Εταιρείες Security και Προσόντα..

Ένα βασικό χαρακτηριστικό των πωλήσεων, είτε όταν πρόκειται για υπηρεσίες, είτε για προ’ι’όντα, είναι η γνώση. Όταν μια εταιρεία χτίζει τη φήμη της, πρέπει να διαθέτει γνώση, επάνω στις υπηρεσίες τις οποίες πουλάει. Συνεπώς, όλα τα διοικητικά στελέχη, πρέπει να έχουν γνώση αυτών των υπηρεσιών, αλλα και εμπειρία παράλληλα. Ας πάρουμε ένα δικηγορικό γραφείο. Πέρα απο την απλή γραμματέα που κρατά σημειώσεις, επικοινωνεί με πελάτες και κάνει τήρηση των αρχείων της εταιρείας, τα υπόλοιπα στελέχη, έχουν πτυχίο Νομικής κατ’ ελάχιστον, και εξασκούν επίσης τη Νομική (εργασιακή εμπειρία). Μπορεί να έχουν επίσης μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών σε Οικονομικά – Διοίκηση Επιχειρήσεων και HR, αλλά η κύρια μόρφωση τους είναι η Νομική.

Μπαίνω λοιπόν σήμερα στη σελίδα, μιας μεγάλης εταιρείας Security, αρκετά γνωστής, και βλέπω τα βιογραφικά των Διευθυντικών Στελεχών. Όλοι ήταν με Πανεπιστήμιο και Μεταπτυχιακά (και μπράβο τους, διότι χρειάζονται αυτές οι γνώσεις!), αλλά όλοι κατείχαν θέσεις γραφείων, απο όταν ξεκίνησαν την επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Κανείς τους, δέν είχε εργαστεί ουσιαστικά επάνω στο αντικείμενο της Ασφάλειας. Και δέν εννοώ τα θέματα εγκατάστασης συναγερμών, αλλά αυστηρά θέματα φυσικής ασφάλεια, και εργασία ως Φύλακας. Τί εμπορεύεσαι έτσι? Όταν δέν έχεις ούτε ένα πραγματικό ένσημο ως Φύλακας, όταν ποτέ στη ζωή σου, δέν έχει κάνει νυχτερινή περιπολία και στατική φύλαξη, σε εγκατάσταση κάπου σε Βιομηχανικές ζώνες Ασπροπύργου – Οινοφύτων – Θήβας κ.α, που να είσαι μόνος σου, εκτεθειμένος σε κινδύνους, και τελειώνοντας τη βάρδια να λές, «Ευχαριστώ Θεέ μου, έζησα και απόψε», πώς αναλαμβάνεις Διοικητικά καθήκοντα (γραφείο) και Διευθυντικές Θέσεις?

Πώς λύνεται το πρόβλημα:

Ψάχνεις και βρίσκεις έναν μορφωμένο υπάλληλο που έχεις στο δυναμικό σου ως φύλακα, του λές οτι η εταιρεία προτίθεται να χρηματοδοτήσει τις Μεταπτυχιακές σπουδές σου, και να σου φτιάξει ειδικό πρόγραμμα εργασίας ωστε να μπορείς να εργάζεσαι και να παρακολουθείς τα μαθήματα επίσης, αλλά θα τελειώσεις αυστηρά σε 18 μήνες όπως προβλέπεται απο το πρόγραμμα σπουδών σου, και μετά θα εργαστείς για τουλάχιστον 3 χρόνια σε θέση γραφείου στην εταιρεία. Ώστε να γίνει και η απόσβεση κόστους των διδάκτρων.

Τώρα βέβαια, στην Ελλάδα είμαστε, που όλα γίνονται με έναν «ιδιαίτερο» τρόπο κάθε φορά..

 

Ευχαριστώ Πολύ για τον Χρόνο σας!

Christos

 

Η Σημασία των Αριθμών 90 και 10..

 

Αρχικά να πώ ότι δέν κρύβεται κάποια μεταφυσική έννοια στη σημασία αυτών των αριθμών – τουλάχιστον όχι από όσο γνωρίζω, αλλά μόνο λογικά επιχειρήματα βασισμένα σε επιστημονικές ενδείξεις. Όπως έχει βρεθεί από μελέτες λοιπόν, ο μέσος άνθρωπος σκέφτεται με τον νεοφλοιό (neocortex) του εγκεφάλου του, αξιοποιώντας μόλις το 10% της συνολικής επεξεργαστικής ικανότητάς του. Πρακτικά το υπόλοιπο 90% παραμένει ανεκμετάλλευτο, κρατώντας κλειδωμένες πιθανότατα αρκετές ιδιότητες, που ίσως να μή μπορούμε καν να φανταστούμε.

Συναρτήσει του προηγουμένου, υπάρχει μια άποψη η οποία υποστηρίζει, ότι είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε, μόλις το 10% των πραγμάτων που συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας. Έχει κάποιο νόημα αυτή η άποψη, εάν αναλογιστούμε ότι ως άνθρωποι, πρώτα συλλέγουμε δεδομένα και ερεθίσματα από το περιβάλλον μας (μέσω των αισθήσεων), στη συνέχεια τα επεξεργαζόμαστε βάσει – ας πούμε – κάποιων λογικών κανόνων και φίλτρων, και στη συνέχεια παίρνουμε τα αποτελέσματα τα οποία δημιουργούν την Αντίληψή μας. Αντιλαμβανόμαστε (καταλαβαίνουμε) κάτι, όταν του δώσουμε ένα νόημα βάση της κοινής ή ειδικής λογικής. Όταν λοιπόν συλλέγουμε – επεξεργαζόμαστε και δίνουμε νόημα σε καταστάσεις, με μόλις ένα 10% επεξεργαστικής ισχύος μας, τότε μοιραία μπορεί να χάνουμε ένα 90% των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μας.

Ένας καθηγητής μου στο Μεταπτυχιακό, στο μάθημα της Διοίκησης HR, μάς μίλησε για τον Κανόνα του 90\10, τον οποίο είχε δημιουργήσει ένας ψυχολόγος παλιότερα, βάσει κάποιων παρατηρήσεων που είχε κάνει. Αυτός ο κανόνας λοιπόν έλεγε, ότι μπορούμε να αλλάξουμε την έκβαση του 90% των πραγμάτων που συμβαίνουν στη ζωή μας, αλλά πάντα θα υπάρχει ένα βασανιστικό 10% πραγμάτων εξαιρετικής σπουδαιότητας και σημασίας, την έκβαση του οποίου δέν θα μπορούμε να αλλάξουμε, ότι και αν κάνουμε. Προσωπικά, πιστεύω το έχω παρατηρήσει αυτό, τα τελευταία δύο χρόνια. Ίσως αυτό το 10% να αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα, στη διατήρηση μιας γενικότερης… ισορροπίας.

 

Ευχαριστώ Πολύ για τον Χρόνο σας!

Christos

Τα Όνειρα Ποτέ Δεν Έβλαψαν Κάποιον..

 

Αν θέλετε μια καλύτερη ζωή, τότε πρέπει να κάνετε όνειρα. Θα έχετε δε μεγαλύτερες πιθανότητες να πετύχετε τους στόχους σας, εάν τους καταγράφετε σε μια σελiδα χαρτi. Μόλις αποτυπώσετε το όνειρό σας στο χαρτi, το τοπiο θα ξεκαθαρiσει, και ο δρόμος για να φτάσετε εκεi που θέλετε, θα ανοiγεται πλέον μπροστά σας. Καταγράψτε το κάθε βήμα που σκέφτεστε να κάνετε, για να φτάσετε τον στόχο σας, και κάθε μέρα να βλέπετε αυτή τη σελiδα. Κάθε μέρα να αφιερώνετε λiγο χρόνο, για νά σκέφτεστε πώς θα φτάσετε, ακόμη πιο κοντά στον στόχο σας.

Και αν κάποια στιγμή, κάποιος σας πεi οτι εiναι καιρός να «προσγειωθεiτε», διότι δέν θα τα καταφέρετε, σκεφτεiτε απλά, οτι τα μεγαλύτερα ατομικά και συλλογικά επιτεύγματα, έγιναν διότι κάποιοι τόλμησαν να κάνουν τρελλά όνειρα. Οταν ένα μικρό παιδi απο την Αυστρiα, εiχε το όνειρο να γiνει μεγάλος αθλητής και σταρ του σινεμά, οι γονεiς του έψαξαν να του βρούν ψυχολόγο.. 10 χρόνια μετά ο Σβαρτζενέγκερ τα εiχε καταφέρει!

100 χρόνια πιο πρiν, δύο αδέρφια εiχαν την τρελλή ιδέα να κατακτήσουν τους ουρανούς. Αφού προσπάθησαν αρκετά, ύστερα απο αρκετές αποτυχiες τους, τα κατάφεραν. Πλέον η πρώτη πτήση των αδερφών Ράιτ, ήταν γεγονός. Εάν ψάξετε στην παγκόσμια ιστορiα, σiγουρα θα βρεiτε πολλά παραδεiγματα, απiστευτων επιτευγμάτων, που βασiστηκαν στα πιό τρελλά όνειρα. Αυτό που χρειάζεται εiναι σχεδιασμός και οργάνωση για το κάθε βήμα!!

Να ονειρεύεστε, να σχεδιάζετε, και να προσεύχεστε οτι δέ θα συμβεi κάτι εξαιρετικά αρνητικό, που θά ανατρέψει τα σχέδιά σας..

 

Ευχαριστώ Πολύ για τον Χρόνο σας!

Christos

Η Ισορροπiα των Αντιθέτων, απο μια άλλη Οπτική..

 

Κάθε φορά που θα βρεθεiτε σε μια θετική και ευχάριστη κατάσταση, σκεφτεiτε την γνωστή φράση του Paulo Coelho, η οποiα λέει πως «Όταν θέλεις κάτι πραγματικά, όλο το Σύμπαν θα συνωμοτήσει για να τα καταφέρεις!».

Στη ζωή όμως υπάρχουν και τα άσχημα. Κάθε φορά που θα βρεθεiτε σε μια άσχημη και απiστευτα αρνητική κατάσταση, σκεφτεiτε επiσης οτι «Όλο το Σύμπαν συνωμότησε για να βρεθεiτε εκεi..». Μέσα απο τις δοκιμασiες που περνάμε, γινόμαστε πιο δυνατοi και πιο ώριμοι. Ήταν η δική σας σειρά να περάσετε δύσκολα, ώστε να βγεiτε νικητές και πιο αποφασισμένοι, για να επιτύχετε τους στόχους σας. Σε κάθε θετικό πράγμα θα βρεiτε σiγουρα κάτι αρνητικό, αλλά και σε κάθε αρνητικό πάντα θα υπάρχει κάτι θετικό και ουσιώδες, που απλά περιμένει να το ανακαλύψετε.

Πάντα, να ψάχνετε για τη θετική πλευρά των πραγμάτων.

 

Ευχαριστώ Πολύ για τον χρόνο σας!

Christos

Τί Μπορεί να Θεωρηθεί ως Ύποπτο.. ?

Με βάση την εμπειρiα μου, θα έλεγα πώς, οτιδήποτε ξεφεύγει απο το πνεύμα της κανονικότητας, και δέν εξηγεiται βάσει της κοινής λογικής, μπορεi να θεωρηθεi ως ύποπτο. Φέρνω λοιπόν το εξής παράδειγμα, το οποiο μου έτυχε, χθές βράδυ.

Κατα τις 22:30 όπως περπατούσα στον δρόμο, περiπου στα 50 μέτρα πιο πέρα, έξω απο ένα σπiτι βλέπω παρκαρισμένο ένα φορτηγάκι (van). Ηταν πάνω στη στιγμή που έφευγε, αφού μόλις εiχε μπεi και ο συνοδηγός μέσα. Αυτή η στιγμή κράτησε το πολύ ένα λεπτό. Γιατi λοιπόν το θεώρησα ύποπτο?

Θα μπορούσε να εiναι φορτηγάκι της οικογένειας που μένει στο σπiτι, αλλα δουλεύω σε αυτή την περιοχή ένα χρόνο τώρα, και η οικογένεια που μένει εκεi, ξέρω οτι διαθέτει μόνο ένα Αμερικανικό τυπικό αυτοκiνητο σεντάν. Επiσης με την οικονομική επιφάνεια που διαθέτουν, σiγουρα δέ θα επέλεγαν να αγοράσουν ένα φορτηγάκι.

Θα μπορούσε να εiναι Vip van, που θα εiχε μισθωθεi απο το πρωi, για μια ημερήσια εκδρομή ας πούμε, όπως άλλα που βλέπουμε αυτές τις μέρες (διακοπές, καλοκαiρι …). Τα Vip van όμως συνήθως εiναι μαύρα και έχουν φιμέ παράθυρα, ενώ το συγκεκριμένο ήταν γκρι ανοιχτού χρώματος και εiχε κανονικά παράθυρα.

Επόμενη λογική σκέψη που έκανα, ήταν οτι θα μπορούσε να εiναι φορτηγάκι κάποιου συνεργείου εργασιών, όπως αυτά που βλέπουμε κατα καιρούς στην περιοχή. Ήταν όμως νύχτα, και τεχνικές εργασiες αυτή την ώρα, δεν συνηθiζονται. Επiσης η οικογένεια που μένει εκεi έχει την τάση να πέφτει νωρiς για ύπνο, οπότε δέ θα ανεχόταν θορύβους απο εργαλεiα.

Με απασχόλησε αρκετά το θέμα, μέχρι που εiδα τον Υπεύθυνο Ασφαλεiας του σπιτιού, να έρχεται και να σταματάει για τον πρώτο τυπικό νυχτερινό έλεγχο, όπως κάθε βράδυ τη συγκεκριμένη ώρα. Δέν εiχαμε ξαναμιλήσει, του εiπα τi έγινε, και ότι iσως να γiνονταν εργασiες, αλλά δέν εiχε ενημερωθεi για τεχνικές εργασiες, πολύ δε μάλλον νυχτερινές. Έφυγε μετά απο λiγο που μιλήσαμε, και επέστρεψε για τον δεύτερο έλεγχό του, πάλι στη σταθερή (προβλέψιμη..) ώρα του στις 03:20. Μου εiπε οτι τελικά μiλησε με άτομα απο το σπiτι, και όντως έγιναν κάποιες έκτακτες ηλεκτρολογικές εργασiες. Μιλώντας νωρiτερα με συνεργάτη που βρισκόταν σε άλλο δρόμο ενα τετράγωνο πιο κάτω, μου εiπε οτι εiδε και εκεiνος το φορτηγάκι που εiχε επιγραφή «Ηλεκτρολογικές Εργασiες», και του φάνηκε επiσης περiεργο.. Μέχρι να μάθω οτι όντως γίνονταν εργασίες, και οτι οι άνθρωποι σε αυτό το σπίτι ήταν ασφαλείς, πέρασαν περίπου 3.5 ώρες που αναρωτιόμουν τί θα μαθαίναμε το επόμενο πρωί. Ήταν όντως μια άκακη επίσκεψη τεχνικών, ήταν κλοπή οχήματος τεχνικών εργασιών και διάρρηξη, ήταν διάρρηξη και δολοφονία? Ποτέ δέ μπορεί να ξέρει κάποιος τί γίνεται στο διπλανό σπίτι, ή το διπλανό διαμέρισμα.

Σε αυτό το σημεiο, θεωρώ οτι αξiζει να δοθεί έμφαση σε 3 πράγματα:

1) Το να περνάει κάποιος έξω απο το σπiτι, να κατεβαiνει απο το αυτοκiνητο, να «χτυπάει» με τηλεκοντρόλ ένα σημεiο περιπολiας και να φεύγει, το θεωρώ εντελώς άκυρο. Ποιός ο ουσιαστικός λόγος για κάτι τέτοιο? Δέν εiναι αποτρεπτικό μέσο.

2) Το να εiναι κάποιος υπεύθυνος για την ασφάλεια ενός χώρου, αλλά να μή λαμβάνει γνώση για προγραμματισμένες ή και έκτακτες τεχνικές εργασiες, το θεωρώ, επiσης άκυρο. Ο Υπεύθυνος Ασφαλείας, πρέπει πάντα να γνωρίζει ποιος εισέρχεται και εξέρχεται, απο το χώρο τον οποίο είναι ορισμένος να προστατεύει. Επίσης αν είναι ορισμένος να προστατεύει και ανθρώπους, πρέπει να γνωρίζει με ποιους συναντιούνται οι πελάτες του.

3) Η ρουτiνα εiναι επικiνδυνη. Oταν οι έλεγχοι ασφαλεiας γiνονται πάντα σε σταθερή ώρα, τότε υπάρχει κiνδυνος να εiναι προβλέψιμοι απο κάποιο σημεiο και μετά. Οταν ο κακοποιός παρατηρήσει και καταγράψει τις ώρες που γiνονται οι έλεγχοι, τότε θα ξέρει πότε να χτυπήσει, χωρiς να τον αντιληφθεi κανεiς. Δυστυχώς το έχω δεi να συμβαiνει κάποιες φορές αυτό, σε κοντινά σπiτια, και ότι ακολουθεί ποτέ δέν είναι ότι καλύτερο.

Προσπαθήστε να εiστε δεκτικοi στη φωνή του ένστικτού σας, και να αξιολογεiτε τi σας λέει κάθε φορά. Βγάλτε τη ρουτiνα απο τη ζωή σας, σε οτι και αν κάνετε, και δώστε έμφαση στις λεπτομέρειες. Όταν μπαίνετε στο αυτοκίνητο, κάνετε κάποιες αυτοματοποιημένες διαδικασίες (ελπίζω..), όπως να ελέγξετε τους καθρέφτες σας, να βάλετε τη ζώνη ασφαλείας και να ελέγξετε το πεντάλ των φρένων. Είναι διαδικασίες που δέν παίρνουν πάνω απο 1 λεπτό. Τις κάνετε κάθε φορά για τη δική σας ασφάλεια, των επιβαινόντων στο αυτοκίνητό σας, αλλά και την ασφάλεια των συνανθρώπων που θα συναντήσετε στο δρόμο σας. Φοβάστε οτι μπορεί να σας τύχει κάποιο ατύχημα, και θέλετε να προστατευτείτε. Γράφοντας αυτό και άλλα άρθρα σχετικά με την Ασφάλεια, δέν προσπαθώ να σας προκαλέσω τρόμο σε σημείο να μή βγαίνετε απο το σπίτι σας, αλλά να σας προκαλέσω φόβο, τόσο ώστε να γίνετε προσεκτικοί και να μάθετε σταδιακά να αναγνωρίζετε τον κίνδυνο απο μακριά. Είναι μια ικανότητα η οποία θα σας βοηθά να αποφεύγετε τις άσχημες καταστάσεις. Δέν ζούμε σε έναν όμορφο κόσμο, αγγελικά πλασμένο, και σε όποιον πιστεύει το αντίθετο, προτείνω να αφιερώνει λίγα λεπτά την ημέρα, διαβάζοντας το Αστυνομικό Ρεπορτάζ.

Ευχαριστώ Πολύ για τον χρόνο σας!

Christos

Ημιμάθεια και Ελληνική Γλώσσα

Κάποια μέρα συζητούσα με έναν κηπουρό (εργολάβο με δικό του συνεργείο). Κάθε άνθρωπος έχει τα προβλήματα του, ιδιαίτερα όταν είναι επαγγελματίας. Το δικό του πρόβλημα, ήταν οτι πλέον η περίοδος χάριτος είχε τελειώσει, και εκείνος έπρεπε πλέον να πάρει το P.O.S του, που τόσο πολύ μισούσε. Είναι καλύτερο να λαμβάνει κανείς την πληρωμή του σε φάκελο, και να έχει ζεστό χρήμα στην τσέπη. Έχοντας συνεργαστεί με κάθε είδους επαγγελματίες στο παρελθόν, έχω παρατηρήσει οτι έχουν μια γενικότερη απέχθεια στην πληρωμή με κάρτα ή μεταφορά χρημάτων στον τραπεζικό λογαριασμό τους.

Αλλα ας επανέλθουμε στον αγαπητό εργολάβο μας. Με πιάνει λοιπόν και μου λέει τον πόνο του.. «Ηεμένα μη πήραν τηλέφωνο σήμηρα, κι μου’παν, να πάου στου Περιστέρι, να παραλάβ του POS μου!! Πούθε να φτάκω εκει κάτ!!!«. Γέλασα λίγο, ε λέω «συμβαίνουν αυτά, η ζωή συνεχίζεται..», και κλείνω τη συζήτηση. Χαιρετηθήκαμε και έφυγε. Μετά απο κάποιες ημέρες, άκουσα τον βοηθό του έναν Πακιστανό που μιλούσε σπαστά Ελληνικά. Ήθελε να βρεί μια πρίζα για να συνδέσει το πιεστικό μηχάνημα νερού. Η πρίζα ήταν κάπου στα 10 μέτρα μακριά του, και το καλώδιο του μηχανήματος είχε μήκος μόλις 6 μέτρα. Τα μετράει και δέν του βγαίνουν. Εκνευρισμένος λέει «Έ πώς να φτάκω το καλώντιο κει κάτ!!»..

Θυμάμαι πριν απο 20 περίπου χρόνια, ένα απόγευμα στο μάθημα Προγραμματισμού Η/Υ, ένας καθηγητής μου είχε πει «Η ημιμάθεια είναι χειρότερη απο την αμάθεια«. Έκτοτε το έχω διαπιστώσει πολλές φορές. Όπως είδαμε λοιπόν και στην παραπάνω ιστορία της καθημερινότητας, ο Εργολάβος – Κηπουρός είχε μια ημιμάθεια όσον αφορά την έκφρασή του στα Ελληνικά, και άθελά του την ίδια ημιμάθεια και εσφαλμένη γνώση κληροδότησε στον ξένο βοηθό του, όταν μάθαινε τη γλώσσα μας απο το μηδέν.

Συνέδρια και Επαγγελματισμός..

Στον απόηχο του 7ου Security Project, του μεγάλου συνεδρίου ασφαλείας που διοργανώνεται για 7 συναπτά έτη, ας κάνω κάποιες παρατηρήσεις.

Για μια πιο ομαλή μετάβαση στα άσχημα, να πώ οτι αξίζουν συγχαρητήρια στους διοργανωτές κάθε χρονιά, και γενικά σε εκείνους που είχαν την ιδέα αρχικά, για ένα τέτοιο συνέδριο, που θα μάζευε όλους τους επαγγελματίες του τομέα της Ασφάλειας στην Ελλάδα, αλλα και εκείνους που αποσκοπούν πραγματικά στη βελτίωσή τους. Αρχικά να πώ, οτι πέρυσι η διοργάνωση είχε μαζέψει πολύ περισσότερο κόσμο απο ότι φέτος, τουλάχιστον αυτό κατάλαβα εγώ εξ’ όσων θυμάμαι. Βέβαια όπως θα δούμε παρακάτω, η ποιότητα είναι σημαντικότερη της ποσότητας, ή τουλάχιστον αυτή είναι η ατομική μου θεώρηση.

Όταν συμμετέχουμε σε ένα συνέδριο, συνήθως συμμετέχουμε για να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας (περίπου το 20% του λόγου συμμετοχής μας) και για να αναπτύξουμε τον κύκλο γνωριμιών μας (περίπου το 80%). Έχετε πάντα κατα νου, οτι ο κύκλος εργασιών μας, αυξάνεται μαζί με τον κύκλο γνωριμιών μας. Επίσης, όταν ένα αντικείμενο ενασχόλησης, μας αρέσει πολύ, το παρακολουθούμε και ενημερωνόμαστε για τις εξελίξεις ολο τον χρόνο, δεν περιμένουμε να μάθουμε κάτι νέο στις 2-3 μέρες ενός συνεδρίου.
Εχω πεί και παλαιότερα σε άλλα κείμενά μου, οτι η ποιότητα και ο επαγγελματισμός, χρειάζονται και φαίνονται όταν υπάρχουν (ή δέν υπάρχουν) ακόμη και στα απλά πράγματα.

Κάποιος που είναι πραγματικός επαγγελματίας, φαίνεται σε όλα. Στον τρόπο που κινείται ή στέκεται στον χώρο, στον τρόπο που συμπεριφέρεται στους άλλους, στον τρόπο που ντύνεται ανα περίσταση. Ένα συνέδριο είναι μια επίσημη εκδήλωση, άρα καλό είναι να είμαστε αναλόγως ντυμένοι. Είναι μια καλή ευκαιρία να φορέσει κάποιος ένα κοστούμι και όχι ενα τζίν παντελόνι (σκισμένο ή μή, ξεβαμμένο ή μή). Αν όχι κοστούμι, τότε ένα καλό καπαρντινέ παντελόνι μαύρου χρώματος και ένα σιδερωμένο πουκάμισο με το κλασσικό σκαρπίνι, είναι μια καλή λύση, που υποδηλώνει οτι κάποιος μπορεί να ντυθεί και επίσημα άλλα και casually επίσης. Ακόμη καλό είναι να συνδιάζεται και με ένα ανδρικό παλτό (όχι jacket με φερμουάρ να εξέχουν) ή μια καπαρντίνα. Το επαγγελματικό – επιχειρηματικό ντύσιμο δηλαδή. Παρόλα αυτά είδα οτι υπήρχαν κάποιοι που είχαν έρθει με tactical παντελόνια – τσαντάκια ταχείας απασφάλισης (για όσους δε γνωρίζουν είναι τσαντάκια για το όπλο..), αθλητικό παπούτσι ή άρβυλο επαγγελματικό με ενίσχυση για προστασία των δακτύλων. Αυτά είναι ρούχα που μπορεί να τα φορέσουμε στη δουλειά μας μια οποιαδήποτε άλλη ημέρα. Όχι σε κάποια επίσημη περίσταση.

Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση εκείνων που είχαν το σωστό επαγγελματικό ντύσιμο, αλλά δέν ήταν πραγματικοί επαγγελματίες. Όταν είμαστε σε οποιαδήποτε επίσημη περίσταση (συμβούλιο της εταιρίας, επαγγελματική συνάντηση, αισθηματικό ραντεβού, θρησκευτικού χαρακτήρα δραστηριότητες, τελετή αποφοίτησης ή απονομής ή βράβευσης), το κινητό το βάζουμε στη δόνηση. Όταν κάποιος είναι επαγγελματικά ντυμένος αλλά το κινητό του χτυπάει, και όλοι οι άλλοι πρέπει να ακούσουν το ringtone του, αυτό δείχνει ασέβεια ως προς την περίσταση, και ως προς τον ομιλητή. Επίσης ανάλογη ασέβεια, επιδεικνύει και εκείνος, που ενώ έχει «πιάσει θέση» στην 3η σειρά καθισμάτων, για να βρίσκεται οσο πιο κοντά στο βήμα γίνεται, εκείνος παίζει με το κινητό του και το κάνει και απροκάλυπτα! Πιθανόν σκέφτεται, «Ήρθα και σας έχω ολους γραμμένους!». Αυτόν τον άνθρωπο, μπορεί κάποια εταιρία να του πλήρωσε το εισητήριο συμμετοχής, ή ακόμη χειρότερα έχει δική του εταιρία. Αυτός ο τύπος ανθρώπου, είναι αδιάφορος όλο το χρόνο, βαριέται σε σημείο που να μή μαθαίνει τίποτε νέο, συνεπώς αν και ο τομέας του εξελίσσεται, εκείνος και οι η εταιρία του, θα μένουν στάσιμοι και απαρχαιωμένοι.

Ο πραγματικός επαγγελματίας διαχειρίζεται σωστά, απο τα πιο απλά πράγματα, έως τα πιο σύνθετα επαγγελματικά ζητήματα. Εάν τώρα πιστεύετε οτι η εξωτερική μας εμφάνισή, είναι μια απλή υπόθεση, σκεφτείτε οτι οι «πρώτες εντυπώσεις» εξάγονται στα πρώτα 15 δευτερόλεπτα μιας γνωριμίας, και ανάλογα με το άν θα είναι καλές ή κακές, μπορεί να κλείσουν μια νέα συνεργασία, ή όχι.

Ευχαριστώ Πολύ για τον χρόνο σας!
Christos.