Ο ΑΘΑΝΑΤΟΣ BOB MARLEY

Ο Nesta Robert Marley (γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1945 στην Τζαμάικα και πέθανε στις 11 Μαΐου του 1981 στο Μαϊάμι της Φλόριντα) υπήρξε εθνικός ήρωας της Τζαμάικα και κορυφαία φυσιογνωμία της reggae, ενός μουσικού είδους που χάρη σε αυτόν έγινε διάσημο ως όχημα των ιδεών του για κοινωνική δικαιοσύνη και αρμονία, για φυλετική ισότητα, αλλά και του οράματός του για «Έναν κόσμο, μια αγάπη» μέσω της μουσικής.

Γιος ενός Λευκού Βρετανού αξιωματικού και μιας Tζαμαϊκανής έζησε σε σκληρές γειτονιές βίωσε απάνθρωπες και καταπιεστικές συνθήκες και τα τριάντα σελίνια που έπαιρνε η μάνα του την εβδομάδα μόλις που έφταναν για να φάνε. Για τον Bρετανό αξιωματικό ούτε λόγος, άφαντος. Έτσι, ο νεαρός Marley, όπως και όλα τα φτωχόπαιδα, μετά βίας μπόρεσε να σταθεί στα πόδια του και άρχισε να κάνει διάφορες δουλειές, για να εξασφαλίσει τα προς το ζην. O Marley δεν ασχολήθηκε με τη reggae απλά και μόνο για να εισαγάγει ένα «νέο» είδος μουσικής στην παγκόσμια μουσική βιομηχανία. H reggae, στη συντριπτική της πλειονότητα, αναφέρεται στους πόνους, στις χαρές και στα όνειρα της ανθρωπότητας, κυρίως από τη σκοπιά των καταπιεσμένων ανθρώπων που προσπαθούν να ξεφύγουν από τις τρώγλες των πόλεων της Tζαμάικα. Συνεπώς αυτή η μουσική ήταν ο ίδιος ο Marley. Tο 1961 ο δεκαεξάχρονος τότε Bob, δουλεύοντας ως συγκολλητής, σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα. Ήταν ένας από τούς πρώτους που έγραψαν τραγούδια για τους Rude boys. Αργότερα το συγκρότημα του Marley ενσωματώθηκε με το συγκρότημα που χρησιμοποιούσε τον χαρακτηρισμό Rude boys ως όνομα, οι οποίοι καθώς κυλούσε η δεκαετία του 60 μετονομάστηκαν και έγιναν πλέον γνωστοί ως Wailers.

Όπως είπα η μουσική reggae υπήρχε ήδη, αλλά ο BobMarleyτην έκανε πασίγνωστη και μοναδική έτσι ώστε κάποιος να την καταλαβαίνει αμέσως.. Έχει πάτημα, χρώμα και πάνω από όλα δεν είναι μελαγχολική και άτονη, όπως ήταν πριν τον Marley. Πολλοί δοκίμασαν να τον φτάσουν, αλλά κανείς μέχρι σήμερα δεν τα κατάφερε. O Bob Marleyαπλά ήταν καταπληκτικός. Άλλαζε προοδευτικά τις ενορχηστρώσεις των τραγουδιών στις συναυλίες του, για να γίνουν πιο προσιτές στο ευρύ κοινό. Aυτό βέβαια σε καμιά περίπτωση δεν ίσχυε και με τους στίχους του, οι οποίοι είχαν έντονο κοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα. Παρόλο που κάποιοι σκληροπυρηνικοί της reggae τον είχαν κατηγορήσει για τον ελαφρύ και χαρούμενο τόνο που χρησιμοποιούσε ο Marley, με αυτό τον τρόπο κατάφερνε να περνάει πιο εύκολα τα μηνύματά του. Αυτά τα χαλαρά τραγουδάκια που ακούμε μιλούν για τα προβλήματα και τον ρατσισμό που πέφτει πάνω στη μαύρη φυλή τόσα χρόνια και που ο Marleyτα ήξερε από πρώτο χέρι….

Εκείνο που σημάδεψε όλη τη ζωή του Bob Marley και επηρέασε σημαντικά τη μουσική του ήταν η πίστη του στη θρησκευτική λατρεία των Ρασταφάρι. Τον μύησε η σύζυγός του Ρίτα. Την πίστη του την υπηρέτησε ιεραποστολικά και με τον τρόπο του κατάφερε να τραβήξει την προσοχή όλου του κόσμου για τους Ρασταφάρι. Δημιουργούσε μουσική και, ταυτόχρονα, με τα τραγούδια του κήρυσσε την αδελφοσύνη και την ειρήνη για όλον τον κόσμο. Προς το τέλος της ζωή του, μάλιστα, βαφτίστηκε στην ορθόδοξη εκκλησία της Αιθιοπίας με το όνομα Berhane Selassie. Όλη του η στάση ζωής υπηρετούσε μια θρησκευτικότητα και μια πολιτική, ώσπου το 1976 έγινε απόπειρα δολοφονίας του στο σπίτι του, από την οποία γλίτωσε με μικρούς τραυματισμούς. Η πράξη αυτή προφανώς είχε πολιτικά κίνητρα, καθώς τα πράγματα στη Τζαμαϊκανή πολιτική εκείνο τον καιρό είχαν «αγριέψει» κάπως.

Τον Ιούλιο του 1977 ο Μάρλει παρατήρησε μια πληγή στο δάχτυλο του ποδιού του, που πίστευε ότι είχε προκληθεί παίζοντας ποδόσφαιρο. Δεν περνούσε το τραύμα μέχρι που σε έναν άλλο τραυματισμό έγινε η σωστή διάγνωση. Επρόκειτο για μια μορφή καρκίνου του δέρματος. Η λύση ήταν να του ακρωτηριαστεί το δάχτυλο, αλλά ο ίδιος δε συμφωνούσε με αυτό, λόγω της πεποίθησης των Ρασταφάρι ότι οι γιατροί είναι samfai, απατεώνες δηλαδή, που κοροϊδεύουν τους εύπιστους προσποιούμενοι ότι έχουν μαγικές δυνάμεις. Επίσης ανησυχούσε για την επίδραση που θα είχε μια τέτοια εγχείρηση στην καριέρα του που τότε ήταν ήδη απογειωμένη και είχε τεράστιες προοπτικές.

Ο καρκίνος, όμως εξαπλώθηκε. Σε μια περιοδεία του το 1980, κατέρρευσε την ώρα που έκανε τζόγκινκ στο Central Park της Ν.Υ. Η ασθένεια αυτή τον υποχρέωσε να σταματήσει τη μεγάλη του περιοδεία που είχε προγραμματίσει. Όταν αποφάσισε πια να ζητήσει ιατρική βοήθεια διαπίστωσε ότι πλέον η κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη. Η επιθυμία του ήταν να περάσει τις τελευταίες του μέρες πίσω στη πατρίδα του, αλλά η κατάστασή της υγείας του ήταν τόσο βαριά που στο δρόμο της επιστροφής στο σπίτι του από τη Γερμανία όπου βρισκόταν αρρώστησε τόσο που υποχρεώθηκε να προσγειωθεί στο Μαϊάμι και να νοσηλευτεί εκεί στο νοσοκομείο όπου και άφησε την τελευταία του πνοή το Μάιο του 1981 σε ηλικία 36 ετών. Κηδεύτηκε στη Τζαμάικα σε μια αξιοπρεπή τελετή με στοιχεία της θρησκείας των Ρασταφάρι και της Αιθιοπικής Ορθοδοξίας.

Ο πρόωρος θάνατός του τον πέρασε στη σφαίρα του μύθου πλάι σε ονόματα όπως αυτά του Elvis Presley, του John Lennon, του Jim Morrison. Η μορφή του και η μουσική του μέχρι σήμερα «πουλάνε» σε όλο τον κόσμο. Το 2001 βραβεύτηκε στα Grammy για τη συνολική προσφορά του στη μουσική (Lifetime Achievement Award).

Ο BobMarleyκαι η μουσική του παραμένουν ΑΘΑΝΑΤΟΙ και βρίσκουν πολλούς υποστηρικτές καθώς τα χρόνια περνούν. Όπου υπάρχουν άνθρωποι με προβλήματα, όπου υπάρχει ακόμα φυλετικός ρατσισμός εκεί υπάρχει και ο BobMarley.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s