνέχεια των γεγονότων του 68.

Στις 3 Μαΐου μια ειρηνική φοιτητική διαδήλωση χτυπήθηκε από τις ειδικές δυνάμεις καταστολής της Γαλλικής αστυνομίας, τα διαβόητα «CRS» κάτι περίπου σαν τα δικά μας ΜΑΤ. Στις 5 Μαΐου οι φοιτητές που είχαν συλληφθεί σε προηγούμενες κινητοποιήσεις φυλακίστηκαν. Όμως σαν συμπαράσταση στους συλληφθέντες το κίνημα όλο και μεγάλωνε και μάλιστα τώρα πια οι φοιτητές είχαν έναν νέο σύμμαχο, τους Εργάτες.

Πώς όμως οι εργάτες συσπειρώθηκαν με τους φοιτητές?

Μέχρι και τις 5 Μαίου περίπου η ηγεσία του Κομουνιστικού Κόμματος, των εργατών της Γαλλίας, κατέκρινε τη δράση των φοιτητών χαρακτηρίζοντάς τους μάλιστα ως «παρασυρμένους από αναρχικά και τροτσκιστικά γκρουπούσκουλα και πράκτορες της CIA». Στις επόμενες ημέρες οι νέοι εργαζόμενοι άρχισαν όλο και περισσότερο να συμπαρίστανται στους φοιτητές. Μετά ακολούθησε και η περιβόητη νύχτα της 10ης Μαΐου η οποία πέρασε στην Ιστορία ως «Νύχτα των Οδοφραγμάτων». Τότε οι διαδηλωτές χτυπήθηκαν από την αστυνομία ανελέητα, με δακρυγόνα αλλά και πρωτοφανή αγριότητα. Αλλά ας είμαστε δίκαιοι, οι φοιτητές δεν ήταν και εντελώς άοπλοι. Αν προσπαθήσουμε να σκιαγραφήσουμε την προσωπικότητα και το προφίλ των διαδηλωτών, θα καταλάβουμε ότι ήταν έτοιμοι για όλα και σε καμία περίπτωση δεν σκόπευαν να πέσουν στα χέρια της αστυνομίας…

Η αυξανόμενη πίεση από τη βάση του εργατικού κινήματος αλλά και η αηδία που αναπτύχθηκε στις διάφορες κοινωνικές ομάδες από τις δραστηριότητες της αστυνομίας, ανάγκασαν την ηγεσία του Κουμμουνιστικού Κόμματος και των διαφόρων συνδικάτων να καλέσουν μια γενική απεργία για τις 13 Μάιου. Από εκεί και ύστερα η απεργιακή θύελλα είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις. Ήταν τότε, στις 18 Μαΐου που οι απεργίες και οι καταλήψεις απλώθηκαν στα εργοστάσια της «Ρενώ», στα Ναυπηγεία, στα νοσοκομεία αλλά και τις δημόσιες επιχειρήσεις. Στις 21 Μαΐου στο απεργιακό κίνημα συμμετείχαν πλέον 10 εκατομμύρια εργαζόμενοι! Οπουδήποτε έβλεπε κανείς εκλεγμένες επιτροπές περιφρούρησης: στα Πανεπιστήμια, στα γραφεία, στα εργοστάσια, στα καταστήματα, στις γειτονιές. Στις σχολές οι φοιτητές έκαναν κοινές συνελεύσεις με τους εργάτες και συζητούσαν τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας που θα αντικαθιστούσε τον καπιταλισμό! Το κίνημα είχε πλέον ξεφύγει από την απλή διεκδίκηση αιτημάτων και το ερώτημα που τέθηκε καθαρά ήταν «ποιος διοικεί την κοινωνία;».

Τι έκανε ο πρόεδρος Ντε Γκώλ?

Στις 29 Μάιου ο πρόεδρος Ντε Γκώλ εγκατέλειψε το Παρίσι, ενώ την ίδια στιγμή εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι διαδήλωναν με αίτημα την εκλογή μιας «λαϊκής κυβέρνησης». Όμως σ’ αυτή την τόσο κρίσιμη στιγμή, οι ηγέτες του Κ.Κ αντί να πάρουν την εξουσία ανταποκρινόμενοι στα αιτήματα των μαζών, αρνήθηκαν αυτό το καθήκον, υποστηρίζοντας ότι η κατάσταση δεν ήταν ώριμη για μια σοσιαλιστική αλλαγή και ότι η κινητοποίηση των μαζών θα έπρεπε να οδηγήσει μόνο σε κάποια εφικτά αποτελέσματα, όπως αυξήσεις στους μισθούς… Έτσι σκάφτηκαν λοιπόν και επέβαλαν στους εργάτες να γυρίσουν πίσω στις δουλειές τους δεχόμενοι τις μεγάλες αυξήσεις που παραχωρούσαν οι πανικόβλητοι εργοδότες.

Αυτή η προδοσία ήταν που έκανε τον Ντε Γκώλ να γυρίσει πίσω στο Παρίσι και να εμφανισθεί ως υπερασπιστής «της τάξης και της σταθερότητας απέναντι στο χάος που δημιούργησαν οι διαδηλώσεις και οι απεργίες», συσπειρώνοντας τα μικροαστικά στρώματα που είχαν κουραστεί πια από την αναποφασιστικότητα των ηγετών του εργατικού κινήματος. Έτσι λοιπόν στις εκλογές του Ιουνίου ο πρόεδρος, εκμεταλλευόμενος την σύγχυση και την απογοήτευση των μαζών, αύξησε τις ψήφους του κόμματός του κατά 1 εκατομμύριο περίπου, κάνοντας περίπατο…. Ακολούθησαν κύματα συλλήψεων και διώξεων ενάντια σε χιλιάδες αγωνιστές που έμειναν ανυπεράσπιστοι.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ.

Ο Μάης του ‘68 ήταν που ενέπνευσε και συνεχίζει να εμπνέει με το επαναστατικό του πνεύμα ολόκληρες γενιές νεολαίων και εργαζομένων. Αν είχε νικήσει θα μπορούσε αναμφίβολα να έχει αλλάξει ολόκληρη τη ροή της Ιστορίας, δίνοντας μια ώθηση στην υπόθεση της νίκης του σοσιαλισμού πανευρωπαϊκά αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Για άλλη μια φορά όμως είδαμε ότι ο ηρωισμός και η θέληση που χρειάζονται για να γίνουν οι επαναστάσεις και οι αλλαγές υπάρχει μόνο στην ψυχή των στρατιωτών που κάνουν τις πορείες με τα πλακάτ και όχι στους αρχηγούς και υποκινητές. Στρατιωτών που δυστυχώς μετατρέπονται άθελα τους σε άβουλα όργανα, πιόνια του κάθε κομματικού αρχηγού που θα κάνει τα πάντα προκειμένου να βρεί ψήφους για να επανεκλεγεί… Θυμηθείτε τα παιδιά που βγάζει κάθε τόσο ο ΣΥ**ΖΑ στο δρόμο και θα καταλάβετε!

ΟΙ ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΛΤΑΣ

Οι Ιππότες της Μάλτας ήταν ένα μεσαιωνικό ιπποτικό και θρησκευτικό τάγμα, το οποίο στη διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας του πήρε πολλά ονόματα. Αρχικά ονομάζονταν και Σπιταλιώτες ή Οσπιτάλιοι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, Ιππότες της Ρόδου ή απλώς Ιωαννίτες. Το τάγμα αυτό είναι ίσως το αρχαιότερο από τα ιπποτικά τάγματα. Το ίδρυσαν το 1048 ευσεβείς έμποροι από το Αμάλφι, προκειμένου να προσφέρουν στέγη, τροφή αλλά και περίθαλψη στους Λατίνους προσκυνητές του Πανάγιου Τάφου. Τότε ακόμα οι Άγιοι Τόποι βρίσκονταν κάτω από την κυριαρχία των μουσουλμάνων.

Μαζί με Λατίνους ιερωμένους έφτιαξαν απέναντι ακριβώς από τον Τάφο έναν ξενώνα (Hospes), από τον οποίο πήραν την προσωνυμία Οσπιτάλιοι (Milites Hospitalis S.Joannis Hierosolymitani). Μετά την απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ από τους σταυροφόρους το 1099, πολλοί από αυτούς ενίσχυσαν τις τάξεις του τάγματος και αφοσιώθηκαν στην περιποίηση ασθενών. Ο ηγούμενος Gerard συνέταξε τότε τον ειδικό κανόνα με τον οποίο οι Ιωαννίτες αναλάμβαναν την υποχρέωση να στερηθούν κάθε αγαθό και να παραμείνουν φτωχοί και αγνοί και πιστοί. Ο Λατίνος Πατριάρχης Ιεροσολύμων τότε ήταν αυτός που καθόρισε την περιβολή τους από μαύρο ράσο, στο αριστερό μέρος του οποίου, πάνω στο στήθος, υπήρχε λευκός σταυρός με οκτώ κόμβους (Σταυρός της Μάλτας). Μετά το θάνατο του πρώτου ηγούμενου, του Gerard (1118), το τάγμα απέκτησε τη στρατιωτική του μορφή. Οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη υπό την καθοδήγηση του δεύτερου ηγούμενου στη σειρά, του Raymond du Puy (Ραϊμόνδος ο Φρεαρίτης), και πρώτου πλέον Μεγάλου Μαγίστρου ορκίστηκαν να υπερασπίζονται μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματός τους την Αγία Γη από τις επιθέσεις των απίστων. Βλέπουμε λοιπόν εδώ ότι το τάγμα από ειρηνικό – αμυντικό που ήταν απέκτησε και μαχητικές προεκτάσεις .

Τα μέλη του τάγματος διαιρέθηκαν σε τέσσερις τάξεις:

α. τους Ιππότες της Δικαιοσύνης,

β. τους Εφημέριους ή Ιερείς,

γ. τους Υπηρέτες Αδελφούς και

δ. τους Δονάτους, οι οποίοι είχαν λιγότερες υποχρεώσεις από τα μέλη των τριών πρώτων τάξεων και ασχολούνταν κυρίως με τη γραφειοκρατία του τάγματος.

Τα μέλη των τεσσάρων τάξεων αναλάμβαναν την υποχρέωση της πενίας, της υπηρεσίας και της αγνότητας.

Η ιστορία των Ιπποτών από εκείνη την εποχή  μέχρι τα μέσα του 16ου αιώνα υπήρξε μια συνεχής πάλη κατά των εχθρών της χριστιανικής πίστης. Το 1187 ο Σάλαντιν ανακατέλαβε την Ιερουσαλήμ και εξανάγκασε τους Ιππότες να καταφύγουν στην Πτολεμαΐδα (Άγιος Ιωάννης της Άκρας), όπου παρέμειναν εκεί για έναν περίπου αιώνα, πριν εξαναγκαστούν να εγκαταλείψουν οριστικά τους Αγίους Τόπους και να εγκατασταθούν στην Κύπρο. Τελικά στις 15 Αυγούστου του 1310, υπό την ηγεσία του Μεγάλου Μαγίστρου Fulk de Villaret και με τη συγκατάθεση του πάπα Κλήμεντα, οι Οσπιτάλιοι μετέφεραν την έδρα τους στη Ρόδο (Ιππότες της Ρόδου). Κληρονόμησαν την περιουσία των Ναϊτών μετά τη διάλυση του τάγματος των τελευταίων, ενώ τα πρώτα χρόνια της παραμονής τους στη Ρόδο προχώρησαν σε αναδιοργάνωση του τάγματος. Συγκεκριμένα είχαν ενισχύσει τα Διοικητήριά τους (Κουμανταρίες) σε όλη την Ευρώπη, τα οποία λειτουργούσαν ως κέντρα στρατολόγησης και εκπαίδευσης νέων ιπποτών, αλλά και ως ταμεία του τάγματος, αφού με τα έσοδά τους οι Κουμανταρίες ενίσχυαν τη λειτουργία του.

Το 1320 το Μέγα Συμβούλιο του Τάγματος, που συγκλήθηκε στο Μονπελιέ της Γαλλίας υπό το Μεγάλο Μάγιστρο Villanova, αποφάσισε τη διαίρεσή του σε οκτώ Γλώσσες με ιδιαίτερο διοικητή.

Οι Γλώσσες και οι διοικητές τους ήταν οι εξής:

Στις 20 Δεκεμβρίου του 1522 οι Οθωμανοί Τούρκοι με επικεφαλής το σουλτάνο Σουλεϊμάν το Μεγαλοπρεπή κατέλαβαν τη Ρόδο, αλλά επέτρεψαν στους ιππότες να αναχωρήσουν με τον οπλισμό και τους θησαυρούς τους. Έπειτα από επταετή περιπλάνηση κατέληξαν στη Μάλτα, την οποία τους παραχώρησε ο αυτοκράτορας Κάρολος ΕΔ . Εκεί παρέμειναν μέχρι το 1798, όταν ο τότε Μέγας Μάγιστρος Louis de Hompesch παρέδωσε το νησί στον Ναπολέοντα. Στη συνέχεια οι εναπομείναντες ιππότες διασκορπίστηκαν σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Το 1798 σηματοδοτεί το ουσιαστικό τέλος του τάγματος, με τη μορφή τουλάχιστον που δημιουργήθηκε.

Σήμερα, οι Ιππότες της Μάλτας αριθμούν περίπου 11.000 μέλη σε διάφορες χώρες, τα οποία εξακολουθούν να μάχονται ενάντια στη φτώχεια και τις αρρώστιες αλλά φυσικά δεν έχουν καμιά επιχειρησιακή και πολεμική αξία. Η οργάνωση διαθέτει αντιπροσωπείες σε οκτώ χώρες στις οποίες δεν περιλαμβάνονται οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, κράτη με ισχυρή προτεσταντική παράδοση.

Το Ανώτατο Συμβούλιο της οργάνωσης συνεδριάζει κάθε πέντε χρόνια για να συζητήσει διάφορα θέματα που ενδιαφέρουν την οργάνωση, αλλά και για να καθορίσει ή να διορθώσει τις επιμέρους πολιτικές της. Τα υποψήφια μέλη της οργάνωσης πρέπει να αποδείξουν ότι κατάγονται από ευγενείς, ενώ συχνά το τάγμα έχει κατηγορηθεί ότι ενισχύει ακροδεξιές οργανώσεις (τη δεκαετία του 1980 τους ακροδεξιούς αντάρτες της Νικαράγουα και του Ελ Σαλβαντόρ). Μολονότι το τάγμα και στο παρελθόν αλλά και σήμερα δεν υπήρξε ποτέ μυστικό και οι τελετές μύησης γίνονται δημοσίως, η υποτιθέμενη ύπαρξη ενός μυστικού παρακλαδιού του (Sovereign Military Order of Malta), στο οποίο μάλιστα συμμετείχαν ο στρατηγός Φράνκο, ο Ουίλιαμ Κάσεϊ, τέως διευθυντής της CIA, ακόμη και, σύμφωνα με τον Νικ Χάρντινγκ, συγγραφέα του βιβλίου Secret Societies, ο τέως πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους (ο πατέρας) την εποχή που ήταν επικεφαλής της CIA, δημιουργεί με τη σειρά του διάφορα σενάρια συνωμοσίας, αρκετά δημοφιλή τις τελευταίες δεκαετίες.

ΑΓΡΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Vol.1: Η ΥΠΑΤΙΑ

Η Υπατία γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 370 μ.χ και πέθανε στην ίδια πόλη το 415. Ηταν η πρώτη γυναίκα που είχε μιά ουσιαστική συμβολή στην ανάπτυξη των μαθηματικών. Η Υπατία ήταν κόρη του μαθηματικού και φιλοσόφου Θέωνα της Αλεξάνδρειας και είναι αρκετά σίγουρο ότι μελέτησε τα μαθηματικά κάτω από τη καθοδήγηση και την εκπαίδευση του πατέρα της. Η Υπατία είχε διδάξει τις φιλοσοφικές επιστήμες και τα μαθηματικά σε πολλούς νέους που ήθελαν να μορφωθούν και να γίνουν επιστήμονες της εποχής, δίδασκε σε ανθρώπους κάθε θρησκείας και μετά τον πατέρα της ανέλαβε μια Έδρα Φιλοσοφίας στην πόλη. Είχε πολύ μεγάλη απήχηση στο κοινό της εποχής και κάθε βράδυ στο σπίτι της μαζεύονταν από πολλά μέρη του κόσμου απλά για να την ακούσουν και να μαθητεύσουν πλάι της. Ήταν από τα μεγαλύτερα μυαλά της εποχής… Δυστυχώς όμως ήταν και άτυχη!

Ένα βράδυ λοιπόν, λίγο έξω από το σπίτι της έκανε τον συνηθισμένο του περίπατο ο Κύριλλος ο τότε Επίσκοπος της Αλεξάνδρειας. Άκουσε λοιπόν φασαρίες και φωνές να έρχονται από ένα σπίτι εκεί κοντά έτσι πήγε προς τα εκεί γεμάτος περιέργεια. Στο δρόμο βρήκε κάποιον που έφευγε και τον ρώτησε απορημένος, τι γινόταν. Του είπαν ότι εδώ είναι το σπίτι της μεγάλης φιλοσόφου και μαθηματικού Υπατίας που είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο! Αυτό ήταν, η ΖΗΛΕΙΑ και ο ΦΘΟΝΟΣ τον είχαν αγκαλιάσει… Σκέφτηκε αμέσως ότι κάτι έπρεπε να κάνει, έπρεπε ο κόσμος να σταματήσει να ασχολείται μαζί της, έτσι λοιπόν προσπάθησε να τη λειδωρίσει. Αλλά και πάλι δεν κατάφερε τίποτα. Ήταν η εποχή που ο Κύριλλος είχε ξεκινήσει μαζική θρησκευτική κάθαρση εκδιώχνοντας τους Κόπτες τους Εβραίους και κάθε άλλη αίρεση ή θρησκεία της εποχής. Στη συνέχεια κυνήγησε μέχρι θανάτου τους νεοπλατωνιστές φιλοσόφους. Πρώτο του θύμα, ήταν η Υπατία που την κατηγόρησαν για τι άλλο, μα φυσικά για μαύρη μαγεία…Έτσι λοιπόν η Υπατία δολοφονήθηκε άγρια από τους μοναχούς Nitrian ένα φανατικό τμήμα των Χριστιανών που ήταν υποστηρικτές τσιράκια του Κύριλλου.

Περισσότερα για τον μαρτυρικό θάνατο αυτής της καταπληκτικής γυναίκας μας λέει ο χριστιανός ιστορικός του 5ου αιώνα, Σωκράτης ο Σχολαστικός:

«Όλοι οι άνθρωποι την σεβόταν και την θαύμαζαν για την απλή ταπεινοφροσύνη του μυαλού της. Ωστόσο, πολλοί με πείσμα την ζήλευαν και επειδή συχνά συναντούσε και είχε μεγάλη οικειότητα με τον Ορέστη, ο λαός την κατηγόρησε ότι αυτή ήταν η αιτία που ο Επίσκοπος και ο Ορέστης δεν γινόταν φίλοι. Με λίγα λόγια, ορισμένοι πεισματάρηδες και απερίσκεπτοι κοκορόμυαλοι με υποκινητή και αρχηγό τους τον Πέτρο, έναν οπαδό αυτής της Εκκλησίας, παρακολουθούσαν αυτή τη γυναίκα να επιστρέφει σπίτι της γυρνώντας από κάπου. Την κατέβασαν με τη βία από την άμαξά της, την μετέφεραν στην Εκκλησία που ονομαζόταν Caesarium, την γύμνωσαν εντελώς, της έσκισαν το δέρμα και έκοψαν τις σάρκες του σώματός της με κοφτερά κοχύλια μέχρι που ξεψύχησε, διαμέλισαν το σώμα της, έφεραν τα μέλη της σε ένα μέρος που ονομαζόταν Κίναρον και τα έκαψαν.»

Ο Ορέστης που ήταν ο Ρωμαίος Κυβερνήτης της περιοχής ανέφερε αμέσως τον φόνο της Υπατίας και ξεκίνησε έρευνες οι οποίες κάθε φορά, μυστηριωδώς σταματούσαν λόγω έλλειψης στοιχείων. Αργότερα ο Ορέστης παραιτήθηκε και έφυγε από την Αλεξάνδρεια Τελικά ο Κύριλλος υσχηρίστηκε ότι η Υπατία ήταν ζωντανή και ζούσε μάλιστα στην Αθήνα…

Τα περισσότερα από τα γραπτά της Υπατίας ξεκίνησαν σαν σημειώσεις για τους μαθητές της. Κανένα δεν έχει διασωθεί ολοκληρωμένο, αν και είναι πιθανό τμήματα του έργου της να έχουν ενσωματωθεί στις εκτενείς πραγματείες του Θέωνα. Μερικές πληροφορίες για τα επιτεύγματά της προέρχονται από δασωμένα γράμματα του μαθητή και φίλου της Συνέσιου του Κυρηναίου, που αργότερα έγινε ο πλούσιος και ισχυρός Επίσκοπος της Πτολεμαϊδας. Κάποτε ο Συνέσιος, Επίσκοπος και γνωστός για τη μόρφωσή του, της έγραψε ζητώντας τη βοήθειά της στην κατασκευή ενός αστρολάβου και ενός υδροσκοπίου, αναγνωρίζοντας τη μοναδική υπεροχή του νου της.

Το σημαντικότερο έργο της Υπατίας ήταν στην άλγεβρα. Έγραψε σχόλια στην Αριθμητική του Διόφαντου σε 13 βιβλία. Ο Διόφαντος έζησε και εργάσθηκε στην Αλεξάνδρεια τον τρίτο αιώνα και έχει ονομασθεί ‘πατέρας της άλγεβρας’. Ανέπτυξε τις απροσδιόριστες (ή Διοφαντικές) εξισώσεις, δηλαδή εξισώσεις με πολλαπλές λύσεις. (Ένα συνηθισμένο παράδειγμα προβλημάτων αυτού του τύπου είναι το πώς μπορούμε να μετατρέψουμε ένα κατοστάρικο σε νομίσματα χρησιμοποιώντας διαφορετικά νομίσματα, 50άρικα, 20άρικα κλπ.). Εργάσθηκε επίσης με δευτεροβάθμιες εξισώσεις. Τα σχόλια της Υπατίας περιελάμβαναν εναλλακτικές λύσεις και πολλά νέα προβλήματα που προέκυπταν σαν συνέπεια στα χειρόγραφα του Διόφαντου.

Το αποτέλεσμα όλης αυτής της θηριωδίας που διαβάσατε παραπάνω είναι ότι, το 1998 ονομάστηκε Έτος Κυρίλλου Αλεξάνδρειας και φυσικά η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία ονόμασε αυτό το ΛΑΜΟΓΙΟ, ΑΓΙΟ!

Περισσότερα μπορείτε να βρείτε στην Ελληνική Μαθηματική Πύλη, Telemath

DNA CHIP ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

Σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα που προκύπτουν από την ακολουθία του ανθρώπινου γονιδιόματος, το ανθρώπινο γονιδίομα περιέχει 30.000 με 40.000 γονίδια. Καθώς οι βιολόγοι γίνονται ενθουσιώδεις με αυτά τα νέα δεδομένα, εφευρίσκουν έξυπνες τεχνολογίες που τους επιτρέπουν να αναλύουν τα γονίδια κατά χιλιάδες και όχι ένα γονίδιο την κάθε φορά, όπως έκαναν παλιότερα.

Μια εφεύρεση σε μέγεθος εικονιδίου (εικονίδια του Η/Υ) που λέγεται DNA chip είναι ένα από τα πιο πρόσφατα νέα εργαλεία που προκύπτουν από γονιδιακές μελέτες. Ένα DNA chip είναι φτιαγμένο από χιλιάδες ακολουθίες νουκλεοτιδίων που ακουμπάνε επάνω στο chip σε σχήμα πλέγματος. Η τοποθετημένη ακολουθία δρα ως probes και λέει στον ερευνητή πότε ένα εξεταζόμενο δείγμα περιλαμβάνει μια συγκεκριμένη ακολουθία DNA ή RNA. Η τεχνολογία του DNA chip εμφανίζεται σε μια ποικιλία από εφαρμογές στον κόσμο. Κάθε φορά η τεχνολογία εφαρμόζεται σε μια ερώτηση με θέμα τη βιολογία, τυπικά λοιπόν αντικαθιστά μια πολύ πιο αργή, πολύ πιο ακριβή μέθοδο για την απόκτηση απαντήσεων, ή πιο απλά ανοίγει μια νέα λεωφόρο ερωτημάτων.

Σε αυτό το σημείο να αναφέρω ότι και οι επιστήμονες της IBM διεξάγουν μια σειρά ερευνών σχετικά με την διάταξη νανοσωλήνων άνθρακα (νήματα από άτομα άνθρακα που είναι ηλεκτρικά αγώγιμα) σε παρατάξεις με μόρια DNA. Μόλις η διάταξη με τους νανοσωλήνες κατασκευαστεί προσεκτικά, τα μόρια από εργαστηριακά παραγμένο DΝΑ θα αφαιρούνται κατά περίπτωση, αφήνοντας ένα ομαλό πλέγμα από νανοσωλήνες. Αυτό το πλέγμα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως αποθηκευτικό μέσο ή για την εκτέλεση υπολογισμών. Οι εργασίες είναι σε προκαταρκτικά στάδια όμως ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός ερευνητών πιστεύουν ότι το σχεδιαστικό DNA θα μπορούσε να είναι το όχημα για να μετατρέψει το όνειρο της «αυτο-δημιουργίας» σε πραγματικότητα. Τα chips που θα φτιάχνονται με αυτή την τεχνολογία θα μπορούν να είναι περίπου 40 φορές μικρότερα από ότι τώρα. Δηλαδή πιο μικρά αλλά με περισσότερες δυνατότητες.

Περισσότερα θα βρείτε στο 2ο Μέρος του πακέτου: ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ του Δημοσθένη Λιακόπουλου…

Ο ΙΠΠΟΤΗΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ 3000 (KNIGHT RIDER 2008)

Ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει τη διαφορά…. Πριν απο 25 χρόνια ένας άνθρωπος και ένα αυτοκίνητο ήταν αρκετά για την πάταξη του εγκλήματος. Ο Michael Knight και ο KITT ήταν ότι χρειαζόταν…. Τώρα, ο επιστήμονας που είχε κατασκευάσει τον αρχικό KITT κατασκεύασε ένα νέο υπερεξελιγμένο μοντέλο το Knight Industries Three Thousand ή πιο απλά KITT, που διαθέτει τα τελευταίας τεχνολογίας gadgets και νανομηχανές φυσικά. Όλα αυτά κάνουν το Ford Shelby GT500KR Mustang (ο νέος KITT) ένα απόρθητο κινητό φρούριο αφού το αυτοκίνητο περιβάλλεται από ένα δυναμικό πεδίο που δημιουργεί μια ασπίδα προστασίας. Όσο εξελιγμένο όμως και να είναι το αυτοκίνητο χρειάζεται και ένας οδηγός. Ο κατάλληλος υποψήφιος βρέθηκε και είναι ο Mike Traceur, ένας πρώιν καταδρομέας και νυν οδηγός αγώνων που ξέρει πώς να φυλάγεται και γνωρίζει την πιάτσα. Ο Mike Traceur είναι επίσης ο γιος του Michael Knight ο οποίος και εμφανίζεται μέσα στην ταινία. Αξίζει να τη δείτε για να θυμηθείτε τα παλιά…. Η ταινία είναι ο πιλότος της σειράς που θα ακολουθήσει. Κατεβάστε τη από κάτω.

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΑΠΛΑ ΣΤΕΊΛΤΕ ΣΧΟΛΙΟ Ή E-MAIL (ΘΑ  ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ)  ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΑ ΣΑΣ ΔΩΣΩ ΤΑ LINKS… ΑΞΙΖΕΙ!

ΚΟΚΟΡΕΤΣΙ

  • 2 αρνίσιες με γλυκάδια συκωταριά(ες)
  • επιπλέον γλυκάδια
  • 2 αρνίσια(ες) σκέπη(ες)
  • 2 κιλά εντεράκια αρνίσια
  • 2 λεμόνια Χυμός λεμονιού
  • Ρίγανη
  • Αλάτι
  • Πιπέρι πος παρασκευής

Πλένετε τα έντερα καλά και με βελόνα πλεξίματος ή μολύβι τα γυρίζετε μέσα-έξω και τα ξαναπλένετε. Το πλύσιμο γίνεται καλύτερα αν εφαρμόσετε τη μία άκρη από τα έντερα στη βρύση σας.

Τα βάζετε σε μια λεκανίτσα με το χυμό λεμονιού, να ασπρίσουν και να σφίξουν.

Κόβετε τα εντόσθια σε μέγεθος καρυδιού και τα αφήνετε να στραγγίσουν. Τα αλατοπιπερώνετε, πασπαλίζετε με τη ρίγανη και αρχίζετε μετά να τα περνάτε στη σούβλα . Όταν θα τελειώσετε, τα πιέζετε για να μην υπάρχουν κενά. Τα τυλίγετε γύρω-γύρω. Τυλίγετε μετά σφιχτά τα έντερα. Σερβίρετε σε πιατέλα. Αν θέλετε μπορείτε να γαρνείρετε με ότι θέλετε. Φαντασία να υπάρχει!!!

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!