Επιχειρησιακά Παίγνια και Παιχνίδια Στρατηγικής.

Τα παιχνίδια από τη μικρή ηλικία μας βοηθούσαν να μαθαίνουμε γρήγορα. Λέξεις, χρώματα, καταστάσεις, συναισθήματα, μαθηματικά.. Ήταν ένας καλός τρόπος, ώστε να κρατήσουν το ενδιαφέρον του παιδιού ενεργό και να προκαλέσουν τη δημιουργική σκέψη του. Με αυτόν τον έντονα αλληλεπιδραστικό τρόπο, μπορούσαμε να επιτύχουμε τη γρήγορη μάθηση απο πλευράς των παιδιών. Εκπαιδευτικά παιχνίδια, άρχισαν να δημιουργούνται για κάθε επιστήμη, Φιλολογία – Μαθηματικά – Φυσική για να ονομάσω κάποιες. Κατόπιν μελετών, διαπιστώθηκε οτι η γρήγορη μάθηση νέων δεξιοτήτων, ήταν εφικτή μέσω παιχνιδιών ακόμη και για τους Ενήλικους, αφού ο εγκέφαλος ενός ενηλίκου, είναι πιο ανεπτυγμένος και μπορεί να συλλαμβάνει πιο γρήγορα πολύπλοκες έννοιες, σε σύγκριση με ένα παιδί. Έτσι λοιπόν τα παιχνίδια εκμάθησης ξένων γλωσσών ήταν γεγονός!

Μια άλλη κατηγορία παιχνιδιών ενηλίκων, η οποία δημιουργήθηκε αρχικά στο «χαρτί», είναι και τα Επιχειρησιακά Παίγνια (Business Games), τα οποία μας βοηθούσαν να καταλάβουμε απο κοντά τη λειτουργία μιας επιχείρησης, με βάσει τα νούμερα. Τα νούμερα είναι εξαιρετικοί δείκτες παραγωγικότητας ή στασιμότητας και πτωτικότητας, δυστυχώς.  Κάνοντας μια σύγκριση στα νούμερα των πωλήσεων φερ’ ειπείν σε περίοδο 2 μηνών, μπορούμε να δούμε αν είμαστε στο Νεκρό Σημείο, αν έχουμε άνοδο ή αν υπάρχει «αρνητικό πρόσημο», δηλαδή πτώση. Αυτά τα «παίγνια», δημιουργήθηκαν ώστε να προετοιμάσουν καλύτερα τους επιχειρηματίες του αύριο, όταν εκείνοι ήταν ακόμη φοιτητές! Με την εξέλιξη της τεχνολογίας, στάθηκε δυνατό να δημιουργηθούν προγράμματα εξομοίωσης τα οποία πλέον δέν «‘έτρεχαν στο χαρτί» αλλά σε υπολογιστή, και έδιναν άμεσα τα αποτελέσματα απο τους υπολογισμούς.

Αντίστοιχη εκπαιδευτική ενότητα, υπήρχε και στο Μεταπτυχιακό μου, στην Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων. Στις παρακάτω φωτογραφίες βλέπουμε δύο ισολογισμούς, πρακτικά δύο εικόνες μιας πλασματικής επιχείρησης, σε δύο συγκεκριμένες χρονικές στιγμές. Τον μήνα Σεπτέμβριο και τον μήνα Οκτώβριο.

Σεπτέμβριος:

 

Οκτώβριος:

 

Με στυλό είναι γραμμένα τα δεδομένα που βάλαμε εμείς ανα μήνα, και στις επόμενες εικόνες, φαίνονται τα αποτελέσματα, ύστερα απο την επεξεργασία του προγράμματος εξομοίωσης. Το Επιχειρησιακό Παίγνιο είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, για να διαπιστώσει κανείς, πόσο εύκολα μπορεί να πέσει έξω στους υπολογισμούς του, όσον αφορά τη διαχείριση των οικονομικών πόρων της επιχείρησής του. Και πάλι όμως, δέν είναι απαραίτητο να έχει κανείς τη δική του επιχείρηση, για να χρησιμοποιήσει μια τέτοια εφαρμογή. Προκειμένου να προετοιμαστούν καλύτερα για το μέλλον, και να μάθουν ορθή διαχείριση των οικονομικών τα παιδιά και οι μαθητές, απο τις μικρές κιόλας ηλικίες, έχουν δημιουργηθεί αντίστοιχες εφαρμογές, με τη μορφή των Strategy Games, όπως τα κλασσικά και αγαπημένα πλέον Age of Mythology – Age of Empires κ.α. Σε αυτά τα παιχνίδια, τα παιδιά μαθαίνουν όχι πώς να διαχειριστούν και να «τρέξουν» μια επιχείρηση, αλλά μια μικρή πόλη. Πρέπει να υπολογίσουν τους οικονομικούς πόρους που διαθέτουν, καθώς και το ανθρώπινο δυναμικό απο πολίτες, έτσι ώστε σταδιακά να αυξήσουν την παραγωγικότητα, να χτίσουν κάστρα και οχυρώσεις, καθώς επίσης και στρατό, προκειμένου να υπερασπιστούν την πόλη τους απο εχθρούς. Βλέπετε, μια επιθετική εξαγορά, δέ γίνεται πάντα με υπογραφές και συμβόλαια, αλλά και με όπλα προκειμένου η μία πόλη να πάρει υπο την κυριαρχία της την άλλη. H κάθε πόλη λοιπόν όπως και κάθε επιχείρηση πρέπει να είναι δυνατή, και να μπορεί να προστατευθεί απο τις έξωθεν απειλές. Αυτό θα επιτευχθεί με τη σωστή διαχείριση των οικονομικών πόρων και του ανθρώπινου δυναμικού μας, το οποίο θα κληθεί να αξιοποιήσει τους διαθέσιμους πόρους, με κύριο σκοπό το κέρδος.

Σχετική εικόναΑς μήν ξεχνάμε σε αυτό το σημείο, οτι το ατομικό κέρδος σταδιακά θα γίνει συλλογικό κέρδος για όλη την πόλη. Έστω φερ’ ειπείν οτι το Παιχνίδι Στρατηγικής μας, ξεκινά με ένα αρχικό ποσό καταθέσεων 500 νομισματικών μονάδων. Έστω τώρα οτι πρέπει να φτιάξουμε σταδιακά μια οχύρωση της πόλης μας, στρατιωτικές σχολές που θα εκπαιδεύσουν στρατιώτες για την ασφάλεια απο έξωθεν απειλές, καθώς επίσης και παραγωγικές μονάδες που σταδιακά θα μεγαλώσουν την εισροή κεφαλαίων μας, αλλα όλα αυτά κοστίζουν όμως. Με τις 500 νομισματικές μονάδες, δε μπορεί να ολοκληρώσει κανείς τη βασική οχύρωση της πόλης, μπορεί ίσως να κατασκευάσει μια στρατιωτική σχολή αλλα δεν θα έχει άλλα κεφάλαια για να εκπαιδεύσει στρατιώτες, και φυσικά μια παραγωγική μονάδα μπορεί να κοστίζει πολύ περισσότερο απο τα διαθέσιμα κεφάλαιά μας. Άρα θα πρέπει να επιλέξουμε σοφά το πώς θα επενδύσουμε (που θα δαπανήσουμε) τα ήδη υπάρχοντα κεφάλαιά μας. Οπότε αρχικά ψάχνουμε τί μπορούμε να εκμεταλλευτούμε με λιγότερο κόστος. Χρειαζόμαστε Γεωργική και Μεταλλευτική Ανάπτυξη, συνεπώς στέλνουμε κάποιους πολίτες μας, να μαζέψουν ξυλεία και μέταλλο απο το κοντινό ορυχείο, με τα οποία θα μπορέσουμε σταδιακά να φτιάξουμε κατασκευές, και να πουλήσουμε ώστε να έχουμε εισροή ρευστού. Οι πολίτες μας πληρώνονται, και έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν αγορές, οπότε και η τοπική οικονομία αναπτύσσεται. Αφού τα ταμεία της πόλης έχουν εισροή ρευστού, τότε μπορούν να πραγματοποιηθούν έργα, όπως η κατασκευή οχύρωσης, και στρατιωτικών σχολών και εκπαίδευση στρατιωτών. Συνεχίζοντας με ένα σωστά οργανωμένο σχέδιο δαπανών, σταδιακά μπορούμε να φτιάξουμε μια παραγωγική μονάδα, τα προ’ι’όντα της οποίας θα μπορούμε να διοχετεύουμε και σε άλλες πόλεις. Οπότε δημιουργούμε κέρδος μέσω διαπολιτειακού εμπορείου. Αναπτύσσουμε το δίκτυο μεταφοράς των προ’ι’όντων μας και παράλληλα εκπαιδεύουμε Πρέσβεις, που θα μπορέσουν να βοηθήσουν στη δημιουργία φιλίας – συμμαχίας με άλλες πόλεις. Εχθροί που θα θέλουν τα ορυχεία μας και την αποδυνάμωσή μας, πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν, συνεπώς έχουμε καθήκον να προστατέψουμε τους πολίτες και την πόλη μας απο τις εχθρικές επιθέσεις. Δημιουργούμε λοιπόν συμμαχίες και μια Κοινοπολιτεία, τα κράτη της οποία στηρίζουν εμπορικά και αμυντικά το ένα το άλλο.

O κόσμος των επιχειρήσεων σχετίζεται στενά με τον κόσμο των Ενόπλων Δυνάμεων. Όπως μια στρατιωτική επιχείρηση έχει τους στόχους που πρέπει να επιτευχθούν, έτσι και μια εμπορική επιχείρηση, πρέπει να «πιάσει» τους απαραίτητους στόχους, ώστε να επιτύχει την ανάπτυξη της. Φυσικά για να γίνει αυτό πρέπει να μάθουμε τί κάνουν οι ανταγωνιστές μας, δηλαδή οι αντίστοιχες εχθρικές δυνάμεις όπως θα χαρακτηρίζονταν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Οι επιχειρήσεις προκειμένου να αναπτυχθούν στην αγορά, χαράζουν «Επιχειρησιακή Στρατηγική». Η Στρατηγική ως λέξη προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα (στρατός + ηγούμαι) και είχε καθαρά στρατιωτική έννοια. Πιο συγκεκριμένα η στρατηγική υποδήλωνε την επιστήμη ή την τέχνη της στρατιωτικής διοίκησης και την απαραίτητη σχεδίαση για την καλύτερη δυνατή χρησιμοποίηση των έμψυχων και άψυχων πόρων (δηλαδή στρατιωτών και πολεμικού υλικού) προς την επίτευξη των στόχων. Δέν είναι τυχαίο γεγονός οτι συνήθως απόστρατοι που ανοίγουν τις δικές τους επιχειρήσεις, γίνονται και επιτυχημένοι επιχειρηματίες. Όταν κάποιος μπορεί να οδηγήσει τους άνδρες του στη μάχη, με ρίσκο τη ζωή τους, τότε σίγουρα μπορεί να διαχειριστεί ευκολότερα λιγότερο στρεσογόνες καταστάσεις, οι οποίες δέν ισορροπούν ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Τότε σίγουρα, μπορεί να οδηγήσει τους πωλητές του και την εταιρία του, σε νέες αγορές και νέα πεδία επιχειρήσεων, όπως θα λέγαμε στη στρατιωτική ορολογία.

Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας.

Christos.

 

Advertisements

Ρήγμα Ασφαλείας – Ενδοεπικοινωνίες Ομάδας Ασφαλείας

Όταν έγραψα το πρώτο άρθρο μου με τίτλο «Ρήγμα Ασφαλείας» – πρέπει να ήταν πρίν 1.5 χρόνο μάλλον, δέν πίστευα οτι θα ακολουθούσαν αρκετά ακόμη. Να λοιπόν που οι καταστάσεις δυστυχώς έρχονται να με διαψεύσουν. Αποσυναρμολογώντας τις πρακτικές που ακολουθούν οι Πολιτικές Ασφαλείας, προκειμένου να βρούμε τα λάθη, ύστερα απο το προηγούμενο άρθρο σχετικά με το Θωρακισμένο Αυτοκίνητο, ήρθε η ώρα να γράψω για τις ενδοεπικοινωνίες μέσα σε μια Ομάδα Ασφαλείας. Για ακόμη μια φορά, όσο απίστευτο και αν φαίνεται για τους νέους στον χώρο, τα παραδείγματα που αναφέρω είναι πραγματικά χωρίς την παραμικρή δόση δραματουργίας.

Η Ομάδα Ασφαλείας είτε μιας εγκατάστασης, αλλά πολύ περισσότερο ενός επισήμου, πρέπει να χρησιμοποιεί ασυρμάτους για τις επικοινωνίες της. Συγκεκριμένα, ασυρμάτους με κωδικοποίηση. Το νόημα της κωδικοποίησης, είναι οτι οι επικοινωνίες εντός Ομάδας, θα είναι κρυφές, αφού κανείς έξω απο τα διαβαθμισμένα μέλη, δέν θα γνωρίζει τα «κλειδιά» για τις ασφαλείς συχνότητες. Έκανα πιο πάνω τη διάκριση, ανάμεσα σε ασφάλεια εγκατάστασης και ασφάλειας επισήμου, διότι η σοβαρότητα ενός «χτυπήματος» (μιας επίθεσης) διαφοροποιείται ανα περίπτωση. Αν γίνει επίθεση σε μια εγκατάσταση (αποθήκη, βιομηχανική μονάδα κ.α), η εμπειρία μου λέει, οτι θα κλέψουν το χρηματοκιβώτιο απο τα γραφεία, και το πηνίο απο τον υποσταθμό της μονάδας. Είναι δύο σημεία-στόχοι που διασφαλίζουν άμεσο κέρδος (περισσότερα σε επόμενο άρθρο). Η εγκατάσταση είναι συνήθως ασφαλισμένη για κλοπή, οπότε οι βλάβες και ο εξοπλισμός που κλάπηκε θα καλυφθούν απο την Ασφαλιστική εταιρία, και εντός κάποιων ημερών θα επανέλθει στην κανονική λειτουργία.

Αν γίνει επίθεση όμως, κατά ενός επισήμου, έχουμε κίνδυνο πρώτα της ανθρώπινης ζωής, οπότε η σοβαρότητα αυξάνεται εκθετικά. Και σε αυτή την περίπτωση η Ασφαλιστική εταιρία θα πληρώσει, αλλά αν χαθεί μια ζωή, η ζημιά θα είναι μεγαλύτερη, οπότε σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει περιθώριο για σφάλματα. Αν δέν έχουμε ασφαλή ενδοεπικοινωνία, τότε οποιοσδήποτε κακόβουλος, μπορεί να συλλέξει πληροφορίες για τον επίσημό μας, και αυτό θα το έχει επιτρέψει η Ομάδα Ασφαλείας του. Ή μήπως ο Υπεύθυνος Ασφαλείας?

Είπαμε σε προηγούμενο άρθρο οτι ο Υπεύθυνος Ασφαλείας, είναι εκείνος που θα ασχοληθεί με το τί κάνει η Ομάδα σε κάθε περίπτωση, και με τα μέσα και τις πολιτικές ασφαλείας. Είναι εκείνος εν προκειμένω που θα ασχοληθεί με το πρωτόκολλο (τον τρόπο) ενδοεπικοινωνίας της Ομάδας Ασφαλείας. Αρχίζουμε με μια παραδοχή. Η επικοινωνία των μελών της Ομάδας, πρέπει να είναι κωδικοποιημένη. Η κωδικοποίηση αυτή χωρίζεται σε δύο μέρη. Την Ηλεκτρονική κωδικοποίηση (ασυρμάτους με κρυπτογράφηση και ασφαλείς συχνότητες), και τη Λεκτική (κωδικές ονομασίες). Αν φερ’ ειπείν δέν θέλουμε να αναφέρουμε το όνομα του επισήμου, τον τόπο διαμονής του και το γραφείο του, τότε φτιάχνουμε κωδικές λέξεις ή γράμματα για το καθετί, που τη σημασία τους ξέρουν μόνο οι διαβαθμισμένοι. Έτσι ο επίσημος (π.χ Γιώργος) γίνεται «ο Αλφα», το σπίτι του γίνεται «το σημείο Βήτα» και το γραφείο του γίνεται «το σημείο Γάμμα». Όταν ο επίσημος φεύγει απο το σπίτι για το γραφείο, ενημερώνουμε με τον ασύρματο το προσωπικό ασφαλείας στο γραφείο λέγοντας «π.χ Αναχώρηση Αλφα προς σημείο Γάμμα», και όταν επιστρέφει λέμε «Αποχώρηση Άλφα προς σημείο Βήτα».

Παράδειγμα 1ο – Λεκτική Κωδικοποίηση:

Θυμάμαι καιρό πρίν, την πρώτη μου μέρα στην ασφάλεια ενός επισήμου, ήμουν δίπλα στον αρχαιότερο της ομάδας. Εκείνον που είχε τη μεγαλύτερη εμπειρία, και θα έκανα την εκπαιδευτική μου βάρδια μαζί του. Είχε δουλέψει και ως Συνοδός Ασφαλείας στο παρελθόν. Μου τα εξήγησε όλα. Πώς μιλάμε απο τους ασυρμάτους, ποιές είναι οι κωδικές ονομασίες για κάθετί, ποιές είναι οι διαδικασίες ασφαλείας που ακολουθούμε, μιλήσαμε για τίς κάμερες και για τους ασυρμάτους, ποιά είναι τα «τρωτά» σημεία του σπιτιού του επισήμου, τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούμε κ.α.. Ήταν μια ενδελεχής αναφορά επάνω σε ότι χρειαζόταν να ξέρω. Το κακό ήταν, οτι όλα αυτά ειπώθηκαν έξω στον δρόμο, καλοκαιρινή περίοδο που ο κόσμος περπατούσε ή έβγαινε για τρέξιμο, και άκουγε τα πάντα! Έχω μάθει να είμαι διπλά προσεκτικός στο τί λέω, σε ποιόν, πώς το λέω, πότε το λέω. Ο καθένας μπορεί να ακούσει οτιδήποτε, και ακόμη και απο σκόρπιες λέξεις που θα ακούσει, μπορεί να βγάλει χρήσιμα νοήματα.

Παράδειγμα 2ο – Ηλεκτρονική Κωδικοποίηση:

Ο ασύρματος που χρησιμοποιούσαμε τότε, για επικοινωνία με τα κεντρικά και το γραφείο του επισήμου, παρείχε κωδικοποίηση (ή τουλάχιστον έτσι μας είχαν πεί), οπότε η επικοινωνία μας ήταν ασφαλής απο την άποψη μέσων. Απο τη στιγμή όμως που όλοι έδιναν σήμα απο δημόσιο χώρο (έξω στον δρόμο π.χ) που ο καθένας μπορούσε να ακούσει, θεωρώ οτι τα οφέλη της κωδικοποίησης ήταν μηδενικά. Προσωπικά όταν χρησιμοποιούσα αυτόν τον ασύρματο ήμουν πάντα στο αυτοκίνητο και με τα παράθυρα κλειστά. Είμαι «παράξενος» ώρες-ώρες. Το εν λόγω σύστημα επικοινωνίας φαίνεται στις εικόνες.

Σίγουρα το να είναι φαγωμένο απο παντού, και στα πλάγια να φαίνονται τα πλήκτρα και η μητρική του πλακέτα, δέν βοηθούν ιδιαίτερα στην αξιοπιστία του..
Οι ασύρματοι που χρησιμοποιούσαμε εμείς ως Ομάδα Ασφαλείας, ήταν διαφορετικοί. Εδώ συνεχίζονται τα προβλήματα. Θυμάμαι οτι πήγα να αναλάβω υπηρεσία ένα βράδυ, και στην ενημέρωση απο τον προηγούμενο, ακούω οτι κάποιοι εκτός ομάδας, μπήκαν στο κανάλι επικοινωνίας και είπαν, «Πάρτε λοστούς και πάμε». Ήταν αργά το απόγευμα, χειμωνιάτικη περίοδο που είχε πέσει το σκοτάδι. Να ήταν κάποιο συνεργείο που θα πήγαινε για επισκευές?

Ξέρω οτι σε μεγάλα εργοτάξια, οι ασύρματοι βολεύουν καλύτερα για την ενδοεπικοινωνία σε ομάδες τεχνικών. Αλλά τεχνίτες για σπίτια συνήθως χρησιμοποιούν τα κινητά τους. Σε κάθε περίπτωση, το ασφαλές είναι πάντα να σκεφτόμαστε, το χειρότερο σενάριο, ώστε να μπορούμε να προετοιμαστούμε καλύτερα, όταν αυτό τύχει. Το χειρότερο σενάριο μου λοιπόν έλεγε, οτι προφανώς κάποιοι ετοιμάζονταν να «ανοίξουν» ένα σπίτι, άποψη την οποία ενίσχυαν, οι συχνές περιπολίες που γίνονταν τις προηγούμενες νύχτες, απο την ΕΛ.ΑΣ στον Δήμο Διονύσου. Ήμουν άραγε ο μόνος που καταλάβαινε το μέγεθος του προβλήματος? Αφού μας είχε δοθεί απλός ασύρματος χωρίς κρυπτογράφηση, κάποιος είχε συντονιστεί στην ίδια συχνότητα κατα λάθος. Το λογικό λοιπόν ήταν να υποθέσω οτι κάποιος μπορεί να άκουγε τα πάντα, απο καιρό τώρα. Οτι επικοινωνία είχαμε ως ομάδα, όποια αλλαγή κάναμε σε σημεία παρακολούθησης, όποια βλακεία λέγαμε για να περάσει η ώρα (άσχετη με τη δουλειά), τα ονόματά μας, όλα αυτά πλέον θα ήταν γνωστά. Σύστημα Ασφαλείας τρύπιο απο παντού. Οποιαδήποτε Μελέτη Τρωτότητας και Εκτίμησης Ρίσκου, που θα είχε γίνει αρχικά, θα έπρεπε να γίνει ξανά, και να δημιουργηθεί νέα Πολιτική Ασφαλείας, αφού οι συνθήκες άλλαξαν.

Είναι πιθανό, σε κάποια άλλη χώρα, κάποιοι άλλοι άνθρωποι, να σκέπτονταν έτσι. Στη δική μας μικρή κοινωνία, ακούσαμε ένα «Ντάξει Μωρέ, τυχαίο περιστατικό θα ήταν.» και πρακτικά το μόνο που άλλαξε, ήταν οτι μας έφεραν άλλους ασυρμάτους για να επικοινωνούμε σε άλλη συχνότητα.. Θα έπρεπε να μου φαίνεται άραγε τόσο περίεργο, τη στιγμή που παλαιότερα, είχα καλέσει την Άμεση Δράση, για να αναφέρω ύποπτη μοτοσυκλέτα που παρακολουθεί τό όχημα στο οποίο επέβαινα, και περιμένα 20 λεπτά, για να συνδεθώ? Ηταν όμως 20 ποιοτικά λεπτά, αφού άκουγα ενα κομμάτι κλασσικής μουσικής που είχαν επιλέξει. Αντίστοιχο περιστατικό, μου έχει τύχει και πρόσφατα, όταν ήμουν έξω απο το σπίτι και πρόσεχα τον επίσημο που ήταν μέσα.

Ολα αυτά τα περιστατικά και τα κενά που υπάρχουν, με οδηγούν στο συμπέρασμα, πώς όσα χρήματα και αν πληρώσει κανείς για την ατομική και οικογενειακή του ασφάλεια, καταλήγει να είναι ζωντανός χάρη στη σκανδαλώδη εύνοια της Παναγίας, και του Θείου γενικότερα. Δική μου άποψη, ως θρήσκου αλλά όχι θρησκόληπτου ανθρώπου.

Σε επόμενο άρθρο θα μιλήσουμε για τη λανθασμένη διαχείριση αλληλογραφίας, και πόσο μοιραία μπορεί να αποβεί.

Christos Marine.

Μεταπτυχιακή Διατριβή!

Δημιουργία Επιχειρησιακής Στρατηγικής και Επιχειρησιακού Σχεδίου για Start-Up εταιρία, στοχεύοντας σε ξένες χώρες, και παράδοση μέσα σε 12ώρες. Πλήρες πακέτο με χρονικό περιορισμό. Όχι και άσχημα.. Ήταν καλή αρχή!

Creating the Business Strategy and Business Plan for a Start-Up company, targeting to foreign countries, in under 12 hours. Full «package» under time pressure. Not bad.. It was a good start!

Ρήγμα Ασφαλείας – Το Θωρακισμένο Όχημα..

Ένας τρόπος ώστε να μεταφέρουμε με ασφάλεια τον εκάστοτε επίσημο, είναι να χρησιμοποιούμε θωρακισμένο όχημα. Τα θωρακισμένα οχήματα διαφέρουν απο πλευράς επιπέδου θωράκισης και συνεπώς επιπέδου κόστους. Υπάρχουν οχήματα παραγωγής που κατόπιν παραγγελίας μετατρέπονται σε θωρακισμένα, υπάρχουν όμως και εκείνα, τα οποία δημιουργούνται απο την αρχή ως θωρακισμένα, με τις ανάλογες προδιαγραφές. Αυτή η δεύτερη κατηγορία οχημάτων, θεωρείται μεγαλύτερης αντοχής απο την πρώτη. Αντίστοιχο όχημα, που είχε κατασκευαστεί στη Γερμανία απο την αρχή ως θωρακισμένο, ήταν και εκείνο που έσωσε τη ζωή πρώην Ανώτατου Αξιωματικού της ΕΛ.ΑΣ αρκετά χρόνια πριν, κατα τη βομβιστική επίθεση εναντίον του.

Το θωρακισμένο όχημα του επισήμου, συνήθως φρουρείται και βρίσκεται σε ασφαλή χώρο, ώστε να υπάρχει η εξασφάλιση, οτι δέν θα γίνει κάποιο σαμποτάζ, απο κακόβουλους. Και εδώ, σημασία έχουν οι πολιτικές ασφαλείας, δηλαδή οι διαδικασίες που ακολουθούνται. Φερ’ ειπείν, το όχημα βρίσκεται σε ασφαλή χώρο, κάποιο γκαράζ με ειδικές κλειδαριές ασφαλείας, συστήματα ασφαλείας αποκλειστικά για τον χώρο που βρίσκεται το όχημα, αλλα και περιμέτρου, για την ασφάλεια του σπιτιού. Επίσης, ένα άλλο μέτρο που ακολουθείται, είναι ο έλεγχος του οχήματος κατα την επιστροφή απο κάθε κίνηση (δηλαδή κάθε έξοδο απο τον προστατευόμενο χώρο), ώστε να διαπιστωθεί οτι δεν υπάρχουν ξένα σώματα, σε μή εμφανή σημεία του οχήματος (κάτω απο το πάτωμα, στο εσωτερικό των «φτερών» κ.α), τα οποία μπορεί να είναι εκρηκτικοί μηχανισμοί ή πομποδέκτες θέσεως.

Γιατί όμως ένα θωρακισμένο όχημα που μπορεί να κοστίζει αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, να αποτελεί Ρήγμα Ασφαλείας, ιδιαίτερα τη στιγμή που υποστηρίζεται απο τις ανάλογες διαδικασίες ασφαλείας? Και εδώ το πρόβλημα θα δημιουργηθεί απο τον ανθρώπινο παράγοντα και πιθανολογώ, λόγω άγνοιας κινδύνου. Όταν ο επίσημος λείπει στο εξωτερικό, και η Ομάδα Ασφαλείας έχει άδεια ή ρεπό, ο οδηγός του επισήμου μπορεί να πηγαίνει στο χωριό του, την οικογένεια του, με το θωρακισμένο όχημα. Living large..! Μα ο επίσημος έχει επιπλέον Ομάδα Στατικής Ασφάλειας, η οποία μονίμως προστατεύει τα οχήματά του, το σπίτι του, και την οικογένεια. Εκτός της ομάδας, υπάρχει πάντα κάμερα στραμμένη προς το όχημα. Ο οδηγός του επισήμου, σίγουρα δέν έχει τις αντίστοιχες προδιαγραφές ασφαλείας στο εξοχικό του (διαφορετικά θα ήταν και αυτός επίσημος, και όχι απλά οδηγός..). Στο χωριό που η επιτήρηση είναι ελλιπής, άνετα μπορεί να γίνει απόπειρα παγίδευσης του θωρακισμένου οχήματος. Αν τώρα σκεφτούμε, πώς όταν ο επίσημος επιστρέφει απο το εξωτερικό, ο οδηγός φεύγει κατ’ ευθείαν απο το χωριό για να τον παραλάβει, χωρίς να ελέγχει το όχημα, τότε σίγουρα καταλαβαίνουμε πόσο εύκολα μπορεί να πάει κάτι, πολύ στραβά..
Βλέποντας αυτά τα πράγματα να συμβαίνουν, – όσα γράφω είναι βιώματα και όχι μυθεύματα, αναρωτιέμαι δύο πράγματα..

1) Πώς ο Υπεύθυνος Ασφαλείας του επισήμου, που σχεδίασε την Πολιτική Ασφαλείας, επιτρέπει στον Οδηγό να παίρνει το θωρακισμένο όχημα μαζί του?

2) Πώς αυτός ο άνθρωπος έγινε Υπεύθυνος Ασφαλείας?

Όταν σχεδιάζεις μια Πολιτική Ασφαλείας, δέν έχεις το πλεονέκτημα, της μεθόδου «Δοκιμής και Λάθους», διότι το λάθος μπορεί να είναι μοιραίο.

Christos Marine.

Είναι Θέμα Στόχων και Θέλησης..

Η εικόνα ίσως περιέχει: ποτό

Ας πάρουμε τα πράγματα με την αντίστροφη σειρά.. Μάθημα για το Μεταπτυχιακό (17:00μμ – 21:00μμ), μετά απο 2.5 ώρες ύπνου (10:00 πμ – 12:30 μμ), μετά απο το χθεσινό νυχτερινό 12ωρο (20:00μμ – 08:00μμ), μετά απο συνολικό ύπνο 3.5 ωρών απο το προχθεσινό νυχτερινό 12ωρο. Φυσικά με τη βοήθεια ενός γλυκού Freddo Cappuccino (και Espresso βοηθάει επίσης).

Όταν έχεις έναν σκοπό, η κούραση μπορεί να είναι μια καλή δικαιολογία για να αποτύχεις. Σημασία έχει να γνωρίζεις τί θέλεις πραγματικά..

En.

Let’s take the things with a reverse order.. MBA lecture (17:00pm – 21:00pm), after of 2.5 hours of sleep (10:00am – 12:30am), after last night’s 12 hour shift (20:00pm – 08:00am), after overall sleep of 3.5 hours, from the 12hour shift the night before yesterday. Of course with the aid of a sweet Freddo Cappuccino (Espresso also helps..).

When you have set an objective, the fatigue can be a very good excuse to fail. What it is important, is to know what you really want.

Business Best Practices – How to attend (on) a Professional Meeting.

It was in January, when I found my self on a professional meeting of a Greek company, ready to close a deal with a Turkish company. The Turkish team came to Greece to see how the storing company was working, and to talk some more face to face with the man assigned to close the deal. What I saw from both sides was lack of preperation.

Ok let’s take for granted that since you are not an English man or an American, nobody expects from you to talk as fluently as a native speaker. Also nobody will expects you to talk with a full English accent. But at least prepare for what you are about to do. The Turkish and the Greek counterpart both were speaking English, but here and there they were loosing their words, so when trying to remember what they wanted to say, they started scratching their elbows and their heads. For us that we have study the Body Language, scratching head – nose – elbow – forearm – ear and jaw, are some clear indications that a person is quite nervous for something.

Now, when talking about business, is this person nervous because feels unsure about the upcoming deal? Is he nervous because he tries to exploit the other company? Is he nervous because he tries to trick his counterpart? Nobody knows for sure, but clearly such behaviour isn’t doing any good.

Ηow could someone prepare for a meeting ?

1) The first part is maybe the most important! Gather as many Intel about the person you are about to see, and his company. Getting to learn some things about a person, helps you built a personal profil of him. Helps you understand how to prepare for the meeting, and what to wear also. Your clothes can provide an indication of what kind of person are you. Someone who goes on a business meeting by wearing a tuxedo, surely shows a professional image. First impressions (first 10-15 seconds of a meeting) makes you close a deal, or not. 55-60% of Communication is how we look and move. The other 40% is divided on what we are saying and how we are saying it.

2) Once you know the person’s name, do some Recon. Search for his page on LinkedIn and Facebook. If someone is a professional then he most likely has his own page on these social media. See what he is wearing in his professional meetings, celebrations, awards ceremonies. Is he a smiley person or mostly a serious one? Use your findings..

3) Write down on a piece of paper, what is the subject of the meeting,
and all the possible topics you are about to cover on that meeting.

4) Track down key words such as Terminology, and search them on the Internet or on a special dictionary (for Engineering – Mathematics…… depending on your area of expertise). Then learn them.

5) Imagine that you would have to close a business deal with people having the same nationality with you, talking the same language. Write down every possible subject and question you will be asked to answer. Do it on your native speaking language, then translate the text into English. Read it again and again in order to become familiar with the words.

6) Do a Reality Check.. Find another person who also speaks English, and do some practice with him/her, like he/she was the client. If there isn’t such a person, find a room with a mirror, and do some practice in front of the mirror by yourself.

7) If the deal is with a foreign company, find someone who knows the language. You need to know what they say on their own language, when they think you do not understand them. You can ask the local Consulate or Embassy to provide you with a translator. Don’t show to the other company members that you have a translator, for this will make them cautious.. We don’t want that.

So there you have it. 7 best practices that will help have the best results on a business meeting.

Christos Marine.

Ρήγμα Ασφαλείας Μέρος 2ο: Η Τεχνική Βλάβη..

Σχεδόν κάθε μου βάρδια, συνοδεύεται και απο κάποιους νέους προβληματισμούς. Ενα σύστημα που είναι σωστό, σπάνια μας δημιουργεί την ανάγκη για περαιτέρω σκέψη και αξιολόγηση. Ενα σύστημα το οποίο ομως περιέχει κενά, τότε μας δημιουργεί την ανάγκη για σκέψη και αξιολόγηση, προκειμένου να διορθώσουμε τα τρωτά σημεία του. Τα πιο επικίνδυνα κενά είναι εκείνα, τα οποία φαινομενικά δέν υπάρχουν και πρέπει να ψάξει κανείς αρκετά για να τα διαγνώσει.

Το «σύστημα» στο οποιο αναφέρομαι, είναι το σύνολο των Πολιτικών Ασφαλείας, που δημιουργούνται και χρησιμοποιούνται σε καθε περίπτωση. Τα συστήματα συναγερμών, ραντάρ κίνησης, κάμερες, συστήματα πυρανίχνευσης και βιοχημικών παραγόντων, οι φύλακες, οι εποχούμενες περίπολοι (και όχι εποχικές !!!!!), ο έλεγχος και καταγραφή εισερχομένων, είναι κάποια απο τα μέτρα που ενσωματώνουν οι Πολιτικές Ασφαλείας.

Έστω λοιπόν, οτι η Πολιτική Ασφαλείας μίας εγκατάστασης, προβλέπει οτι όταν υπάρχει κάποια τεχνική βλάβη ή κάποια προγραμματισμένη συντήρηση, το προσωπικό ασφαλείας θα εποπτεύει τον τεχνικό. Μια εγκατάσταση υγραερίου φερ’ ειπειν σε σπίτι ενός V.I.P, χρειάζεται τεχνική υποστήριξη ή συντήρηση απο τεχνικό. Έρχεται ο τεχνικός και ο φύλακας τον συνοδεύει και βρίσκεται μαζί του σε κάθε σημείο του σπιτιού, κάθε στιγμή μέχρι το πέρας των εργασιών.

Με μια πρώτη ματιά αυτή η Πολιτική δέν εχει κενά, αφού όποιος ξένος μεν, αλλά διαβαθμισμένος δέ, εισέρχεται στον εσωτερικό χώρο παρακολουθείται. Ποιός μας λέει όμως, οτι ο συγκεκριμένος τεχνικός δεν θα εχει «πληρωθεί» απο κάποια τρομοκρατική ομάδα, προκειμένου να δημιουργήσει σκόπιμα μια βλάβη? Όταν κάποιος γνωρίζει πώς να επισκευάσει κάτι, τότε γνωρίζει και πώς να προκαλέσει μια βλάβη. Η Απληστία είναι σίγουρα κάτι στο οποίο μπορούν να ποντάρουν οι κακόβουλοι.

Μια εγκατάσταση υγραερίου, είναι μια απο τις κρίσιμες υποδομές, διότι αν προκληθεί οποιαδήποτε βλάβη και δέν γίνει άμεση διάγνωση και αντιμετώπισή της, τα αποτελέσματα μπορεί να είναι θανατηφόρα (εισπνοή υγραερίου, ανάφλεξη και έκρηξη). Αν γίνει ένα τέτοιο φαινομενικό «ατύχημα», τότε ο Εμπειρογνώμονας που θα κληθεί να ερευνήσει το θέμα, θα αποφανθεί οτι ήταν ατύχημα και όχι τρομοκρατική ενέργεια, συνεπώς οι Αρχές δεν θα αρχίσουν να ερευνούν στοχευμένα, εκτός και αν τα «περίεργα» ατυχήματα αυξηθούν. Θα είναι μια «Καθαρή Δουλειά»..

Εδώ λοιπόν, καταφεύγουμε στο ακόλουθο ερώτημα.. Μήπως χρειαζόμαστε «Εξειδικευμένους» φύλακες?

Στο ανωτέρω σενάριο, ένας φύλακας του προσωπικού ασφαλείας, ο οποίος έχει σπουδές σαν Μηχανολόγος Ενεργειακού Τομέα ή Τεχνικός Υγραερίου, θα μπορούσε να παρατηρεί τον τεχνικό και να ξέρει με τί ασχολείται εκείνος, κατά την εργασία του. Θα μπορεί να κρίνει ανάλογα με τη βλάβη ή τη συντήρηση, τί είδους εργασίες πρέπει να γίνουν. Ως αποτέλεσμα θα καταλάβει αν ο τεχνικός προσπαθεί να διενεργήσει κάποιου είδους σαμποτάζ, και να τον περιορίσει, και να ενημερώσει τις Αρχές. Θεωρώ λοιπόν, πώς καλό θα ήταν οι εταιρίες να ψάχνουν για εξειδικευμένο προσωπικό, πέραν των θεμάτων της Ασφάλειας, και φυσικά να πληρώνουν αυτή την εξειδίκευση ανάλογα.

Για να μιλάμε απλά και κατανοητά, ωστε και οι έχοντες εταιρίες security, να καταλαβαίνουν, «Βάζω το χέρι στην τσέπη» σημαίνει κερδίζω μακροπρόθεσμα! Πληρώνω καλά τον εργαζόμενό μου, εκείνος καλύπτει τις ανάγκες του και κάποιες επιθυμίες του, αποκτά ένα αίσθημα πλήρωσης και χαίρεται να δουλεύει για την εταιρία του! Ο χαρούμενος εργαζόμενος είναι μια δύναμη Επιχειρηματικής Ανάπτυξης. Αν μια εταιρία κρατάει τους εργαζομένους της χαρούμενους πληρώνοντας όσο πρέπει (και όχι απλά τα νόμιμα), και ενδιαφέρεται να ακούσει πώς νοιώθουν, τότε έχει κάνει τα πρώτα βήματα προς μια σίγουρη κερδοφορία, μακροπρόθεσμα.

Αν το ανωτέρω σενάριο Ασφαλείας, σας φάνηκε σενάριο επιστημονικής φαντασίας, τότε ως κάποιος που είναι 3η γενιά στον τομέα αυτό και με αρκετή επαγγελματική εμπειρία, μπορώ να σας διαβεβαιώσω οτι έχετε λάθος. Η επιστημονική φαντασία του σήμερα, είναι η πραγματικότητα του αύριο.

Christos Marine