Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…

Στον τόπο μας είμαστε όλοι τόσο τρομερά αυτοδίδακτοι….

Γ. Σεφέρης


Είχα μέρες να δημοσιεύσω κάποιο άρθρο όχι γιατί βαρέθηκα αλλά γιατί πρίν απο 2 εβδομάδες περίπου ένας κεραυνός έκαψε ένα τμήμα των υπόγειων καλωδίων του τηλεφώνου και έτσι δεν μπορούσα να μπω στο internet. Όπως και να έχει το θέμα, η βλάβη επισκευάστηκε (έστω και αν άργησε) και έτσι είμαστε και πάλι μαζί!

Το θέμα με το οποίο διάλεξα να ασχοληθώ στο παρόν άρθρο έχει να κάνει με την εκπαίδευση στην Ελλάδα και κυρίως με την Τεχνική-Τεχνολογική Εκπαίδευση. Η Ελλάδα δυστυχώς υστερεί στον τεχνικό τομέα. Δεν δίνουμε τα απαραίτητα εφόδια στους νέους τεχνικούς οποιουδήποτε τομέα αλλά δεν υπάρχουν και οι σωστές υποδομές για την εκπαίδευση. Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή απλά να αναφέρω ότι το δικό μου αντικείμενο δεξιοτήτων έχει να κάνει με την Πληροφορική και ότι αυτό συνεπάγεται( δίκτυα υπολογιστών, επισκευές ,εγκαταστάσεις προγραμμάτων κλπ). Είμαι δηλαδή τεχνικός.

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι κάποιος δεν είναι μορφωμένος αν δεν ξέρει μια τέχνη και αυτό το θεωρώ πολύ σωστό γιατί λίγο ως πολύ η ειδίκευση σε ένα αντικείμενο είναι αρκετά χρήσιμη ακόμα και στην εποχή μας. Έχοντας λοιπόν τελειώσει τεχνικό λύκειο (και μετά ΙΕΚ) μπορώ να πω ότι έχω το πλεονέκτημα σε σχέση με κάποιον που έχει τελειώσει το απλό λύκειο της κλασικής παιδείας. Έχω διδαχθεί και εγώ Φυσική, Χημεία, Έκθεση-Έκφραση και Μαθηματικά αλλά επίσης έχω αποκτήσει κάποιες επιπλέον γνώσεις άρα λοιπόν είμαι πιο καταρτισμένος. Δεν θεωρώ όμως ότι έχω αποκτήσει όσες γνώσεις χρειάζονται για να βγω στην αγορά εργασίας και να είμαι πλήρως παραγωγικός και γι’αυτό ευθύνεται το σύστημα επιλογής των μαθητών ή φοιτητών. Θυμάμαι 6-7 χρόνια πίσω όντας πια στην πρώτη χρονιά του ΤΕΕ, ήμασταν 27 άτομα στην κατάσταση μαθητών. Οι 5-6 έλειπαν είτε τις 3 πρώτες ώρες ή τις τελευταίες. Οι υπόλοιποι 15 έρχονταν για να σκοτώσουν την ώρα τους. Φυσικά μέσα στους 15 αυτούς ήταν και κάποιες κοπέλες που έρχονταν στην πληροφορική επειδή η κομμωτική της Χαλκίδας τους έπεφτε μακριά. Μετά μέναμε άλλοι 5-6 που θέλαμε να μάθουμε κάτι. Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν ο καθηγητής δίδασκε και παρέδιδε την ύλη που έλεγε το υπουργείο προσαρμοσμένη στο «επίπεδο της τάξης», που πρακτικά σημαίνει ότι διδάσκουμε όσα μπορεί να καταλάβει το ευρύ κοινό. Από την άλλη ήμουν και εγώ που τα βιβλία μου τα έτρωγα κατά συνέπεια αποκτούσα απορίες που για να βρω λύση έπρεπε να ρωτήσω τους καθηγητές και έτσι περίμενα την κενή ώρα του διαλύματος για να κάνω τις ερωτήσεις μου. Ερωτήσεις που κάποιες φορές δοκίμασα να κάνω και στην τάξη αλλά λόγω χαμηλού επιπέδου έπεσαν στο κενό…. Τις ίδιες περίπου συνθήκες αντιμετώπισα και στο ΙΕΚ… Ερχόμαστε λοιπόν στη τωρινή κατάσταση που αν και έχω αριστεύσει με διακρίσεις στη μέχρι τώρα εκπαίδευσή μου βλέπω ότι έχω κενά γιατί δεν με δίδαξαν αυτά που έπρεπε και όπως έπρεπε.

Ο Τεχνικός πρέπει να γνωρίζει, να ξέρει! Αυτό είναι νόμος. Ένας τεχνικός πρέπει να είναι καταρτισμένος όσο το δυνατό καλύτερα στον τομέα του. Δυστυχώς με το παρόν σύστημα ο μόνος τρόπος για να αποκτήσει τις γνώσεις που πρέπει κάποιος είναι είτε να μάθει σχεδόν από το μηδέν όταν βγει στην αγορά εργασίας, είτε να είναι αυτοδίδακτος…. Φανταστείτε πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν είχαμε μια καλύτερη οργάνωση. Τι εννοώ με αυτό….

Θέλουν ορισμένα άτομα να γίνουν ηλεκτρονικοί για παράδειγμα. Πάνε και γράφονται στη σχολή. Με την εγγραφή θα έπρεπε να κάνουν και ένα ψυχομετρικό τέστ για να το κοιτάξουν μετά οι ψυχολόγοι-σύμβουλοι σπουδών και να δουν τις σκέψεις και τον χαρακτήρα του κάθε υποψήφιου σπουδαστή. Έτσι να μπορούν να τον κατατάξουν στο αντίστοιχο τμήμα. Το τμήμα δηλαδή αυτών που ενδιαφέρονται να μάθουν αλλά να πάνε και ένα βήμα παραπέρα(έχουν κάποια εφευρετικότητα) και το τμήμα αυτών που απλά πάνε για την αναβολή στράτευσης, για να σκοτώσουν την ώρα τους, έ και αν κάτσει να πάρουν και κανένα πτυχίο όλα καλά και άγια. Αντίστοιχα η ύλη που θα διδασκόταν στο κάθε τμήμα θα ήταν κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του τμήματος. Αν γινόταν κάτι τέτοιο θα είχαμε κάνει ένα μεγάλο βήμα. Φανταστείτε πόσο παραγωγικοί θα ήμασταν σε εθνικό επίπεδο. Θα ήμασταν παραγωγικοί γιατί πολύ απλά θα είχε αυξηθεί το επίπεδο γνώσεων του καθένα. Ας πούμε για παράδειγμα ότι κάποιος που έχει τελειώσει τη σχολή και θέλει να δουλέψει σαν τεχνικός υπολογιστών πρέπει να ξέρει 10 πράγματα. Μόλις τέλειωνε τη σχολή θα ήξερε τα 8 και απλά θα μάθαινε τα άλλα 2 στην πράξη. Έτσι δεν θα έχανε χρόνο για να μορφωθεί αλλά θα παρήγαγε έργο από την πρώτη στιγμή.

Η κατάσταση που επικρατεί όμως είναι εντελώς διαφορετική. Βρήκα τυχαία το καλοκαίρι όταν πήγα 2 εκτυπωτές για φτιάξιμο, ένα γνωστό μου από το ΙΕΚ. Τον ρώτησα κάποια στιγμή που πιστεύει ότι έμαθε τα περισσότερα, στη σχολή ή στη δουλειά. Μου είπε «δεν υπάρχει σύγκριση φίλε, στη δουλειά έμαθα τα πιο πολλά!!!»

Εμ βέβαια όταν δείχνουμε μόνο μια φορά πως να περνάς ομοαξονικό καλώδιο ή ftp για να στήσεις ένα δίκτυο ή όταν σου δείχνουν πάλι μια φορά πώς να κάνεις διάγνωση βλαβών και να κατσαβιδιάζεις τον υπολογιστή για να κάνεις αναβάθμιση, τότε πώς να ξέρεις καλά αυτό που πρέπει. Όταν στα τελευταία μαθήματα του εξαμήνου έρχεται ο καθηγητής και σου λέει «Σήμερα θα μου κάνετε μια Μελέτη Προμέτρησης Υλικού» (αυτό σημαίνει τι συσκευές βάζουμε σε ένα δίκτυο και πόσο κοστίζουν) λογικό δεν είναι να κοιτάς με απορία αφού δεν σε έχουν διδάξει???

Εγώ ανάφερα την δική μου ειδικότητα ως επί το πλείστον αλλά τα ίδια προβλήματα υπάρχουν και σε άλλους τομείς. Τα ίδια μου έλεγε και ο Λευτέρης ένας φίλος θερμουδραυλικός-ψυκτικός που ήρθε το καλοκαίρι με τον πατέρα για να μας φτιάξει το aircondition( άλλο κεφάλαιο αυτό, θα γράψω σχετικά κάποια στιγμή). Αυτός πήγαινε σε ΙΕΚ σαν και εμένα για να μάθει το αντικείμενο του. Μου λέει «αν περίμενα από το ΙΕΚ , κάηκα! Δουλεύω τώρα με το πατέρα μου και τα μαθαίνω όλα με λεπτομέρεια και στην πράξη!» Ο πατέρας του παιδιού είναι 30 χρόνια στη δουλειά με μεγάλο πελατολόγιο.

Ένας καθηγητής που λόγω της συμπεριφοράς του δε μου είχε κάνει καλή εντύπωση, μου είπε κάτι και το κράτησα γιατί μετά κατάλαβα ότι ήταν πολύ σωστό. Είπε « Η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια!» Σκεφτείτε πόσο σωστό είναι αυτό. Κανείς δεν μπορεί να σε κατηγορήσει αν δεν ξέρεις καθόλου να οδηγείς(παράδειγμα) αλλά όλοι θα σε κατηγορήσουν αν δεν ξέρεις να οδηγείς καλά και συνετά.

Αυτό το άρθρο ήταν αρκετά μεγάλο και ζητώ συγγνώμη αν σας κούρασα αλλά αυτή είναι η κατάσταση και δεν το βλέπω να αλλάζει! Όχι σύντομα τουλάχιστον!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s