Ευτυχία…

Πόσο ακόμη θα περιμένουμε γι’ αυτή την ευτυχία? Για να γνωρίσουμε έναν άνθρωπο, που να ξέρει το νόημα των όσων λέει και κάνει, και να μήν παίζει με τις καρδιές των άλλων? Είναι δύσκολο να θέλεις να δώσεις τα πάντα σε κάποια, να θέλεις να την κάνεις ευτυχισμένη, να τη βοηθήσεις σε οτιδήποτε και να κοιμάσαι με την έγνοια της το βράδυ (ή να μην κοιμάσαι..), και πάντα σε κάθε περίπτωση, να βγαίνεις ο απόλυτος χαμένος της υπόθεσης. Γιατί πίστεψες τα ωραία λόγια στην αρχή, γιατί πίστεψες τα όμορφα μάτια που έβλεπες, και γιατί πίστεψες οτι η τύχη χαμογέλασε, και πως ύστερα απο τις ατυχίες του παρελθόντος, η τύχη έφερε στη ζωή σου μια γυναίκα που να αξίζει, σωστή που να φέρεται τίμια. Και πάλι όμως να αποδεικνύεται, πως έκανες λάθος για ακόμη μια φορά που πίστεψες, όσα άκουγες. Η ίδια κασέτα απο διαφορετικό κασετόφωνο κάθε φορά. Μεγάλος πόνος την πρώτη μέρα, λιγότερος τις μέρες που ακολουθούν. Πλέον δεν πονάς για το οτι έχασες τη συγκεκριμένη γυναίκα κάθε φορά, αλλα για το οτι ακόμη μια φορά ήσουν το θύμα, τη στιγμή που φέρθηκες με το καλύτερο τρόπο.

Μπορεί να πεθαίνει ένα κομμάτι σου κάθε φορά, αλλα η ζωή συνεχίζεται. Ψάχνεις και ελπίζεις οτι σύντομα θα βρεθεί κάποια στο δρόμο σου, που να αξίζει να σκεφτείς το μέλλον σου μαζί της. Οτι θα βρείς και εσύ κάποια που να αξίζει, να γεράσεις μαζί της, κάνοντας όλα όσα κάνει ένα τυχερό ζευγάρι.. Ελπίζεις, οτι δεν θα μείνεις για πολύ ακόμη μόνος, ή ακόμη χειρότερα.. δε θα νομίζεις πως δέν είσαι μόνος..

Christos Marine