Το DNA ως αποθηκευτικός χώρος

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, κατάσκοποι απο Αμερική και Σοβιετική Ένωση προσπαθούσαν να βρούν τρόπους για να μεταφέρουν μυστικά πληροφορίες, χωρίς να το αντιληφθεί ο εκάστοτε εχθρός. Γράμματα με αόρατο μελάνι, κενό τακούνι στα παπούτσια, ψεύτικα δόντια στο στόμα στη θέση αληθινών, ήταν μόνο κάποιοι απο τους τρόπους που χρησιμοποιήθηκαν.shoe-bug_33911-300x154 Με την εξέλιξη της επιστήμης της Πληροφορικής, αλλα και με τη δημιουργία τρόπων συμπίεσης των δεδομένων, εξερευνήθηκε η δυνατότητα αποθήκευσης στρατηγικών πληροφοριών σε microchips, που θα καταλάμβαναν ελάχιστο χώρο, και θα μπορούσαν να μεταφερθούν ραμμένα στη φόδρα ενός ρούχου, μέσα σε μανικετόκουμπα ή καρφίτσες για ταγέρ, και πάλι όμως ο εκάστοτε αντίπαλος έβρισκε τρόπο να ανακαλύψει το μυστικό, ύστερα απο ενδελεχή έρευνα.

Πηγαίνοντας ένα βήμα πιο πέρα λοιπόν, βρέθηκε οτι χειρουργικά μπορούσε να τοποθετηθεί το microchip μέσα στο ανθρώπινο σώμα, να περάσει τα σύνορα ο κατάσκοπος, και κατόπιν επέμβασης να αφαιρεθεί το microchip, και να «διαβαστεί» με τη χρήση υπολογιστή. Φυσικά υπήρχε ο κίνδυνος μόλυνσης του «φορέα πληροφοριών», οπότε και πάλι βρέθηκε τρόπος κατασκευής των microchip, με υλικά που να μην επηρεάζουν αρνητικά την υγεία του οργανισμού. Έτσι λοιπόν μπορούσε να επιτευχθεί αποθήκευση πληροφορίας μακράς χρονικής περιόδου, που θα μπορούσε να κρατήσει και μήνες αν όχι χρόνια. Πριν απο χρόνια είχα διαβάσει σε μελέτες, οτι πιθανότατα στο μέλλον να μπορούσαμε να αποθηκεύσουμε πληροφορία στο ανθρώπινο σώμα, απευθείας σε γονιδιακό επίπεδο χωρίς να χρειάζονται «ξένα σώματα» πλέον (microchips). Το 2012 βρέθηκε τρόπος να αποθηκευτούν 700 terabytes πληροφορίας, σε μόνο 1 γραμμάριο ανθρώπινου DNA.

Πρακτικά λοιπόν κάθε άνθρωπος μπορεί σε απειροελάχιστη ποσότητα γονιδίων του, να «μεταφέρει» αρκετές εκατοντάδες εξωτερικούς σκληρούς δίσκους. Για να δώσω μια απλο’ι’κή εξήγηση, είναι σα να μεταφέρουμε 700 εξωτερικούς δίσκους με ταινίες – τραγούδια – παιχνίδια και οτι άλλο θέλει ο καθένας, επάνω μας, αποθηκευμένους σε μόλις ένα γονίδιο του DNA μας.

Αναρωτηθείτε:

1) Πόσες να είναι άραγε οι αμυντικές εφαρμογές?
2) Πόσα γονίδια (αρα και αποθηκευτικό χώρο) έχει το σώμα μας?
3) Πόσο έχει προοδεύσει η Ιατρική και οι νέες τεχνολογίες?
4)Πώς καταφέραμε να «ανασύρουμε» και να διαβάσουμε πληροφορίες αποθηκευμένες σε ανθρώπινα γονίδια?

Advertisements

ΤΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΤΗΣ Ο.Ε.Α..

Από καιρό προσπαθώ να εντοπίσω αυτά τα περιβόητα χειρόγραφα της ΟΕΑ αλλά ακόμα δεν έχω σταθεί τυχερός στο συγκεκριμένο θέμα. Ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει όλη την υπόθεση της Ομάδας Εθνικής Αποκαταστάσεως που με βάση το θρύλο δημιουργήθηκε πίσω στα 1947 από τον Στρατάρχη Παπάγο..  Διάφορες ιστορίες, κυρίως ανεπιβεβαίωτες φήμες έχουν γραφτεί με τα χρόνια για τη σύνδεση τής ΟΕΑ με τη Μασονική Στοά αλλά και τον φερόμενο θεματοφύλακα της κάποιον Καραγεωργίου από τον Βόλο, που κάποιες φορές υπέγραφε και ως Υπολοχαγός… Το μόνο τεκμηριωμένο που μπόρεσα να βρω ήταν μια συνέντευξη που είχε δώσει ο γνωστός Ιωάννης Φουράκης σε κάποιο περιοδικό πριν από χρόνια καθώς επίσης και κάποια άρθρα σε περιοδικά από την ΟΕΑ (τα άρθρα έχουν τη μορφή εικόνων οπότε για να τα διαβάσετε θα πρέπει να κατεβάσετε τις εικόνες στον υπολογιστή σας και στη συνέχεια να τις μεγαλώσετε με το πρόγραμμα που ανοίγετε τις εικόνες.). Παρακάτω παραθέτω τη συνέντευξη του κου Φουράκη και τις εικόνες από το άρθρο της ΟΕΑ..

***

 

Π.Γ.: Σύμφωνα με τη νεομυθολογία του πράγματος, ο Παπάγος ήταν ιδρυτής της Ο.Ε.Α., έτσι δεν είναι;

Ι.Φ.: Ναι. Η  Ο.Ε.Α. βέβαια, είναι μία συνέχεια από τον Μακρυγιάννη, και όλα αυτά σχετίζονται με την επανάσταση της 3ης Σεπτέμβρη. Και αναφέρεται στα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, ότι οι ’άγγλοι και οι Γάλλοι αναζητούσαν μία μυστική οργάνωση πίσω από τον Μακρυγιάννη. Από τον Μακρυγιάννη περνάει η διαδοχή στην «Ομάδα 3Ε» (Τρία Έψιλον, ή «Τριεψιλονίτες»), που αποτελούνταν από τον αξιωματικό Λυκούδη και δυο-τρεις άλλους, και είναι εκείνοι οι οποίοι επέμεναν επί κυβερνήσεως Δεληγιάννη να γίνει η επίθεση εναντίον των Τούρκων στη Θεσσαλία και η επανάσταση στην Κρήτη. Ο Δεληγιάννης και ο βασιλιάς επέμεναν ότι δεν υπήρχαν οι στρατιωτικές και οικονομικές δυνατότητες για τέτοιες επιχειρήσεις, αλλά παρ’ όλα αυτά η ομάδα αυτή πράγματι κίνησε την εκστρατεία στη Θεσσαλία και την επανάσταση στην Κρήτη, και πάθαμε τη μεγάλη καταστροφή του 1897…

 

Ψάχνοντας εγώ, βρίσκω δίχως αυτό να σημαίνει ότι τα μέλη της ομάδας 3Ε ήταν Τέκτονες – ότι πίσω από αυτούς βρισκόταν οι Μασόνοι και συγκεκριμένα ο πρίγκιπας Ροδοκανάκης. Ψάχνοντας, λοιπόν, πέφτει στα χέρια μου το αρχείο του επίσημου τεκτονικού περιοδικού της Μεγάλης Στοάς, ο Πυθαγόρας, έντυπο εσωτερικής κυκλοφορίας, και όλο αυτό το αρχείο και άλλα πολλά μου τα έχει δώσει ο καθηγητής Γεώργιος Στεργίου, υψηλόβαθμος Τέκτονας, ο οποίος εκβιαστικά πείστηκε να γράψει ένα μικρό βιβλίο που υποτίθεται ότι αποδείκνυε ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν Τέκτονας, ενώ φυσικά ο Βενιζέλος δεν ήταν. Λοιπόν, στα έντυπα αυτά βρήκα ότι ο Μέγας Θησαυροφύλαξ της Μεγάλης Στοάς το 1897 ήταν ο Θεόδωρος Χερτς, ο ιδρυτής του Διεθνούς Σιωνισμού… Τέλος πάντων, λοιπόν, το «Λωτό» υποτίθεται ότι τον έχει ο Πρόκος και τον δίνει στο άτομο που προανέφερα, όπως ισχυρίζεται το ίδιο το άτομο αυτό σε μια συνάντηση μας στο σπίτι μου, αλλά -απ’ όσο ξέρω- δεν υπάρχει καμία χειροπιαστή απόδειξη γι’ αυτή τη δοσοληψία. Έρχονται τώρα κάποια δημοσιεύματα και με κατηγορούν εμμέσως ότι ενώ έχω πολλές πληροφορίες από συγκεκριμένο πρόσωπο, δεν ανέφερα ποτέ το όνομα του, μία έμμεση κατηγορία για να πουν ότι τις πληροφορίες περί των Έψιλον τις πρωτοπήρα από το συγκεκριμένο πρόσωπο, τον υποτιθέμενο «Φύλακα του Λωτού», άρα δεν αποτελούν αποτέλεσμα δικής μου έρευνας και δικής μου γνώσης ή εφεύρεσης. Φυσικά, όσον αφορά εμένα, όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα… Εγώ πιστεύω ότι οι περισσότερες «ελληνοκεντρικές» οργανώσεις και τα «ελληνοκεντρικά» περιοδικά – δίχως αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι οι επικεφαλής και οι εκδότες τους και τα μέλη τους έχουν κάποια άμεση γνώση γι’ αυτό- κατευθύνονται από τον Τεκτονισμό. Ενώ ακόμη και γνωστοί «ελληνοκεντρικοί» συγγραφείς παίρνουν τα κείμενα τους έτοιμα από τη Στοά Προμηθέα. Αυτήν τη στιγμή, υπάρχει ένα κίνημα που προετοιμάζει το έδαφος για να πει ότι ο «Λωτός», που υποτίθεται ότι είναι το σύμβολο του «κινήματος της αναγέννησης του Ελληνισμού», το οποίο όπως είπα υποτίθεται ότι προέρχεται από τον Μακρυγιάννη, τον Γιάννη Διάκο και έπειτα από τον Ελευθέριο Πρόκο (και μετά από αυτόν δεν υπάρχει διάδοχος), θα δοθεί σε αυτόν που θα εμφανιστεί για να διαδεχθεί τον Πρόκο. Ο «Λωτός» είναι ένας «θυρεός», ένας τίτλος, μία σφραγίδα εξουσίας…

 

Τώρα, πρέπει να πούμε ότι διεθνώς προετοιμάζεται ένας νέος ψευδο-Μεσσίας, ένας νέος παγκόσμιος «Χριστός», αλλά προετοιμάζεται και ένας «βασιλέας των Ελλήνων». Σχετικά με αυτόν τον δεύτερο, την υπόθεση κυρίως τη στηρίζουν στη δική μου αναφορά στο βιβλίο μου Τα (προ)Μηνύματα των Δελφών, ότι ο αληθινός βασιλέας των Ελλήνων στέφθηκε τα τελευταία χρόνια στο Μυστρά. Επίσης, πρέπει να πούμε ότι συγκεκριμένοι «εθνικιστικοί» και βασιλικοί κύκλοι καλλιεργούν τις φήμες ότι ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Γκλύξμπουργκ (το υποτιθέμενο αληθινό του επώνυμο είναι Κωνσταντίνος Χριστιανός) είναι απόγονος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, βρίσκουν υποτιθέμενες ρίζες ότι ο μικρός γιος του Παλαιολόγου μετά την Πτώση της Κων/πολης βρέθηκε στην Τεργέστη, και από εκεί πήγε στη Δανία, παντρεύτηκε μία πριγκίπισσα και ίδρυσε την υποτιθέμενη δυναστεία των Χριστιανών, διότι το Γκλύξμπουργκ δεν είναι επίθετο αλλά τοπωνύμιο συγκεκριμένης περιοχής. Λοιπόν, προκειμένου οι γνωστοί βασιλικοί κύκλοι να έχουν ένα αντίβαρο και έναν αντιπερισπασμό στο ενδεχόμενο να εμφανιστεί ένας άλλος ηγέτης, ο οποίος θα πει ότι είναι απόγονος των Λασκαραίων ή του Παλαιολόγου και ότι του ανήκει ο θρόνος, έχοντας κάποιο επιτελείο που θα τον προωθήσει και θα τον επιβάλλει, κι έτσι οι κύκλοι αυτοί ετοιμάζουν αυτό το άλλο σενάριο ότι ο Κωνσταντίνος είναι ο απόγονος των Παλαιολόγων. Αλλά οι Προτεστάντες και οι Τέκτονές τους έχουν λάβει τα μέτρα τους, για να μας παρουσιάσουν έναν νέο ηγέτη, κάτω από τις συνθήκες μιας επικείμενης εθνικής καταστροφής ή μιας επικείμενης ανατάσεως και εξαπλώσεως του Ελληνισμού: διότι αν π.χ. ενωθεί η Κύπρος με την Ελλάδα και ανακτήσει η Ελλάδα κάποια εδάφη, είναι αναγκαία και αναπόφευκτη η ύπαρξη βασιλείας, διότι από κράτος θα γίνουμε έθνος, θα πρέπει να έχουμε ένα εθνικό πρόσωπο, αφού λογικά δεν μπορεί να υπάρχει έθνος χωρίς ένα κέντρο αναφοράς, άσχετα αν τώρα που είμαστε κρατίδιο δηλαδή μια εξαρτημένη επαρχία της Ευρώπης αυτή η ανάγκη δεν είναι φανερή, και αν ενωθεί η Ελλάδα με την Κύπρο θα πρέπει αυτή να έχει ανεξάρτητη κυβέρνηση και κοινοβούλιο, και το ίδιο ισχύει π.χ. για τον Πόντο ή τη Μικρά Ασία, θα πρέπει να υπάρχει ένα ενωτικό εθνικό πρόσωπο, ένας βασιλιάς. Έτσι, λοιπόν, απέναντι σ’ αυτό το σενάριο, οι Προτεστάντες και οι Τέκτονές τους, οι οποίοι είναι ενάντιοι σε ένα τέτοιο όραμα, έχουν τα «εφεδρικά» τους σενάρια. Κι όταν λέω «Τέκτονες» δεν εννοώ τους Έλληνες Τέκτονες ή τη Μεγάλη Στοά της Ελλάδας, αλλά εννοώ τους Προτεστάντες, και βασικά τη βασιλική ηγεσία της Αγγλίας. Εννοώ τους περιβόητους «72 Αόρατους» που καθορίζουν τις τύχες του πλανήτη, οι οποίοι συνεδριάζουν κάτω από συγκεκριμένες φάσεις του φεγγαριού και περιοδικές αστρολογικές συνθήκες στα υπόγεια του ναού του Κατέρμπουρυ (όπου και αλλάζουν φαινότυπο και μορφή και είναι ερπετόμορφοι, αυτό είναι το μυστικό τους, διότι πρέπει να ξέρετε ότι δεν υπάρχει π.χ. λόρδος χωρίς ουρά), φτιάχνουν τους άξονες των τεκταινομένων στον πλανήτη, κι από εκεί αυτοί διοχετεύονται στις Στοές και στις μυστικές υπηρεσίες και στα ιδρύματα και στις κυβερνήσεις. Για όλα αυτά δεν φταίνε οι Τέκτονες, αφού δεν αποτελούν παρά ένα ενδιάμεσο μικρό κανάλι διοχέτευσης κατευθυντήριων γραμμών.

 

Λοιπόν, όπως είπα, στα «εφεδρικά» τους σενάρια, προβλέπουν ότι θα μας παρουσιάσουν τον «βασιλέα» αυτόν, και τότε θα εμφανιστεί ο κύριος τάδε και θα πει «εγώ έχω το διάδημα που παρέλαβα από τον Πρόκο και τον Φύλακα», το Λωτό, και «είμαι ο απόγονος της δυναστείας» την οποία υποτίθεται ότι διατήρησαν οι «Έψιλον». Μέσα στα σχέδια των 72 για την ανάπτυξη του νέου ελληνιστικού κινήματος, προβλεπόταν να αναπτυχθούν οι λεγόμενοι «αρχαιολάτρες» ώστε να υπάρξει σύγκρουση με τον Ελληνορθοδοξία, η οποία, ως η μοναδική συγκροτημένη δύναμη των Ελλήνων, αποτελεί την ισχυρότατη αμυντική και επιθετική ασπίδα κατά της παγκοσμιοποίησης και ομογενοποίησης…

ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ ΤΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ…

masons

«Εμείς είμαστε μασόνοι», είπαν τέσσερα μέλη του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου στον πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό κατά τη διάρκεια της συγγραφής -μαζί με τον καθηγητή Β. Φίλια- του βιβλίου των Θρησκευτικών της Α’ Λυκείου. Την αποκάλυψη έκανε ο ίδιος ο πατέρας Μετάλλινος στην Ημερίδα των Θεολόγων στη Λευκάδα πριν από μερικούς μήνες, και καλό θα είναι τώρα που ο νέος υπουργός Παιδείας Άρης Σπηλιωτόπουλος ξεκινάει «από το μηδέν» να το έχει υπόψη του και να μας πει εάν αποδέχεται να καθορίζουν οι μασόνοι -με αυτήν τους την ιδιότητα- την ύλη των βιβλίων μας.

Όπως είπε o π. Γ. Μεταλληνός στο μπλογκ Thriskeftika, «ένα βασικό μειονέκτημα του εκπαιδευτικού έργου είναι τα Αναλυτικά Προγράμματα που συντάσσονται στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Μας δίνουν μετά καλούπια και λένε σε μας τους συγγραφείς να ρίξουμε υλικό μέσα στα συγκεκριμένα καλούπια. Σε μένα λοιπόν και στον κ. Φίλια ανατέθηκε η συγγραφή του βιβλίου της Α΄ Λυκείου. Έπρεπε να γράψουμε και για τη θέση της Εκκλησίας απέναντι σε άλλα θρησκεύματα. Πριν κυκλοφορήσει το βιβλίο οι μασόνοι και οι χιλιαστές μάς έκαναν αγωγές. Ζητήσαμε ακρόαση από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (Π.Ι.). Όταν πήγαμε να τους συναντήσουμε, 4 μέλη του Π.Ι. (η μία ήταν γυναίκα), όχι θεολόγοι, μας είπαν ευθαρσώς: «Εμείς είμαστε μασόνοι». Ο πρόεδρος του Π.Ι. ήρθε σε δύσκολη θέση, αλλά εγώ τους είπα «Αυτό με χαροποιεί», γιατί ξέραμε με ποιους έχουμε να κάνουμε. Τελικά γράψαμε τις ενότητες αναφέροντας αρχικά τη διδασκαλία των μασόνων και των χιλιαστών και μετά τις εγκυκλίους της Εκκλησίας για τις ομάδες αυτές. Μετά από δυο-τρία χρόνια, μια μέρα μου τηλεφώνησε ο κ. Φίλιας και με ρώτησε αν είχα δει τη νέα ενότητα του βιβλίου της Α΄ Λυκείου. Το βιβλίο είχε αλλαχθεί και έγραφε τελείως διαφορετικά από αυτά που εμείς είχαμε γράψει. Κάποιοι δικοί μας έκαναν αλλαγές χωρίς να το ξέρουμε. Τότε ζητήσαμε την απόσυρση συνολικά του βιβλίου και τη συγγραφή άλλου από άλλους συγγραφείς. Αλλά αυτό δεν έγινε».

Εμείς έχουμε μερικές παρατηρήσεις να κάνουμε:

1. Η ομολογία μελών του Π.Ι. ότι είναι μασόνοι φανερώνει ξεκάθαρα γιατί τα βιβλία αποχριστιανίζονται. Πώς μπορούμε να δεχόμαστε τα νέα βιβλία αδιαμαρτύρητα όταν ξέρουμε με βεβαιότητα ότι ανάμεσα στους υπεύθυνους για το περιεχόμενό τους υπάρχουν μασόνοι; Άλλωστε και ο π. Γεώργιος διερωτήθηκε αν και σήμερα υπάρχουν μασόνοι στο Π.Ι. και θεώρησε πως το γεγονός αυτό μπορεί να μας ερμηνεύσει γιατί το μάθημα των Θρησκευτικών πολεμείται.

2. Η ευθύνη για την αλλαγή της ενότητας για τους χιλιαστές ανήκει στο Π.Ι. Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να μας αποκαλύψουν οι θεολόγοι του Π.Ι. τον συγγραφέα της νέας ενότητας για τους χιλιαστές. Σε κάθε περίπτωση, είναι αντιδεοντολογικό και άδικο να αποδίδεται η νέα ενότητα στον π. Γεώργιο και τον κ. Φίλια (που τα ονόματά τους αναφέρονται ως συγγραφέων του βιβλίου), ενώ την έχουν γράψει άλλοι. Επίσης, είναι ψευδής η πληροφορία ότι οι συγγραφείς συμφώνησαν δήθεν για τη νέα ενότητα για τους χιλιαστές. Ούτε ενημερώθηκαν για την αλλαγή, ούτε πολύ περισσότερο συμφώνησαν με αυτήν.

3. Η νέα ενότητα για τους χιλιαστές πρέπει να αποσυρθεί και να επανέλθει η παλαιότερη που είχαν γράψει οι συγγραφείς του βιβλίου. Ας τα γνωρίζει αυτά ο κ. Σπηλιωτόπουλος…

Οι παραπάνω πληροφορίες πάρθηκαν από το Παρόν της Κυριακής και με τη φιλική προσφορά της Dimitra888.

Για να έχουμε μια ξεκάθαρη άποψη για το θέμα των Μασόνων και αν αυτοί πρέπει να υπάρχουν μέσα στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, πρέπει να δούμε τί ακριβώς είναι οι Μασόνοι και η Μασονία γενικότερα.. Μέσα λοιπόν από τη σελίδα της Εθνικής Μεγάλης Στοάς βλέπουμε ότι Μασονία ή Ελευθεροτεκτονισμός είναι μια Αδελφότητα και όχι Θρησκεία ή αίρεση που σκοπό έχει τα μέλη της να βελτιωθούν σε πνευματικό επίπεδο και αυτό θα το καταφέρουν μέσα από την αυτογνωσία και την έρευνα.

Το θέμα είναι γιατί οι Μασόνοι προσβλήθηκαν από τις αναφορές του βιβλίου των Θρησκευτικών , αφού όπως λένε και μέσα στην επίσημη σελίδα τους δεν έχουν καμία σχέση με οποιαδήποτε Θρησκεία και κάθε μέλος της Μασονίας μπορεί να λατρεύει όποιον Θεό θέλει. Λένε επίσης ότι για να αποφεύγονται οι αντιπαλότητες δεν θέλουν τα μέλη να αναφέρονται στο Θεό τους με το όνομα του αλλά ως Μεγάλο Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος

Επίσης τι σχέση μπορεί να έχουν οι Μασόνοι με τους Χιλιαστές και γιατί θίχτηκαν τόσο από τις αναφορές στο βιβλίο? Για του λόγου το αληθές δείτε παρακάτω :

«Ο Ελευθεροτεκτονισμός αγκαλιάζει όλα τα άτομα που πιστεύουν στο Θεό. Η πίστη σε έναν Θεό είναι απαραίτητη για να γίνει κανείς Ελευθεροτέκτονας. Ο Ελευθεροτεκτονισμός περιλαμβάνει στις τάξεις του Χριστιανούς, Μουσουλμάνους, Ινδούς, Εβραίους κλπ. και γενικά ανθρώπους που πιστεύουν σε κάθε θρησκεία. Η χρήση της προσωνυμίας «Μεγάλος Αρχιτέκτονας» από τον Ελευθεροτεκτονισμό αποτελεί ύψιστη απόδοση σεβασμού προς τον Θεό που πιστεύει κάθε μέλος του, αποφεύγοντας να προκαλεί θρησκευτικές διαφορές. Σκεφθείτε τι θα μπορούσε να προκληθεί αν σε μία Στοά που αποτελείται από Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και Ινδούς αποκαλείτο ο θεός είτε Χριστός είτε Αλλάχ είτε Βούδας. Κατά συνέπεια, άτομα των διαφορετικών θρησκειών δηλώνουν συλλογικά την πίστη τους στον Θεό αποκαλώντας Τον Μεγάλο Αρχιτέκτονα. Η προσωνυμία αυτή συναντάται για πρώτη φορά στο βιβλίο «Τίμαιος» του Πλάτωνα. Επίσης θα πρέπει να τονιστεί κατηγορηματικά ότι δεν επιτρέπονται οι θρησκευτικές συζητήσεις στις στοές.»

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους Τέκτονες και τη Μεγάλη Στοά της Ελλάδας μπορείτε να δείτε την επίσημη σελίδα : Μεγάλη Στοά της Ελλάδας.

Η ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΤΗΣ ΠΥΡΙΤΙΔΑΣ

Remember, remember, the 5th of November

The Gunpowder Treason and plot;

I know of no reason why Gunpowder Treason

Should ever be forgot.

Αρκετοί λαοί θεωρούν οτι η κυβέρνηση που έχουν δεν είναι αυτή που τους αξίζει φυσικό επακόλουθο λοιπόν είναι να επαναστατήσουν και να βγούν στους δρόμους κάνοντας διαδηλώσεις και φωνάζοντας. Παρόλα αυτά όμως πάντα υπήρχαν οι θερμοκέφαλοι που θα προσπαθούσαν να κάνουν κάτι ακραίο για να ανατρέψουν το τυραννικό πολίτευμα. Ένας απο αυτούς ήταν και ο Γκάι Φώουκς (Guy Fawkes).

Το 1605 ο βασιλιάς της Αγγλίας ήταν ο Ιάκωβος Α’ κάποιοι από τους πολίτες ήταν δυσαρεστημένοι με τη διακυβέρνηση του και ένας από αυτούς ήταν και ο Γκάι Φώουκς που μαζί με μια ομάδα παράτολμων φίλων του αποφάσισαν να ανατινάξουν τα κτήρια του Βρετανικού Κοινοβουλίου ενώ ο βασιλιάς και η οικογένεια του θα βρίσκονταν μέσα. Το χτύπημα αποφασίστηκε να λάβει χώρα στις 5 του Νοέμβρη την ημέρα δηλαδή της έναρξης της Βουλής.

Η Συνωμοσία οργανώθηκε σαν αντίδραση στην τυραννική βασιλεία του Ιακώβου Α’ και στα σκληρά μέτρα του προτεστάντη βασιλιά απέναντι στους Καθολικούς. Η επίθεση είχε σχεδιαστεί πολύ καλά και διεξοδικά. Ο Φώουκς και η ομάδα του βρήκαν ένα κελάρι κάτω από το κτήριο της βουλής και συγκέντρωσαν 36 βαρέλια πυρίτιδας, τα οποία θα ανατίναζαν για να δολοφονήσουν τα μέλη του Κοινοβουλίου. Κάποιοι συνωμότες, ωστόσο, ανησυχούσαν από το γεγονός ότι στο κτίριο της Βουλής θα βρίσκονταν κι άλλοι Καθολικοί, ίσως και αγαπημένα τους πρόσωπα . Έτσι στείλανε προειδοποιητικές επιστολές σε αρκετό κόσμο. Ένας από τους ανθρώπους που έλαβαν αυτές τις επιστολές ήταν και ο Λόρδος Monteagle, τον οποίον προειδοποιούσαν να μην παρουσιαστεί στη συνέλευση.

Το συμβάν συζητήθηκε αρκετά, κινήθηκαν υποψίες κι έτσι ξεκίνησαν οι έρευνες στις υπόγειες σήραγγες κάτω από τη Βουλή των Λόρδων. Ο Γκάι Φώουκς ανακαλύφθηκε και συνελήφθη το πρωινό της 5ης Νοεμβρίου. Μετά από βασανιστήρια, αποκάλυψε τα ονόματα των υπόλοιπων της ομάδας, που είτε ήταν ήδη γνωστοί είτε νεκροί. Όλοι καταδικάστηκαν και στις 31 Ιανουαρίου εκτελέστηκαν με αγχόνη και διαμελισμό.

Η κίνηση αυτή εναντίον του βασιλιά Ιακώβου Α’ της Αγγλίας έμελε να μείνει γνωστή στην Ιστορία ως «Η Συνομωσία της Πυρίτιδας» και ο Φώουκς με τους φίλους του ονομάστηκαν «Συνoμώτες». Έκτοτε κάθε 5η του Νοέμβρη γιορτάζεται ως η νύχτα του Γκάι Φώουκς στην οποία καίγεται ένα ομοίωμα του στη φωτιά.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ CIA Vol.2

Κάποιοι θα διαβάσατε το προηγούμενο άρθρο μου στην κατηγορία συνομωσίες που είχε ως θέμα τους Έλληνες επιχειρησιακούς πράκτορες(κατάσκοποι) της CIA που οι συνάδελφοι τους, τους ονόμαζαν “THE GREEK MAFIA”. Διαβάσαμε για το κυνήγι του Τσε από τον Τομ Καραμεσίνη, διαβάσαμε για το σκάνδαλο “WATERGATE” και την ανάμειξη του Τζόρτζ Ιωαννίδη και «παρακολουθήσαμε» την θητεία του Τζόρτζ Κάλλαρη σε Αθήνα, Ινδονησία (1959-1962), Λάος (1962-1965), Φιλιππίνες (1970-1974) και στη Βραζιλία αλλά και την εξέλιξη του στη νευραλγική διεύθυνση Σοβιετικής Ενωσης – Ανατολικής Ευρώπης. Αυτά που διαβάσατε για του τρείς Έλληνες της CIA μπορεί να σας φαίνονται υπερβολικά και κατά κάποιο τρόπο ψέματα όμως είναι η αλήθεια. Το θέμα είναι ότι αυτοί οι 3 είναι παπαδοπαίδια σε σχέση με τον Έλληνα για τον οποίο θα διαβάσετε παρακάτω….

GUST LAZARIS AVRAKOTOS (1938 –2005)

Ο Gust Avrakotos (Γκάστ Αβρακωτός) γεννήθηκε στην Πενσυλβάνια των Η.ΠΑ και ήταν γιος κατασκευαστή ελαφρών ποτών. Εργάστηκε λίγο στην εταιρία Jones and Laughlin Steel πρίν αποφοιτήσει από το Λύκειο το 1955. Ο Αβρακωτός έκανε αίτηση στο πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ από το οποίο και αποφοίτησε και στη συνέχεια φοίτησε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Carnegie( Carnegie Institute of Technology). Μετά στρατολογήθηκε από τη CIA και οι αποστολές του περιελάμβαναν αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα και στα αρχηγεία της CIA στο Langley, Virginia.

Στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα υπηρέτησε απο το 1965 εως το 1978, ως επικεφαλής Τμήματος Εξωτερικών Υποθέσεων. Ήταν επιτελικός πράκτορας της CIA και προϊστάμενος (και αδερφικός φίλος) του σταθμάρχη της υπηρεσίας, Ρίτσαντ Γουέλς. Όταν τον εκτέλεσε η 17Ν πρότεινε -στα σοβαρά- στον Χένρι Κίσιγκερ, να «καθαρίσει 35-40 απο αυτούς της 17Ν …. Και δεν με νοιάζει αν χτυπήσουμε και μερικούς λάθος ανθρώπους».Ευτυχώς, τον πρόλαβε το Γουότεργκέιτ…

Ο Philip Agee, ο άνθρωπος που ακόμη και σήμερα ο πατέρας Μπούς αποκαλεί «τον μεγαλύτερο προδότη στην μεταπολεμική ιστορία των ΗΠΑ» ξέρει τον Dr.Dirty. Ο Philip «αυτομόλησε» απο την CIA το 1971 και με το βιβλίο «CIA :The inside story», προκάλεσε σάλο με τις αποκαλύψεις του. Ο πατέρας Μπούς, τον θεώρησε υπεύθυνο για την δημοσιοποίηση του ονόματος του Γουέλς και του ρόλου του Gust Abrakotos…

« Μα, το θέμα είναι πως ο Γουέλς, ήταν το Νο2. Και δεν είχε εμπλακεί στην εσωτερική πολιτική, όχι τουλάχιστον όπως ο Gust…Αυτό τους έκανε έξαλλους και δεν το ξέχασαν ποτέ. Δεν έχω παράπονο, ο πατέρας Μπούς ακόμη με θυμάται που και που με δηλώσεις του. Ο Gust, πίστεψτε με, ήταν πραγματικά Dr. Dirty. Ειδικά για την Ελλάδα…»

Ο Gust Αbrakotos Lazaris ή Lazaridis, ήταν ένθερμος υποστηρικτής του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 και της δικτατορίας που ακολούθησε. Η ιστορία μέλει να αποκαλύψει ποιός ήταν πραγματικά ο ρόλος του, κατά την προετοιμασία της…

« Ο Ιωαννίδης ήταν ο τακτικότερος συνομιλητής του, ενω ο Παπαδόπουλος και ακόμη λιγότερο ο Παττακός είχαν μαζί του μάλλον εθιμοτυπικές σχέσεις», θυμάται σήμερα ένας απόστρατος αξιωματικός ο οποίος υπηρέτησε ως ακόλουθος στην φρουρά ενός εκ των τριών…Ακόμη με δικό του τρόπο μας περιγράφει την σημασία που απέδιδε στο ρόλο του «Gust» σε σχέση με το «Ελληνικό ζήτημα» η Αμερικανική πολιτική ηγεσία και ο Χένρυ Κίσιγκερ προσωπικά, το έγκριτο αμερικανικό «THE NATION» . (Obituary of a spy, Ιανουάριος 2005):

«Την επόμενη χρονιά, μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής του απο τη CIA, (σ.σ : ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στην ιδιαίτερα διάσημη τότε Directorate of Operations της CIA, ως case officer την 1η Αυγούστου 1962 ), o Avrakotos τοποθετήθηκε στην Ελλάδα. Ως παιδί Ελλήνων μεταναστών ένοιωσε αυτη την αποστολή ως κάλεσμα της μοίρας. Και στην Ελλάδα ο ψυχρός πόλεμος είχε αρχίσει, την θεωρούσαν ως έναν πολύ σημαντικό σταθμό με ήδη 142 πράκτορες σε υπηρεσία. Μετά το πραξικόπημα των συνταγματαρχών ο Gust είχε τον ελληνικό στρατό να «τρωέι φαγητό απο το χέρι του», τρόπος του λέγειν…Σε όλες τις τεταμένες εξελίξεις στην Αθήνα, ο Χένρυ Κίσιγκερ και η υπόλοιπη Αμερικανική κυβέρνηση στηρίζονταν σε αυτόν μονάχα τον αξιωματούχο. Κάθε φορά που ξέσπαγαν φήμες για νέο πραξικόπημα, όλοι έψαχναν τον Avrakotos».

Ο Avrakotos είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στο στρατιωτικό νοσοκομείο Inova Fairfax (Va.) Hospital, την 1η Δεκεμβρίου του 2005 .Στην Ελλάδα έμεινε μέχρι και το 1978, κυνηγώντας τη 17Ν. Ο θάνατος του Γουέλς τον έκανε ακόμη πιο σκληρό. Κλείστηκε στον εαυτό του, χώρισε με την σύζυγό του και έγινε ανελέητος. Ήταν η εποχή που Gust αναλάμβανε όλες τις βρώμικες δουλειές. Τότε οι συνάδελφοί του κόλλησαν το παρατσούκλι «Dr. Dirty» το οποίο τον ακολουθούσε μέχρι τον θάνατό του, ακόμη και στην πλέον ιδιαίτερη και μυστική αποστολή στην ιστορία της CIA την οποία έφερε σε πέρας, με απίστευτα κόστος για τις ΗΠΑ και ολόκληρο τον πλανήτη.

Λογικό, αν ληφθεί υπόψην πως ήταν ο άνθρωπος που ανακάλυψε, όπλισε και εκπαίδευσε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν και τους Μουτζαχεντίν του, στον πόλεμο ενάντια στους σοβιετικούς στο Αφγανιστάν!

«Ακόμη και σήμερα, κάθε φορά που ένας πύραυλος Stinger καταρρίπτει ένα απο τα ελικόπτερα μας στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν, όλοι οι «παλιοί» της CIA σφυρίζουν μέσα απο τα δόντια τους «Bloddy Gust»…Γιατί ξέρουν πως τους πυραύλους τους προμηθεύτηκαν απο τον Έλληνα…»

Η αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό των ΗΠΑ, μετά το Γουότεργκειτ και κάποια «παπαγαλάκια» στο εσωτερικό της CIA, έριξαν τον Dr. Dirty, σε δυσμένεια. Το 1978 τον ανακαλούν στην υπηρεσία και, παρά τις διαμαρτυρίες του, τον μεταθέτουν στη Βοστώνη. Το 1982 τον κάλεσαν να ενταχθεί στην ομάδα που είχε συσταθεί για το Αφγανιστάν. Ο Gust Avrakotos ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό έχοντας πιστέψει στην δύναμη που είχαν οι τοπικοί φύλαρχοι, οι οποίοι ταλαιπωρούσαν τους Σοβιετικούς. Ο έλληνας πράκτορας ήταν φανατικός αντικομμουνιστής, και οι πληροφορίες που είχε απο τον John Tertzelian, έναν Αμερικανοαρμένιο συνάδελφό του στην Βοστώνη, ο οποίος είχε υπηρετήσει τρία χρόνια στο Αφγανιστάν, τον είχαν ενθουσιάσει :

«Οι φύλαρχοι και οι μαχητές τους είναι οι πιο σκληροί άνθρωποι που γνωρίζω. Με λιγη βοήθεια σε όπλα και χρήματα, οι σοβιετικοί σύντομα θα ανήκουν στην ιστορία».

Η θέση που κατείχε ως acting chief of the South Asia Operations Group with responsibility for Afghanistan, India, Pakistan, Iran and Sri Lanka, του άφηνε πολλά περιθώρια να κινηθεί χωρίς να δίνει λογαριασμό στους ανωτέρους του. Όχι δηλαδή ότι θα του τον ζήταγαν, είτε γιατί ήθελαν «να πράττει αλλά να μην ξέρουμε», είτε γιατί ,στο πρόσφατο παρελθόν, είχε ήδη διαολοστείλει δύο φορές τον προϊστάμενο του Ευρωπαϊκού και Ασιατικού τομέα, όταν του ζήτησε εξηγήσεις.

Όταν ανέλαβε το Αφγανιστάν ο Avrakotos, οι ΗΠΑ είχαν ήδη παραδώσει, εν κρυπτώ, 100,000 Lee-Enfield 303, δηλαδή παμπάλαιες καραμπίνες και μάλιστα χωρίς σφαίρες, δεδομένου πως είχαν σταματήσει να τις παράγουν στην Αμερική. Ο Έλληνας πράκτορας, με τις ανεπίσημες επαφές και τις δυνατότητες που είχε, γρήγορα βρήκε 40 εκατομμύρια σφαίρες αποθηκευμένες σε σπηλιές στην Γιουγκοσλαβία, και τις απέστειλε στους μουτζαχεντίν. Μέσω μαύρης αγοράς προμηθεύτηκε την ίδια περίοδο απο έναν Πολωνό στρατηγό σοβιετικούς αντιαεροπορικούς πυραύλους SA-7 .

Σύντομα πέρασε στα χέρια του το 70% του συνολικού προϋπολογισμού της CIA για τις μυστικές επιχειρήσεις. Όλες οι πόρτες ήταν ανοιχτές στην Ουάσιγκτον, χάρη στην αμέριστη υποστήριξη που του παρείχε ο Γερουσιαστής Charlie Wilson. Σύντομα, πάλι μέσω μαύρης αγοράς, εξασφάλισε για τους μουτζαχεντιν 54 πυραύλους εδάφους-εδάφους των 122mm. Η επιτυχία που είχαν οδήγησε στην παραγγελία προς τους Αιγυπτίους για χιλιάδες εξελιγμένα κομμάτια. Οι πύραυλοι Κατιούσα, που σήμερα χρησιμοποιεί η Χαμάς και η Χεσμπολά, είχαν γεννηθεί. Με αυτούς οι Μουτζαχεντίν βύθισαν στο σκοτάδι την Καμπούλ και αχρήστεψαν τους αεροδιαδρόμους του αεροδρομίου αποκόπτοντας τον ανεφοδιασμό των Σοβιετικών. Ήταν η πρώτη φορά κατά την οποία οι σοβιετικοί σκέφτηκαν να εγκαταλείψουν το Αφγανιστάν…

Παράλληλα, με την βοήθεια ενός δαιμόνιου σχεδιαστή όπλων, του Michael Vickers, εισάγαγε τεράστιες ποσότητες κινέζικων όπλων, τα οποία αναβάθμιζαν στο Ισραήλ και περνούσαν με μουλάρια (μισθωμένα» απο την CIA!!), μέσω Πακιστάν. Το αντάλλαγμα για την συνεργασία του Πακιστάν ήταν να κάνουν οι ΗΠΑ τα «στραβά μάτια» για τις προσπάθειες της χώρας να αναπτύξει ατομική βόμβα. Όπως αποκαλύπτεται ο ρόλος του Έλληνα πράκτορα, διαμόρφωσε καταστάσεις στο διεθνές σκηνικό οι οποίες μέχρι σήμερα παραμένουν στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων. Εκτός απο τα κανάλια τροφοδοσίας μέσω Αιγυπτου, Κίνας, Πακιστάν, Γιουγκοσλαβίας και Ισραήλ, ο δαιμόνιος Έλληνας, με προϋπολογισμό πλέον στα χέρια του που ξεπερνούσε τα 10 δις δολάρια το χρόνο, πλησίασε και τους Σαουδάραβες. Απο αυτούς εξασφάλισε τροφοδοσία σε νεαρούς φανατικούς Ισλαμιστές για να πολεμήσουν μαζί με τους μουτζαχεντίν, καθώς και υλική και μηχανική υποστήριξη.

Τότε ήταν που γνώρισε έναν νεαρό πλούσιο σαουδάραβα, ο οποίος έσπευσε να προσφέρει τη βοήθειά του σε άντρες, χρήμα και μέσα. Ήταν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο οποίος εμφανίστηκε στο προσκήνιο με τις ευλογίες τότε της σαουδαραβικής κυβέρνησης. Εκπαιδεύτηκε απο τον Έλληνα πράκτορα της CIA στον χειρισμό των όπλων, ενω ο ίδιος ο Λάντεν, εγκατέστησε με τη βοήθεια του Gust την πρώτη του οργάνωση στο Αφγανιστάν την ΜΑΚ (Maktab al-Khadamat) που σημαίνει Γραφείο Υποστήριξης…Σε αυτόν παρέδωσε ο Avrakotos τους αντιεροπορικούς πυραύλους Stinger με τους οποίους οι μουτζαχεντίν κατέριπταν σαν μύγες τα σοβιετικά ελικόπτερα Mi-24. Μόνο που μετά έμειναν στα χέρια των Ταλιμπάν…Η «αποστολή Αφγανιστάν» κρίθηκε επιτυχής. Ο Avrakotos αποσύρθηκε, αρχικά με μετάθεση στην Αφρική, όταν διαμαρτυρήθηκε στους προϊσταμένους του για την δράση του διαβόητου Ολιβερ Νόρθ (σκάνδαλο Ιραν – Κόντρας), και μετά την αποστρατεία του στη Ρώμη και εργάστηκε, αρχικά στην News Corp. και στη συνέχεια στην McLaan Va. έχοντας παράλληλα ιδιωτικό συμβόλαιο συνεργασίας με τη CIA, μέχρι το 2003.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ CIA Vol.1

Πριν από περίπου 3 χρόνια οι ΗΠΑ πήραν τις πιο νευραλγικές υπηρεσίες τους και κατά κάποιο τρόπο τις ένωσαν. Έτσι λοιπόν ενώ πριν υπήρχε το FBI, η CIA, η NSA κλπ μετά από την ένωση φτιάχτηκε η NIS (National Intelligence Service). Το τιμόνι αυτής της υπηρεσίας (πρακτικά ήταν η CIA ) ανέλαβε ο πρώην πρέσβης Τζον Νεγκροπόντε. Ο διορισμός του (ελληνο)αμερικανού πρεσβευτή Τζον Νεγκροπόντε ως υπερδιευθυντή των 17 μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ από τον Μπους, ήρθε λίγους μόνο μήνες μετά την παραίτηση του, επίσης ελληνικής καταγωγής, Τζορτζ Τένετ (υποδιευθυντής 1995-1997 και διευθυντής 1997-2004) από την ηγεσία της CIA.

Ο Τζόρτζ Τένετ και ο Τζόν Νεγκροπόντε είναι οι συνεχιστές μιας παλιάς ομάδας Ελλήνων κατασκόπων της CIA. Αυτή η ομάδα των επιχειρησιακών πρακτόρων έδρασε από το 1950 έως και το 1980 και είχαν ως φυσικό τους ηγέτη τον Τομ Καραμεσίνη, μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του «αθέατου» κόσμου, του Ψυχρού Πολέμου. Οι Ελληνες της CIA αποτελούσαν τη μεγαλύτερη εθνική ομάδα μετά τους Αγγλοσάξονες και τους χαρακτήριζε η αλληλεγγύη, η σύμπλευσή τους με τη χούντα, η βαθιά αντικομμουνιστική τους πίστη και συνήθιζαν να εκκλησιάζονται στην εκκλησία της Αγία Σοφία στην Ουάσιγκτον. Οι συνάδελφοί τους αποκαλούσαν στην αργκό των κατασκόπων «greek mafia». Κοινό χαρακτηριστικό ήταν η στρατολόγησή τους από τον Καραμεσίνη, η ανάδειξή τους μέσα από τις στάχτες του ελληνικού εμφυλίου και η επιμελέστατη κάλυψη των ιχνών τους. Οι Έλληνες επιχειρησιακοί πράκτορες της CIA ήταν άγνωστοι στον περισσότερο κόσμο και σχεδόν κανείς δεν είχε πληροφορίες για την ύπαρξη τους, φυσικά ακόμα και σήμερα δεν υπάρχουν φωτογραφίες και τα επίσημα έγγραφα (απόρρητα μέχρι σήμερα) δεν έχουν αποχαρακτηριστεί, τριάντα χρόνια μετά τη δράση τους.

Πάμε τώρα να δούμε λίγα πράγματα για αυτούς τους στρατιώτες της σκιάς ..

ΤΟΜ ΚΑΡΑΜΕΣΙΝΗΣ (1917 – 1978)

Ο Τομ Καραμεσίνης, ντετέκτιβ στη Νέα Υόρκη, κατατάχθηκε στον αμερικανικό στρατό στο Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και στρατολογήθηκε στο γραφείο στρατηγικών υπηρεσιών, «OSS», τον πρόδρομο της CIA. Πρώτη του αποστολή στα βουνά της Ελλάδας ήταν η ενίσχυση φιλομοναρχικών ένοπλων. Το 1947 στήνει τον πρώτο σταθμό της CIA στην Αθήνα ως επικεφαλής κλιμακίου, με έναν πράκτορα μόνιμα αποσπασμένο μέσα στο κολαστήριο της Μακρονήσου.

Ενα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του ήταν η στρατολόγηση εκατοντάδων ελλήνων πρακτόρων, πολλοί από τους οποίους αναρριχήθηκαν αργότερα στα υψηλά κλιμάκια των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Μέσα σε λίγα χρόνια, ο σταθμός της CIA στην Αθήνα θα γίνει ο τρίτος πολυπληθέστερος στον κόσμο. Ο Καραμεσίνης συνέβαλε αποφασιστικά (λένε ότι είναι δικό του δημιούργημα) στην ίδρυση (Μάιος 1953) της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Ελλάδος, ΚΥΠΕ, μετέπειτα ΚΥΠ, σημερινής ΕΥΠ. Η ΚΥΠΕ ήταν υπό τον πλήρη έλεγχο του Λάνγκλεϊ, (έδρα της CIA) και μέχρι το 1964 το μισθολόγιο των ελλήνων πρακτόρων δεν κατεβάλλετο από το ελληνικό Δημόσιο αλλά απ’ ευθείας από τους Αμερικανούς! Οταν ο Γεώργιος Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός και έμαθε, στις αρχές του 1964, τη σκανδαλώδη διαπλοκή, ύστερα από διαπραγματεύσεις, κατάφερε να πληρώνονται οι υπάλληλοι της ΚΥΠΕ από το ελληνικό υπουργείο Προεδρίας. (Ωστόσο, η CIA πλήρωνε το μισθολόγιο επιδοτώντας το υπουργείο Προεδρίας με το αντίστοιχο κονδύλι. Μετά την εκδίωξη του Γ. Παπανδρέου από την εξουσία, οι οικονομικές σχέσεις εξάρτησης με τη CIA επανήλθαν πάλι στο προηγούμενο καθεστώς που είχε επιβάλει ο Καραμεσίνης). Τέλη του 1953, ο Καραμεσίνης μετατέθηκε στις ΗΠΑ και άρχισε να εκπαιδεύει τους πρώτους έλληνες πράκτορες της ΚΥΠΕ. Η αθρόα στρατολόγηση Ελλήνων συνεχίστηκε, με δεξαμενή τους Ελληνοαμερικανούς και τους έλληνες στρατιωτικούς. Μεταξύ αυτών, ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος και πολλά επιφανή στελέχη της χούντας. Το 1962, ο έμπειρος στις συνωμοσίες Ελληνοαμερικανός ανέλαβε σταθμάρχης της CIA στη Ρώμη. Ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν στο απόγειο και το ΝΑΤΟ είχε καταστρώσει για τις περισσότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης μια μυστική επιχείρηση με τον κωδικό «stay behind». Σύμφωνα με το σχέδιο, όλες οι χώρες μέλη του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη έφτιαξαν μια μυστική οργάνωση έμπιστων παραστρατιωτικών, που είχε διαφορετικό κωδικό όνομα για κάθε χώρα. Στην Ελλάδα η οργάνωση ιδρύθηκε το 1955, ήταν γνωστή με το όνομα «κόκκινη προβιά» και είχε για βάση τους λοκατζήδες. Στην Ιταλία ήταν γνωστή ως «gladio» (ξίφος), ιδρύθηκε το 1956 και συμμετείχαν στρατιωτικοί, καραμπινιέροι μαφιόζοι, μασόνοι και φασίστες. Σκοπός της κάθε «gladio» ήταν η ένοπλη αντίδραση σε κάθε απόπειρα ανάληψης της εξουσίας από τους κομμουνιστές.

Ο Καραμεσίνης επέβλεπε την εκπαίδευση χιλιάδων ακροδεξιών Ιταλών σε μυστικό στρατόπεδο στη Σαρδηνία. Παράλληλα, έφτιαξε αρχείο με τη βοήθεια του στρατηγού Ντε Λορέντζο, αρχηγού των ιταλικών μυστικών υπηρεσιών, 157.000 υπόπτων αριστερών, που σύμφωνα με το σχέδιο έπρεπε να συλληφθούν σε περίπτωση κομμουνιστικού κινδύνου και να κρατηθούν σε στρατόπεδα. Την ίδια περίοδο, με τη βοήθεια του Ντε Λορέντζο, τοποθετούνται μικρόφωνα στην ιταλική Βουλή και στα γραφεία των κομμάτων και συντάσσεται κατάλογος επιφανών πολιτικών που είναι επικίνδυνοι. Μεταξύ αυτών, ο ηγέτης των Χριστιανοδημοκρατών, Αλντο Μόρο. Ηταν ο Καραμεσίνης που επεσήμανε στη CIA τη στροφή στην πολιτική του Μόρο όταν κέρδισε το 1962 το συνέδριο των Χριστιανοδημοκρατών στη Νάπολη, με μια πολιτική πλατφόρμα-άνοιγμα στην αριστερά. Μετά την επιτυχία των κομμουνιστών, στις εκλογές του 1963, με 25%, το γραφείο της CIA στη Ρώμη και οι ιταλικές μυστικές υπηρεσίες συνυπογράφουν πρωτόκολλο με πέντε σημεία που προέβλεπαν: προγραμματισμό δράσης για περίπτωση έκτακτης ανάγκης, οικονομική και πολιτική βοήθεια στις δυνάμεις που εναντιώνονταν στην κεντρο-αριστερά, υποστήριξη εντός των Χριστιανοδημοκρατών των αντιπάλων του Μόρο, ενίσχυση των αντιθέσεων στο εσωτερικό της αριστεράς, στρατολόγηση δημοσιογράφων και εξαγορά επιρροής στα ΜΜΕ.

Τον Οκτώβριο του 1962, δολοφονήθηκε ο «κόκκινος» βιομήχανος της Ιταλίας, ο Ενρίκο Ματέι, πρώην κομμουνιστής παρτιζάνος που χρηματοδοτούσε τον Μόρο. Το ιδιωτικό αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε ανατινάχθηκε από βόμβα, εν πτήσει. Την ίδια εποχή, αρχίζει η χρηματοδότηση από τη CIA της φασιστικής οργάνωσης «Ordine Nuovo», ενώ ξεκινάει το σχέδιο αποσταθεροποίησης της ιταλικής δημοκρατίας, που ονομάστηκε «πολιτική της έντασης». Ο Καραμεσίνης έφυγε από την Ιταλία το 1962, αλλά το 1978, ο, πρωθυπουργός τότε, Μόρο, παραμονές της συγκυβέρνησης με τους Κομμουνιστές απήχθη και δολοφονήθηκε από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες.

Ο ελληνοαμερικανός πράκτορας επέστρεψε το 1963 στο Λάνγκλεϊ και ανέλαβε βοηθός υποδιευθυντή στον «προγραμματισμό» της CIA, όπως ονομαζόταν το τμήμα που κατέστρωνε και υλοποιούσε πραξικοπήματα και σχέδια δολοφονίας ενοχλητικών ξένων ηγετών. Προϊστάμενος του Καραμεσίνη ήταν μέχρι το 1966 ο Ρίτσαρντ Χελμς, που αργότερα έγινε διευθυντής της CIA. Μια από τις πρώτες αποστολές του ήταν να διεισδύσει στα κινήματα ειρήνης και να παρακολουθεί αριστερούς Αμερικανούς στο εξωτερικό. Ο Καραμεσίνης ήταν αναμεμειγμένος στη δολοφονία του Πατρίς Λουμούμπα στην Αφρική και τις απόπειρες δολοφονίας του Κάστρο, έως την καταδίωξη του Τσε Γκεβάρα στα βουνά της Βολιβίας. Άμεσος συνεργάτης του Καραμεσίνη στο κυνήγι του Τσε ήταν ο ελληνοαμερικανός πράκτορας Νίκολας Λεοντίρις, που υπηρέτησε στη Λα Παζ (1964-1967) και ήταν υπεύθυνος παρακολούθησης και υποκλοπών. Εδρα του ήταν μια βίλα (οδός Γκρεγκόριο Ρέινολντς 2904), που είχε νοικιαστεί στο όνομα δύο Ελλήνων, του μηχανικού μεταλλείων Δημήτρη Μεταξά Γκάλες και της συζύγου του, Αγαθής Σουλιώτη. Μετά τη δολοφονία του Τσε, ο Λεοντίρις υπηρέτησε σε Περού, Βενεζουέλα, Χιλή και Εκουαδόρ. Το 1967 ο Καραμεσίνης ανέλαβε επικεφαλής της νευραλγικής διεύθυνσης προγραμματισμού. Στις 15 Οκτωβρίου 1970, συμμετείχε μαζί με τον Χ. Κίσινγκερ και τον Χέιγκ σε σύσκεψη στην Ουάσιγκτον υπό τον Νίξον, όπου ελήφθη η απόφαση να ανατραπεί ο εκλεγμένος πρόεδρος της Χιλής, Σαλβαδόρ Αλιέντε, με πραξικόπημα, η οποία υλοποιήθηκε τρία χρόνια αργότερα.

Ο ρόλος του Καραμεσίνη ήταν σημαντικός και στο Γουότεργκεϊτ, (1972), όταν προσπάθησε να καλύψει τους πράκτορες της CIA που διέρρηξαν τα γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος. ύμφωνα με αποδείξεις που έδωσε στο Δημοκρατικό Κόμμα ο έλληνας δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος, η χούντα του Παπαδόπουλου είχε χρηματοδοτήσει παράνομα την προεκλογική εκστρατεία του Ρίτσαρντ Νίξον, και του αντιπροέδρου και φιλοχουντικού ελληνοαμερικανού Σπάιρο Αγκνιου. Ο άνθρωπος που μετέφερε σε ρευστό, 549.000 δολάρια μέσα σε μια βαλίτσα, απ’ ευθείας από τον διοικητή της χουντικής ΚΥΠ, Μιχάλη Ρουφογάλη ήταν ο ελληνοαμερικανός κροίσος και πράκτορας της CIA, Τομ Πάππας.

Ο Νίξον φοβήθηκε πως θα ξεσπούσε σκάνδαλο και προσπάθησε να μάθει τι στοιχεία είχαν στους φακέλους τους οι Δημοκρατικοί. Παρά την προσπάθεια του Καραμεσίνη να κρύψει την ιδιότητα των διαρρηκτών, το σκάνδαλο ξέσπασε και οδήγησε το 1974 σε παραίτηση τον Νίξον. Νωρίτερα, είχε παραιτηθεί και ο Αγκνιου.

Ο Τομ Καραμεσίνης συνταξιοδοτήθηκε το 1973 και πέθανε, στο Κεμπέκ, στις 4 Σεπτεμβρίου 1978, λίγες ημέρες πριν ανακριθεί από επιτροπή του Κογκρέσου για την δολοφονία του Κένεντι. Ο έλληνας πράκτορας, ήταν πάντα πιστός στην «ομερτά» και μέχρι την τελευταία στιγμή κράτησε το στόμα του κλειστό.


ΤΖΟΡΤΖ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ (1922-1990)


Μέχρι πριν από δύο χρόνια, ο Ιωαννίδης ήταν ένας ασήμαντος πράκτορας που έδρασε στην Ελλάδα επί αποστασίας. Δικηγόρος, γιος δημοσιογράφου, ευγενικός, ντυνόταν ακριβά, και έκανε εύκολα φιλίες. Το πέρασμά του από την πατρίδα ήταν σύντομο (1964-1965). Αργότερα έγινε γνωστό ότι μετατέθηκε στο Βιετνάμ.

Ομως, στην 40ή επέτειο της δολοφονίας του Κένεντι, αποκαλύφθηκε ο πρωταγωνιστικός ρόλος του στον χειρισμό κουβανών αντικαθεστωτικών που σχεδίαζαν τη δολοφονία του Κάστρο και η άμεση εμπλοκή του με τον Λι Χάρβεϊ Οσβαλντ. Ο δημοσιογράφος της «Ουάσιγκτον Ποστ» Τζέφερσον Μόρλεϊ αποκάλυψε ότι ο Ιωαννίδης ήταν 1960 – 1963 χειριστής των κουβανών αντιφρονούντων του Μαϊάμι, με το ψευδώνυμο Χάουαρντ. Χρηματοδοτούσε την φοιτητική αντικαστρική οργάνωση DRE με 2,4 εκατ. δολάρια ετησίως και προΐστατο κλιμακίου της CIA, 24 πρακτόρων (επιχείρηση AMSPELL). Ο Οσβαλντ προσπάθησε να εισχωρήσει στην οργάνωση, έγινε αντιληπτός και εξεδιώχθη. Ο Ιωαννίδης γνώριζε τις κινήσεις του Οσβαλντ και η CIA τον παρακολουθούσε πριν από τη δολοφονία του Κένεντι. Αυτό το μυστικό κρατήθηκε επτασφράγιστο και ο Χάουαρντ πέρασε στη λήθη. Μετά από έρευνες πολλών χρόνων, ο Μόρλεϊ ανακάλυψε τον Χάουαρντ, χωρίς να γνωρίζει την ύπαρξη του Ιωαννίδη. Το 1978, το Κογκρέσο άνοιξε ξανά τον φάκελο Κένεντι και μια επιτροπή ανέλαβε να ψάξει χιλιάδες αποχαρακτηρισμένα έγγραφα. Σύνδεσμος της επιτροπής που έψαχνε την ταυτότητα του Χάουαρντ ορίστηκε από την CIA ο Ιωαννίδης, ο οποίος παραπλάνησε την επιτροπή. Αργότερα, όταν ο Μόρλεϊ αποκάλυψε την πλεκτάνη, επιφανείς διανοούμενοι, μεταξύ των οποίων ο Νόρμαν Μέιλερ, ο Αντονι Σάμερς, ο Τζέραλντ Πόσνερ, ο Μόρλεϊ και ο αντιστασιακός Ηλίας Δημητρακόπουλος, ζήτησαν με ανοιχτή επιστολή στο περιοδικό «The New York Review of books», να χυθεί άπλετο φως και να ανοίξουν τα αρχεία της CIA και ο φάκελος Ιωαννίδη.

Η CIA αρνήθηκε, αλλά ο Μόρλεϊ προσέφυγε στα δικαστήρια και μόλις πριν από 2 χρόνια του παραδόθηκαν 350 αποχαρακτηρισμένα, έγγραφα από τον φάκελο του Ιωαννίδη. Μεταξύ αυτών, η ευχαριστήρια επιστολή του διευθυντή της CIA, ναυάρχου Τέρνερ, την ημέρα της αποστρατείας του Ιωαννίδη, το 1978. (Αρα, ήταν «ενεργός» όταν παραπλανούσε την επιτροπή για τη δολοφονία του Κένεντι). Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι ο Ιωαννίδης, την περίοδο 1975-1979, παρουσιαζόταν στον επίσημο κατάλογο των δικηγόρων της Ουάσιγκτον ως συνεργάτης του γραφείου τύπου της ελληνικής πρεσβείας. Στελέχη που υπηρέτησαν στο γραφείο τύπου εκείνη την εποχή αρνούνται κατηγορηματικά ότι υπήρχε εργασιακή σχέση του πράκτορα με το ελληνικό κράτος.

Ισως ο Ιωαννίδης χρησιμοποιούσε την πρεσβεία ως κάλυψη, με τη βοήθεια του χουντικού δικηγόρου Τζορτζ Τσαρλς, που παρέμεινε στην πρεσβεία ως νομικός σύμβουλος και μετά τη μεταπολίτευση. Ο Ιωαννίδης δεν κατέθεσε για την υπόθεση Κένεντι. Τώρα, ανοίγει και πάλι η έρευνα, αλλά ο πρωταγωνιστής δεν πρόκειται να μιλήσει ποτέ.


ΤΖΟΡΤΖ ΚΑΛΑΡΙΣ (1922-1995)

Ο Κάλαρις γεννήθηκε το 1922 στη Μοντάνα και σε ηλικία 12 χρόνων επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα, όπου εγκλωβίστηκε στη γερμανοκρατούμενη Αθήνα. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και πήγε στην Αμερική για να καταταχθεί στον στρατό, προκειμένου να κρατήσει την αμερικανική ιθαγένεια. Στρατολογήθηκε από τον Καραμεσίνη και παντρεύτηκε την Ισμήνη Μικρούτσικος. Η αδελφή της, Βιολέτα, παντρεύτηκε τον Τζορτζ Ιωαννίδης. Ο Κάλαρις υπηρέτησε στην Αθήνα, Ινδονησία (1959-1962), Λάος (1962-1965), Φιλιππίνες (1970-1974) και στη Βραζιλία. Το 1974 πέρασε στην αντικατασκοπία και ανέλαβε τμηματάρχης στη θέση του Τζέιμς Ανγκλετον, που είναι ύποπτος για την εξαφάνιση του στρατιωτικού αρχείου του πρώην πεζοναύτη και δολοφόνου του JFK, Οσβαλντ.

Ο Κάλαρις ανέλαβε στη συνέχεια τη νευραλγική διεύθυνση Σοβιετικής Ενωσης – Ανατολικής Ευρώπης και, το 1977, έγινε βοηθός του διευθυντή της CIA, ναυάρχου Τέρνερ. Αποστρατεύθηκε το 1980 και πέθανε 74 χρόνων, τον Σεπτέμβριο του 1995 χωρίς να μιλήσει για τίποτα.