Θυμάμαι…

Όσο παράξενο και αν φαίνεται, υπάρχουν ακόμη κάποιοι που χαίρονται το ξύλο που έφαγαν μικροί, είτε απο τους δασκάλους είτε απο τους γονείς, και το θεωρούν μια σωστή τακτική διαπαιδαγώγησης.. Αν θέλεις να σκληρήνεις το παιδί σου, να το στείλεις σε πολεμικές τέχνες, οχι να το χτυπάς εσύ, και να κάνεις έτσι το ίδιο σου το παιδί να σε απεχθάνεται. Εχω γνωρίσει αρκετούς ανθρώπους που ισχυρίζονταν οτι έτρωγαν ξύλο μικροί. Τελικώς αυτό δέν τους έκανε σωστούς χαρακτήρες, και το μόνο που δημιούργησε αυτή η πρακτική ήταν να κάνει χειρότερη τη ζωή ενός παιδιού. «Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο», ήταν μια πεποίθηση. Αν κάτι μας έχει κατFB_IMG_1510784370050αστρέφει είναι οι πεποιθήσεις, υποτιθέμενες αξίες οι οποίες πέρασαν από γενιά σε γενιά, και δυστυχώς ελάχιστοι έκαναν τον κόπο να τις εξετάσουν και να δούν αν είναι ορθές ή όχι.   Ακόμη χειρότερα προβλήματα δημιουργούν οι δάσκαλοι που έχουν «μακρύ» χέρι. Άνθρωποι οι οποίοι θα έπρεπε να ξέρουν να συμπεριφέρονται στα παιδιά, ιδιαίτερα τη στιγμή που με τις πράξεις τους και με αυτά που θα έλεγαν, θα μπορούσαν να διαπλάσσουν τον χαρακτήρα των νέων ανθρώπων. Θυμάμαι αυτή τη δασκάλα που είχα πολύ παλιά, μια γυναίκα που ντρόπιαζε το λειτούργημα της, κοιμόταν στην έδρα αφού έπαιρνε χάπια (είχε σίγουρα τους λόγους της..), να μοιράζει χαστούκια με το παραμικρό ακόμη και για ορθογραφικά λάθη.. Απίστευτος πόνος και εξευτελισμός της αξιοπρέπειάς μας.  Μετά όμως ήμασταν εμείς τα παιδιά, οι «κακοί» που κάναμε «κοπάνα» , γιατί είχαμε σιχαθεί το ξύλο κάθε μέρα. Ξύλο από τη δασκάλα, ξύλο από τον Υποδιευθυντή, ξύλο και από τον Διευθυντή του σχολείου. Τι κοινό είχαν αλήθεια αυτοί οι 3 άνθρωποι? Εντοπιότητα για αρχή, αφού όλοι έμεναν στην ίδια περιοχή. Αυτή η δασκάλα βέβαια. με το πέρασμα των ετών, είχε δυστυχώς μια λαμπρή καριέρα, αφου ο πατερούλης της ήταν γνωστός ΠΑΣΟΚος, και μάλιστα στις μέρες μας, 20 και πλέον χρόνια μετά, έχει φτάσει να γίνει και διευθύντρια του ίδιου σχολείου της Αττικής, στο οποίο διδάσκει (τρόπος του λέγειν), από όταν τελείωσε τη σχολή. Ούτε μια μετάθεση. ‘Όταν έχεις το ΠΑΣΟΚ μαζί σου, δεν έχεις πρόβλημα.

Advertisements

Ευτυχία…

Πόσο ακόμη θα περιμένουμε γι’ αυτή την ευτυχία? Για να γνωρίσουμε έναν άνθρωπο, που να ξέρει το νόημα των όσων λέει και κάνει, και να μήν παίζει με τις καρδιές των άλλων? Είναι δύσκολο να θέλεις να δώσεις τα πάντα σε κάποια, να θέλεις να την κάνεις ευτυχισμένη, να τη βοηθήσεις σε οτιδήποτε και να κοιμάσαι με την έγνοια της το βράδυ (ή να μην κοιμάσαι..), και πάντα σε κάθε περίπτωση, να βγαίνεις ο απόλυτος χαμένος της υπόθεσης. Γιατί πίστεψες τα ωραία λόγια στην αρχή, γιατί πίστεψες τα όμορφα μάτια που έβλεπες, και γιατί πίστεψες οτι η τύχη χαμογέλασε, και πως ύστερα απο τις ατυχίες του παρελθόντος, η τύχη έφερε στη ζωή σου μια γυναίκα που να αξίζει, σωστή που να φέρεται τίμια. Και πάλι όμως να αποδεικνύεται, πως έκανες λάθος για ακόμη μια φορά που πίστεψες, όσα άκουγες. Η ίδια κασέτα απο διαφορετικό κασετόφωνο κάθε φορά. Μεγάλος πόνος την πρώτη μέρα, λιγότερος τις μέρες που ακολουθούν. Πλέον δεν πονάς για το οτι έχασες τη συγκεκριμένη γυναίκα κάθε φορά, αλλα για το οτι ακόμη μια φορά ήσουν το θύμα, τη στιγμή που φέρθηκες με το καλύτερο τρόπο.

Μπορεί να πεθαίνει ένα κομμάτι σου κάθε φορά, αλλα η ζωή συνεχίζεται. Ψάχνεις και ελπίζεις οτι σύντομα θα βρεθεί κάποια στο δρόμο σου, που να αξίζει να σκεφτείς το μέλλον σου μαζί της. Οτι θα βρείς και εσύ κάποια που να αξίζει, να γεράσεις μαζί της, κάνοντας όλα όσα κάνει ένα τυχερό ζευγάρι.. Ελπίζεις, οτι δεν θα μείνεις για πολύ ακόμη μόνος, ή ακόμη χειρότερα.. δε θα νομίζεις πως δέν είσαι μόνος..

Christos Marine

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Nα χαίρεστε τις οικογένειές σας και να έχετε παντα υγεία, δύναμη, και καλή τύχη! Πάντα επιτυχίες σε ότι κάνετε! Ας κάνουμε έναν απολογισμό αυτά τα Χριστούγεννα, και ας δούμε τί πετύχαμε μέσα σε έναν χρόνο. Ας θέσουμε υψηλότερους αλλα επιτεύξιμους στόχους, μεχρι τα άλλα Χριστούγεννα! Η πρόοδος έρχεται μόνο με τον σωστό σχεδιασμό, και στη συνέχεια με τη βοήθεια της τύχης.

Παραδοσιακές Επιχειρήσεις Vs. Internet Marketing – Μια Άνιση Μάχη

Για να μελετήσουμε αυτή την περίπτωση αξίζει να δούμε τα έξοδα και το άγχος μιας επιχείρησης ακόμη και μικρής κλίμακας όπως ένα συνοικιακό κατάστημα φερ’ ειπείν. Όταν κάποιος πάρει την απόφαση να ανοίξει το δικό του κατάστημα, πρέπει αρχικά να κάνει μια καλή μελέτη για το τι προ’ι’όντα ή υπηρεσίες θα εμπορεύεται από το κατάστημά του.

Πρέπει να σκεφτεί και να μελετήσει κατά πόσο το εμπόρευμά του, έχει απήχηση στον κόσμο και σε ποιες ηλικίες ειδικότερα, προκειμένου να πει ότι θα έχει κάποιο κέρδος. Εκτός αυτών, και αφού αποφασίσει το τί θα εμπορεύεται, πρέπει να αποφασίσει εάν έχει ένα αρχικό κεφάλαιο για να υποστηρίξει την επιχείρηση του, τουλάχιστον αρχικά για την αγορά των πρώτων προ’ι’όντων αλλά και την κάλυψη των υπολοίπων αρχικών εξόδων της επιχείρησης, όπως θα τα δούμε παρακάτω.

Πρέπει λοιπόν εκείνος που θέλει να ανοίξει την επιχείρηση του:

1. Να πάρει δάνειο ή να συγκεντρώσει με αιματηρές οικονομίες (ανέφικτο στις μέρες μας) το αρχικό κεφάλαιο ανάλογα με το κατάστημα που θέλει να φτιάξει.

2. Να κάνει έναρξη επιχείρησης στην Εφορία

3. Να βρεί τον επαγγελματικό χώρο στον οποίο θα στεγαστεί το κατάστημά του

4. Να πληρώσει κάποια νοίκια «μπροστά», και να έχει προγραμματίσει επίσης και τα έξοδα των δημοτικών τελών, και των κοινόχρηστων.

5. Να βρει το αρχικό κεφάλαιο για την αγορά των προ’ι’όντων που θα βάλει στο κατάστημα.

6. Επίσης, ο επαγγελματικός χώρος σίγουρα θα θέλει κάποια «βελτίωση», από μικρές ως μεγάλες επισκευές, οπότε σίγουρα θα υπάρξουν συνεργεία από μάστορες κάθε ειδικότητας (υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, μάστορες για πλακάκια, βαφείς κλπ) για να βοηθήσουν στις εργασίες, με το αζημίωτο φυσικά.. Οπότε θα θέλουν χρήματα..

Τα πράγματα δυστυχώς , ίσως και να μην πάνε καλά, και η επιχείρηση να αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες άρα να χρειαστεί να κλείσει. Και πάλι όμως, θα πρέπει να πληρωθούν τα χρέη που δημιουργήθηκαν, όπως επίσης και τα Χαράτσια, Έκτακτες Εισφορές, Περαιώσεις, και ότι άλλο σκεφτεί το Υπουργείο Οικονομικών.

Πολύ σκοτεινά τα πράγματα.. Αν όμως υπάρχει φως? Αν κάποιος μπορεί να φτιάξει μια επικερδή επιχείρηση με έδρα το σπίτι του, χωρίς να έχει τα παραπάνω έξοδα, και χωρίς να έχει «χασούρα» αλλά μόνο κέρδος? Αν μπορεί να κερδίσει τόσα χρήματα, όση θα είναι η δουλειά που θα κάνει, από το σπίτι του, το γραφείο του αν δουλεύει ήδη κάπου (πολλοί άνθρωποι ψάχνουν για επιπλέον εισόδημα), ή και από το cafe στο οποίο χαλαρώνει? Δε θα ήταν μια ιδανική δουλειά, να δουλεύει κανείς τις ώρες που θέλει, χωρίς να χάνει χαρούμενες στιγμές με την οικογένειά του, έχοντας ελεύθερο χρόνο, και ΧΩΡΙΣ να τον περιορίζουν τα σύνορα της χώρας? Χωρίς να έχει την έννοια μήπως και πέσει έξω οικονομικά, και αναγκαστεί να κλείσει την επιχείρηση του? Πόσο πιο κερδοφόρα θα γινόταν η επιχείρηση του, αν μπορούσε να επεκταθεί προωθώντας τη δουλειά του, και σε ξένες αγορές 32 χωρών εως τώρα και 50 χωρών ως το 2015?

Γίνεται και είναι εύκολο! Είναι ιδανική ευκαιρία για κάποιον που θέλει να αυξήσει το εισόδημά του, από τον χώρο του και δουλεύοντας τις ώρες που θέλει ο ίδιος, και δεν είναι δύσκολο. Οποιοσδήποτε έχει μια βασική γνώση του Internet για να μπαίνει στο facebook ή να διαβάζει τα mail του, μπορεί να το κάνει! Μπορεί κάποιος, να πληρωθεί από τον καφέ που πίνει, προωθώντας τον και μιλώντας γι’ αυτόν!

Στείλτε μου μήνυμα για να μάθετε περισσότερες πληροφορίες στο criss2kk5@yahoo.gr

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Ίσως το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα Βυζαντινής Ψαλμωδίας που υπάρχει, κατα τη γνώμη μου. Εξαιρετική Χριστιανική μελωδία, μιας παλιάς εποχής.

Οι εορτάζουσες και εορτάζοντες να χαίρονται την εορτή τους, υγεία – χαρές και καλή τύχη πάντα.

ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΟΙΡΑ..

http://www.skai.gr/news/greece/article/229668/suriza-eglimatiki-ratsistiki-praxi-i-epithesi-sti-manolada/

Κακά τα ψέματα, ο νεοέλληνας έχει περισσότερες πιθανότητες να είναι ζώο παρά άνθρωπος. Το έχω ξαναδεί απο 20ετίας το σενάριο, βέβαια τότε γινόταν με Αλβανούς (Ας είναι καλά αυτός ο «καλός» άνθρωπος που άνοιξε τα σύνορα πίσω στις αρχές δεκαετίας 90..), που τους έπαιρναν οι αγρότες για να δουλεύουν στα χωράφια -αφού οι ίδιοι ήταν «επιχειρηματίες» πια και δεν λέρωναν τα χεράκια τους-, και μετά αντι να τους πληρώσουν όπως έπρεπε, καλούσαν την Αστυνομία για να τους απελάσει. Μετα ήταν κακός ο Αλβανός που γύριζε Ελλάδα με τα πόδια σε 3 μέρες (αφού δεν υπήρχαν σύνορα) και τον σκότωνε τον αγρότη που τον εκμεταλλεύτηκε.. Είναι όμως και αυτός ο αντίλογος που υπάρχει πάντα, σε όλες τις περιπτώσεις.

Περιμένουμε να αναπτυχθούμε έτσι? Αυτός ο τρόπος σκέψης που υιοθέτησε ο νεοέλληνας την τελευταία 20ετία, μας έφερε εδώ που είμαστε! Οτι ο Έλληνας είναι ξαφνικά κάτι ανώτερο, αφού πηρε τα δάνεια απο την Ευρώπη, έπαιξε κάποια απο τα χρήματα στο χρηματιστήριο επι εποχής Σιμήτη, έβγαλε λίγο χρήμα, αλλα εκεί πια έχασε την ψυχή του. Επαψε να είναι άνθρωπος. Σκέφτηκε οτι με το χρήμα του και τα 2-3 αυτοκίνητά του έγινε κάτι ανώτερο, και γι’ αυτο πια δε θα ασχολείται με τη γή του, αλλας ως «Επιχειρηματίας» θα προσλάβει εργάτες γης – και φυσικά αυτοί θα είναι λαθρομετανάστες. Η οικονομικότερη λύση, κατα κάποιον τρόπο.

Ετυχε να παρακολουθήσω στις ειδήσεις ενα στιγμιότυπο απο μια εκδήλωση του Κολλεγίου Αθηνών. Κάποιοι απόφοιτοι του Κολλεγίου που είναι πετυχημένοι επαγγελματίες μίλησαν για την οικονομική κρίση της Ελλάδας και τα σενάρια περί «Αναπτυξης». Ένας έφερε ως παράδειγμα μια συζήτηση με έναν μεγαλοαγρότη – επιχειρηματία. Ο «επιχειρηματίας» τον ρώτησε πότε πιστεύει οτι θα έχουμε ανάπτυξη στην Ελλάδα, και ο απόφοιτος του είπε «Οταν θα βγώ έξω μερα μεσημέρι, και θα δώ τα cafe της περιοχής άδεια και τα κτήματα γεμάτα απο τους νέους Έλληνες  που θα δουλεύουν!. Τοτε θα ξέρω, οτι όντως κάνουμε τα πρώτα βήματα για Ανάπτυξη.». Τότε ο «επιχειρηματίας» τον κοίταξε με μια έκφραση σαν να χάνει τη γη κάτω απο τα πόδια του, και του είπε «Λες να φτάσουμε μέχρι εκεί???».. Εντάξει, είναι πλέον σίγουρο οτι ο απόφοιτος του Κολλεγίου που μίλησε έτσι, είναι της Χρυσής Αυγής! Τέλος! Να θέλει να δουλέψουν στα κτήματα οι Έλληνες και οχι οι λαθρομετανάστες?? Είναι πράγματα αυτά??

Και το κερασάκι στην τούρτα, δια στόματος της όμορφης παρουσιάστριας του ΣΚΑΙ.. «Μα να συμπεριφέρεται κανείς έτσι, σε αυτούς τους αδικημένους ανθρώπους (λαθρομετανάστες), που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα??». Ναι, κατακρίνω αυτη την αδικία και εγώ, δούλεψε και πρέπει να πληρωθεί! Αλλα εγω τί μοίρα έχω στον ήλιο, δηλαδή?

1. Όταν ρωτήσει κανεις 10 τελειόφοιτους, τί θα κάνουν μόλις πάρουν το πτυχίο τους, οι 7 στις 10 απαντήσεις που θα πάρει θα είναι «Θα φύγω έξω, Αγγλία ή Αμερική για master και δουλειά».

2. Οταν ο κάθε λαθρομετανάστης μπορεί να νοσηλευτεί εντελώς δωρεάν στα νοσοκομεία μας και εγω ως Έλληνας πρέπει να πληρώσω, εχω στον ήλιο μοίρα?

3. Όταν θα είμαι τυχερός βγαίνοντας απο τη Σχολή να βρω μια δουλειά που να μου δίνει 900 ευρώ (το πολύ) και να δουλεύω 15 ώρες τη μέρα, θα εχω στον ήλιο μοίρα? Πως κανεί καποιος οικογένεια έτσι σήμερα?

4. Όταν σε κάθε αγγελία για εύρεση εργασίας, ζητούν 2-3 χρόνια προυπηρεσίας και αν δεν έχεις προυπηρεσία δεν σε παίρνουν (γιατί σε θέλουν έτοιμο πια, και όχι να σε εκπαιδεύσουν οι ίδιοι όπως παλιά), έχω στον ήλιο μοίρα?

5. Όταν βλέπω οτι το κράτος σαμποτάρει τον ίδιο του τον εαυτό, πουλώντας και νοικιάζοντας λιμάνια στους Τούρκους που είναι εχθροί μας (και χρηματοδοτεί με αυτόν τον τρόπο, τα επεκτατικά τους σχέδια ενάντια στην Ελλάδα), ενώ ο Καραμανλής ήταν κακός οταν απο το 2004 και μετα ήθελε να ξεκινήσει συνεργασία με Κίνα και Ρωσία, έχουμε στον ήλιο μοίρα?

6. Όταν φτάνουμε εν έτει 2013, να είμαστε οι Έλληνες μειονότητα στα ίδια μας τα σχολεία και να μην κυκλοφορούμε έξω όταν πέσει το φως, γιατί η Αθήνα όπως και άλλες πόλεις γίνονται «γκέτο» λαθρομεταναστών (Πακιστανοί – Γεωργιανοί – Αφρικανοί) που σφάζονται μεταξύ τους για το ποιος θα επικρατήσει στην περιοχή, έχουμε στον ήλιο μοίρα?

7. Όταν ο Μαλάκας, χαρακτηριζει τα παιδιά που είναι η χαρά της ζωής, ως «τεκμήρια», έχουμε στον ήλιο μοίρα? Ξανά! Πως να κάνει κάποιος οικογένεια σήμερα?? Εαν όμως χαρακτηρίζονταν και τα παιδιά των λαθρομεταναστών (και των ελάχιστων νόμιμων) ως «τεκμήρια», τότε δεν θα γινόμασταν μειονότητα στα σχολεία και τις περιοχές μας!

Η μόνη ελπίδα που υπάρχει για να βοηθηθεί η Ελλάδα, δε θα είναι απο τους κοιμισμένους νεοέλληνες που ενω δεν έχουν δουλειά, ξέρουν μονο «μπάλα-καφέ και γκόμενες» με τα μειωμένα λεφτά του μπαμπάκα. Η βοήθεια θα έρθει απο έξω. Το σημαντικό είναι οτι η στάση των υπολοίπων χωρών της Ευρώπης απέναντι στην Ελλάδα, αλλάζει τον τελευταίο χρόνο. Οικονομολόγοι, επιστήμονες και πολιτικοί αναλυτές αρχίζουν να μας υποστηρίζουν καταλαβαίνοντας, οτι τα επιβληθέντα οικονομικά μέτρα είναι το βαρίδι που θα μας πάει στον πάτο της θάλασσας και όχι το σωσίβιο που θα προκαλέσει Ανάπτυξη. Όταν η  Spiegel, παύει να υποστηρίζει τη Γερμανία (που είναι η χώρα της) και υπολογίζει τα κατοχικά δάνεια και τις κατοχικές αποζημειώσεις που χρωστάει η Γερμανία στην Ελλάδα, αυτό ίσως είναι μια ελπιδα για τη χώρα μας, αλλα δεν την εκμεταλλεύονται οι πολιτικοί μας.

Θα πεί κανείς, μα καλά αφού είσαι τόσο απογοητευμένος, γιατί δεν αυτοκτονείς? Τόσοι το κάνουν. Γιατί πιστεύω. Πιστεύω οτι δεν είμαι αδύναμος χαρακτήρας για να επιλέξω την εύκολη λύση της αυτοκτονίας. Πιστεύω οτι θα εκδικηθώ. Εκδίκηση δεν σημαίνει μόνο να ανοίξω τα κεφάλια των πολιτικών που θεωρώ οτι μας προδίδουν (αφού το πανηλίθιο 67% του λαού θεώρησε σωστό να ψηφίσει υπερ όσων μας καταστρέφουν, ενω το υπόλοιπο 33% περίπου θεώρησε σωστό να μην κάνει καν τον κόπο να ψηφίσει. Η βία θεωρώ οτι είναι επιλογή μου, οταν βρίσκομαι σε άμυνα όμως.  Υπάρχουν χειρότερα πράγματα απο μια εκτέλεση ή θάνατο. Το χειρότερο, είναι να δεί κάποιος οτι χάνει τη δύναμη που είχε, χάνει τις καταθέσεις του, το θωρακισμένο αυτοκίνητο με χρήματα του λαού που κοστίζει 750,000 ευρώ, χάνει τα 80 ακίνητα που μπορεί να έχει αφου είναι μέλος του Ισραηλιτικού Συμβουλίου, χάνει τα πάντα και εξαθλιώνεται! Αυτο που επιβάλει στους άλλους, θα γίνει και η τιμωρία του. Αυτή θα είναι μια μοίρα, χειρότερη απο τον θάνατο.

Ετσι μπορεί να παίρνει κανείς δύναμη για να ξεκινά και να τελειώνει τη μέρα του.